42 : สารนิกเกิล ตกค้างในร่างกายผม
สารนิกเกิลตกค้างในร่างกายผม
ตอนนี้ผมจะขออธิบายถึง "โรค" ที่บางคนอาจจะไม่เคยได้ยินเลยก็ได้ คืออาการที่เกิดจากมี "สารนิกเกิลตกค้าง" ในร่างกาย จนแสดงอาการเฉพาะโรคขึ้นมา
เริ่มเรื่องจาก พี่เลี้ยงที่ดูแลผม ขอลากลับบ้านเพื่อไปทำธุระ 6 วัน จึงจำเป็นต้องให้พี่พยาบาลมาช่วยดูแลประมาณ 3 วัน คือวันเว้นวัน โดยหลักคือเน้น เรื่องการขับถ่าย และเช็ดตัว-ทำความสะอาด และช่วงที่พี่พยาบาลมาดูแลให้นี้เอง ร่างกายของผมก็ยังปกติดีทุกอย่าง จนผ่านไป 1 วันสุดท้ายคือวันที่ 6 ของการกลับบ้านของ
พี่เลี้ยง เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น พี่เลี้ยงก็จะมาถึง ปรากฏว่าคืนนั้น บริเวณมือ และเท้าของผมเริ่มมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้น คือมีผื่นสีแดง กระจายเต็มฝ่ามือ-ฝ่าเท้า นิ้ว ซอกนิ้ว
จากนั้นวันรุ่งขี้น ผื่นแดงที่เป็นตุ่มใต้ผิวหนังเริ่มปูดขึ้นมา อย่างเห็นได้ชัดเจน พื้นที่ที่ปูด-บวม-แดง เริ่มใกล้ชิดกัน จนดูเผินๆ แลวเป็นเนื้อเดียวกัน ต่อมาเริ่มปูดจนเป็นถุงน้ำ และแตกออก มีน้ำไหลเยิ้มออกมา ดูน่ากลัวมาก แต่ไม่มีกลิ่นเหม็นแต่อย่างใด ไม่มีหนอง ซึ่งส่วนตัวแล้ว ผมค่อนข้างสบายใจนิดหน่อยว่า "คงไม่ติดเชื้อ" ครบ 15 วันจึงตัดสินใจไปพบคุณหมอพนิต ที่พญาไท 1
แต่ก่อนไปผมทำการบ้านไปก่อน โดยพยายามคิดว่า อาการที่แสดงออกมานั้น น่าจะเกิดจากสาเหตุใด อะไรเป็นต้นเหตุ และนำสิ่งที่คิดว่าจะเป็นสาเหตุไปด้วย เผื่อจะเป็นประโยชน์ต่อการวินิจฉัยโรค ดังนี้
1. คิดว่าเกิดจาก " การไปอบรมความรู้ทางด้านคอมพิวเตอร์ข้างนอก กลับมาแล้วไม่ได้นวดเท้า ไล่เลือด จากอาการขาบวม"
2. คิดว่า "ติดโรคผิวหนังจากนอกบ้าน" เพราะไม่ค่อยได้ออกนอกบ้าน ร่างกายอาจมีภูมิต้านทานต่ำ จึงติดโรคได้ง่าย
3. คิดว่าเกิดจาก "การทานอาหาร" ที่ไม่ค่อยได้ทานเป็นประจำเข้าไป อาจแพ้อาหารบางชนิด
4. และคิดว่า เกิดจากการแพ้ "น้ำยา หรือสบู่เหลว ที่ใช้ทำความสะอาดตัว" ซึ่งผมให้ความสำคัญกับข้อนี้มากที่สุด
ปรากฏว่า คุณหมอให้คำอธิบายว่า อาการที่ผมเป็นนั้น มีสาเหตุสำคัญจาก "สารนิกเกิล" มัน "ตกค้าง" ในร่างกายผมจนแสดงอาการ คือมันมาแสดงอาการในช่วงเวลานี้พอดี และมักจะเกิดขึ้นกับบริเวณ "มือ" และ "เท้า" เท่านั้น
ส่วนการที่สารนิกเกิลมาตกค้างในร่างกายผมได้นั้น คุณหมอบอกว่า เกิดจากการทานของหมักดองมากเกินไป เช่น ผลไม้ดองชนิดต่างๆ น้ำส้มสายชู เส้นขนมจีนที่มีการหมัก เป็นต้น ทำให้ผมนึกย้อนอดีตไปเมื่อครั้งยังเป็นเด็ก บ้านผมเป็นร้านโชวห่วย ขายของทุกอย่าง มีตู้เย็นด้วย และขายผลไม้ดอง เช่น มะม่วงดองเสียบไม้ องุ่นดอง มะขามดอง มะดันดอง มะยมดอง พุทราดอง มะกอกดอง เป็นต้น
ผมจำได้ว่า เวลาจะไปโรงเรียน ก็หยิบมากำมือหนึ่ง หรือชิ้นหนึ่ง กินทุกวัน กลับมาจากโรงเรียนก็กิน จะออกจากบ้านไปซื้อของที่ตลาดก็กิน คือกินบ่อยมากในแต่ละวัน กินทุกวัน ตั้งแต่ ป.5 จนถึง ม.4 พอเลิกขาย เห็นเป็นรถเข็นข้างถนนก็จะซื้อกินเช่นกัน ส่วนน้ำส้มสายชูก็ของชอบ ถ้ากินก๋วยเตี๋ยวก็ 1-2 ช้อนโต๊ะ ขนมจีนน้ำยา จำได้ว่ากินทุกอาทิตย์ เพราะบ้านใกล้ตลาด มีเจ้าที่ทำอร่อย ช่วง ม.ต้นกินแทบทุกวันเหมือนกันครับ กินตอนเช้าก่อนไปเรียน
นั่นแหละครับสาเหตุที่ทำให้มีนิกเกิล สะสมในร่างกายผมมาก คงมากกว่าคนอื่น ส่วนคำอธิบายถึงอาการของโรค เท่าที่ผมจับใจความได้นั้น คือ "สารนิกเกิล" จะไปทำให้ผิวหนังชั้นในของร่างกาย "เกิดโพรง" ทำให้ "น้ำในร่างกาย" ถูกดันทะลุผ่านเนื้อเยื่อชั้นในมาอยู่ที่ "ผิวหนัง" จึงทำให้เห็นเป็นเนื้อปูดออกมา และมวันจะมารวมตัวกันเป็นถุงน้ำ ไม่เป็นอันตรายอะไร แค่ดูแลให้แผลสะอาดในเบื้องต้น และทานยาที่คุณหมอให้ก็จะดีขึ้น งดทานของหมักดองทุกชนิด ห้ามกินขนมจีน กินก๋วยเตี๋ยวห้ามใส่น้ำส้มสายชู
ลักษณะเดียวกันที่เกิดขึ้นบริเวณง่ามนิ้วเท้า
สวัสดีค่ะคุณปรีดา
พี่หนิงกำลังคิดถึงนะคะ
อื้มม...ขอบคุณสำหรับเรื่องเล่าดีดี พี่หนิงเองก็ชอบอาหารรสเปรี้ยวๆ ผลไม้ดองนี่ทานทุกวันเลย และพี่เองก็เคยมีตุ่มใสๆขึ้นจริงๆด้วย แย่แล้วๆ
ต่อไปต้องเลือกกินแต่ผลไม้สด รสเปรี้ยวแทนค่ะ
ขอบพระคุณค่ะ
เป็นกำลังใจให้ครับ แต่ดูท่าทางคุณเป็นคนไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆอยู่แล้ว ขอบคุณครับที่แชร์ความรู้ให้ทราบ เป็นเรื่องใกล้ตัวจริงๆ
สวัสดีครับ ผมีอาการคล้ายๆ กันครับ เเละมีประวัติการกินเหมือนๆ กัน
มีทางรักษายังไงบ้างครับ ขอคำเเนะนำด้วยนะครับ
คุณบอยต้องให้อีเมล์ผมครับ แล้วผมจะทยอยส่งข้อมูลให้ เพราะรายละเอียดที่เป็นปัจจุบันผมยังไม่ update ลงในบทความ เพราะอยู่ในระหว่างเก็บข้อมูล และรอผลการตรวจ แต่จริงๆ มีความคืบหน้าในการรักษาไปบ้างแล้ว
ให้หมอหาหางรักษาให้หายไวๆ นะ ให้กำลังใจคับ
ขอให้หายไวๆ ค่ะ