ในการสอนโครงงานวิทยาศาสตร์ ผู้สอนประสบปัญหามากและบ่อยๆที่สุดคือ นักเรียนหาปัญหาที่จะทำโครงงานไม่ได้ หรือหาปัญหาได้แต่ทำไม่สำเร็จ หรือมักจะลอกเลียนโครงงานมาทำโดยไม่มีการดัดแปลงเป็นของตัวเอง ผู้สอนพยายามคิดว่าจะทำอย่างไรนักเรียนจึงจะหาปัญหาได้ง่าย เหมาะสมกับตัวนักเรียนและทำโครงงานแบบสนุกประสบผลสำเร็จ            มีนักเรียนกลุ่มหนึ่งเรียนไม่เก่ง เพื่อนลงมือทำโครงงานไปแล้วแต่กลุ่มนี้หาปัญหาในการทำโครงงานไม่ได้ หรือที่หามาได้แล้วก็ยากเกินไป ผมจึงเรียกมาคุยกันแบบกันเองหลังเลิกเรียน ถามว่าทำไมถึงหาปัญหาไม่ได้ เขาตอบว่า ไม่รู้ครับเพราะอะไรเขาก็ทำไปหมดแล้ว และที่คิดจะทำมันก็ยากเกินไปครับ  ผมเลยถามว่าที่บ้านพ่อแม่ทำอาชีพอะไร เธออยู่บ้านช่วยพ่อแม่ทำอะไรบ้าง หรือเวลาว่าเธอชอบทำอะไร  มีนักเรียนคนหนึ่งตอบว่าที่บ้านพ่อชอบปลูกต้นโป๊ยเซียน ผมก็ช่วยพ่อปักชำกิ่งโป๊ยเซียน  ผมบอกว่าเอาเรื่องโป๊ยเซียนนี่แหละทำโครงงาน.. ถามต่อว่า..เธอรู้มั๊ยว่า..โป๊ยเซียนชนิดไหนปักชำแล้วงอกได้ดี..แล้วเธอรู้มั๊ยว่า..ต้องปักชำลึกขนาดไหน…ต้องตัดกิ่งยาวเท่าใด….ขนาดกิ่งเล็กใหญ่แค่ไหนจึงจะดี..เขาตอบว่าไม่แน่ใจไม่เคยวัดไม่เคยสังเกต…แล้วเธออยากรู้มั๊ยหละ..อยากรู้ครับ..ผมเลยตอบว่านี้แหละคือ..ที่มาของปัญหาของโครงงาน…เธออยากรู้อะไรก็หาคำตอบนั้นด้วยกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ เช่น  -อยากรู้ว่าโป๊ยเซียนชนิดไหนงอกได้ดี ก็เอาโป๊ยเซียนหลาย ๆชนิดมาปักชำและเปรียบเทียบสิครับ -อยากรู้ว่าขนาดกิ่งเล็กใหญ่แค่ไหนงอกได้ดี..ก็วัดขนาดแล้วมาปักชำเปรียบเทียบกัน…ลองดูนะ - อยากรู้ปักชำลึกตื้นแค่ไหนงอกได้ดี…ก็วัดความลึกที่ปักลงไป และนำมาผลมาเปรียบเทียบกัน..    แค่นี้แหละคือ..ปัญหาของโครงงาน.. <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">            นักเรียนกลุ่มนี้ได้ปัญหาของโครงงานคือ..เลือกศึกษาขนาดของกิ่งโป็ยเซียนที่เหมาะสมกับการปักชำ  แล้วยังแนะนำเพื่อนทำโครงงานโป๊ยเซียนได้อีก 2-3โครงงาน ตามคำถามที่ครูแนะนำไป</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> </p>ครูชิราวุธ  บุญศักดิ์