ไก่เอ่ยไก่กา เช้าขึ้นมา พาลูกเจี๊ยบ ออกหากิน

คุ้ยๆเขี่ยๆ ไม่ถวิลย์ กุ๊กกุ๊กหากิน แสนเริงใจ

ไก่เอ่ยสุขอื่น เช่นไฉน ไก่กาก้มเขี่ย แหงนจิกไป    

คงเป็นได้ ตามประสา สุขของกา-ไก่เอ่ย   

เราเองก็ไม่ต่างจากไก่มากนัก ที่เอาแต่คุ้ยๆเขี่ยๆหากินตลอดทั้งวัน แล้วก็หลงคิดไปว่านี่คื่อความสุข

ความสุขของผู้ครองเรือน

ความสุขของคฤหัสถ์ ๔ คือ

๑. สุขเกิดจากความมีทรัพย์

๒. สุขเกิดจากการจ่ายทรัพย์บริโภค

๓. สุขเกิดจากการไม่ต้องเป็นหนี้

๔. สุขเกิดจากการทำงานที่ปราศจากโทษ

หากเป้าหมายในการดำเนินชีวิตของมนุษย์เราเป็นเช่นนี้ ก็คงจะมีความสุขได้เพียงแค่ความสุขประสาไก่เอยเท่านั้น ความสุขที่สุขที่สุดในทางโลก มิอาจเทียบได้เลยกับ ๑ใน ๑๖ เสี้ยวส่วน (๑)ของความสุขในทางธรรม 

หากไก่ไม่รู้ตัวว่า ไก่เป็นไก่ สุขทุกข์ของไก่ก็คงไม่มีความหมายใดๆ และคงจะเป็นการยาก หรือแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่ไก่จะได้พบกับความสุขในโพรงกระต่าย  

 

 

 

(๑) ๑๖ เสี้ยวส่วน  คือ ผลที่ได้ของ ๑/๑๖ นำมาแบ่งเ็ป็น ๑/๑๖ ซ้ำไปอีก ๑๖ ครั้ง