โอกาสดี ๆ ของเด็กในชนบทยังมีอยู่ที่โรงเรียนบ้านเลิง ต.ห้วยบ่อซืน จ.เลย

โรงเรียนบ้านเลิงต.ห้วยบ่อซืนเป็นอีกโรงเรียนหนึ่งที่ผมเข้าไปเยี่ยมเพื่อประเมินระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนเมื่อวันที่ ๑๒ ก.ค.๕๐ โรงเรียนนี้มีนักเรียนเพียง ๖๒ คน ครู ๔ คนแต่ที่ประทับใจมากจนต้องบันทึกเล่าให้ฟัง ก็คือ ความสดใสของเด็กๆความอยากรู้อยากลองและมีโอกาสใช้คอมพิวเตอร์ เมื่อเข้าไปเห็นเด็ก ๆใช้คอมพิวเตอร์เข้าใจเอาว่าคงได้มาจากโครงการเมกกะโปรเจคของรัฐบาลแต่สอบถามครูแล้วไม่ใช่  คอมพิวเตอร์ ๑๐ เครื่องที่เด็กได้ใช้จัดซื้อมาโดยทำผ้าป่าซึ่งเงินที่ได้ส่วนใหญ่ ประมาณ ๑๐๐,๐๐๐ บาทมาจากสนามกอล์ฟ ๓สนามที่นักกอล์ฟรู้จักกันดี คือ บูรพากอล์ฟ และแหลมฉบังกอล์ฟ จังหวัดชลบุรีและเล้ควูด จังหวัดสมุทรปราการทั้งนี้มีบุคคลในหมู่บ้านนี้ไปทำงานในสนามกอล์ฟดังกล่าว บ้างเป็นแคดดี้บ้างเป็นคนดูแลสนาม หรือแม้กระทั่งครูคนหนึ่งของที่นี่ คือ ครูอดิพงษ์  เพ็งพันธ์(ในภาพใส่เสื้อสีเหลือง)เคยทำงานในตำแหน่งสตาร์ทเตอร์ ทำหน้าที่เช็คก๊วนทำมาหลายปีจนสามารถตีกอล์ฟ หรือสอนเด็ก ๆ หัดตีกอล์ฟได้ เสียแต่ครูเขาถนัดซ้ายครับจึงไม่มีไม้กอล์ฟเป็นของตนเองที่มีคนทีนี้เป็นยังไงครูอดิพงษ์จึงมาอยู่ที่นี่และทำผ้าป่าได้อย่างไร คงอยากทราบนะครับ ครูหนุ่มของเราก็ไปปิ๊งกับสาวที่ทำงานในสนามกอล์ฟด้วยกัน สาวคนนั้นเป็นคนในหมู่บ้านเลิงนี่เอง หนุ่มของเราเป็นคนบุรีรัมย์ครับ เมื่อมีโอกาสสอบเป็นครูได้จึงไปบรรจุที่ จ.นราธิวาส ต่อมาขอย้ายออกนอกพื้นที่จึงเลือกมาอยู่บ้านของภรรยา นี่แหละครับ โอกาสจึงเกิดแก่เด็ก ๆ บ้านเลิงเพราะเมื่อทำผ้าป่า จึงได้จากญาติ เพื่อนฝูง และสนามกอล์ฟมาเป็นเงินก้อนใหญ่ที่สามารถซื้อคอมพิวเตอร์ได้ถึง ๑๐ เครื่อง จากความสามารถที่ครูคนนี้มีอยู่ผมจึงสนับสนุนให้หาโอกาสฝึกเด็ก ๆ ให้เล่นกอล์ฟ หาที่ว่าง ๆ ทำสนามกอล์ฟเล็ก ๆ ไว้หัดพัดลูก ใครจะรู้ว่าวันหนึ่งข้างหน้า สนามที่เป็นดินแดง  ที่เด็ก ๆ กำลังวิ่งเล่น อาจกลายเป็นพื้นหญ้านุ่ม ๆ สำหรับพัดกอล์ฟ และผลิตยุวชนนักกอล์ฟตัวน้อยๆ ขึ้นมาก็ได้ ใครจะคิดว่าเป็นไปไม่ได้หากท่านช่วยกันสนับสนุน  ช่วยกันเถอะครับ ให้โอกาสคน ได้กุศลมหาศาล

บรรจง  ปัทมาลัย ๑๕ ก.ค.๕๐  ๑๖.๑๐ น.