เต่า กระต่ายและม้าลาย เดินคุยกันมาจนถึงบ้านโกร่ง “โกร่งๆ ๆ อยู่หรือเปล่า” ยังไม่ทันที่โกร่งจะออกมา แมวก็เดินอุ้ยอ้ายออกมาต้อนรับก่อน “อ้าว เต่า กระต่ายและอืมมมมคุณม้าลาย เชิญๆ เชิญเข้ามาพัก ดื่มน้ำเย็นๆ กันก่อน” และตะโกนไปที่ฝาผนังไม้เก่าๆว่า “นี่ ตุ๊กแกกับจิ้งจก นายสองตัวไปเอาน้ำมาต้อนรับแขกหน่อย”“ได้ๆ อย่ากังวล เดี๋ยวฉัน ๒ ตัวจะจัดการให้ ธรรมดาแขกมาบ้านก็ต้องต้อนรับเป็นอย่างดี นอกจากน้ำเย็นๆแล้ว ก็ต้องมีน้ำคำที่ดีและน้ำใจที่บริสุทธิ์ด้วย” จิ้งจกกล่าว ขณะเดียวกันก็เดินไปหยิบขันน้ำจ้วงตักในโอ่งดินมาบริการเต่า กระต่ายและม้าลาย “แหม น้ำเย็นชื่นใจจัง”
<p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> แมว “เป็นไงมาไง ลมถึงได้พัดพานายมาถึงนี้ล่ะเต่า”</p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> เต่า “อ๋อ ฉันกับกระต่ายตั้งใจจะมาเล่นตี่จับที่บ้านนายนี่แหละ แต่ระหว่างทางพบม้าลาย กำลังมองหาบ้านนายพรานเพื่อจะส่งจดหมายให้ ฉันก็เลยเป็นมัคคุเทศก์ให้และชวนมานี่แหละ”</p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> แมว “วันนี้นายพรานไม่อยู่ มีอะไรก็ฝากไว้ได้นะคุณม้าลาย”</p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> ม้าลาย “อ๋อ ปู่กิ่ว มอบหมายให้ฉันมาส่งจดหมายให้นายพราน โดยกำชับว่า ให้ส่งให้ถึงมือเพราะเกรงว่า จดหมายสำคัญจะหายไป อืมมม ถ้านายพรานไม่อยู่ ฉันก็คงต้องรอก่อน”</p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> แมว “เดี๋ยวก็คงจะมา แต่ ในจดหมายมีอะไรหรือ ฉันอยากรู้จัง เปิดได้ไหม เผื่อมีข่าวดีๆ ที่ฉันพอจะรู้ได้บ้าง เปิดหน่อยได้ไหม”</p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> ม้าลาย “ฉันทำอย่างนั้นไม่ได้หรอก แม้ว่าในจดหมายจะพูดถึงการขายหรือฆ่าฉันให้ตาย ฉันก็ไม่ขอเปิดอ่าน หน้าที่ของฉันคือส่งจดหมายให้ถึงมือนายพราน”</p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> แมว “แต่ฉันอยากรู้นะ เปิดหน่อยสิ นายพรานไม่รู้หรอก”</p> <p style="text-justify: inter-cluster; margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"> กระต่าย“นี่คุณแมว ไม่รู้บ้างจะได้ไหม ทำไมต้องรู้ทุกเรื่อง ถ้ารู้แล้วไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นจะรู้ไปทำไม ยิ่งทำให้ดีลดลงด้วยแล้วยิ่งไม่ควรรู้เลย ประโยชน์อะไรกับสิ่งที่อยากรู้นั้นเล่า”</p> เต่า ม้าลาย กระต่าย จิ้งจกและตุ๊กแก พยักหน้าเห็นด้วย “ใช่ เราไม่ควรจะรู้ในสิ่งที่ไม่ควรรู้ เรื่องบางเรื่องเมื่อเรารู้แล้ว มันไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นเลย เราก็ไม่ควรรู้ เช่น แฟนของนายมีผู้อื่นนอกจากนายซ่อนไว้ จริงอยู่เป็นเรื่องที่แฟนนายไม่ควรทำเป็นอย่างยิ่ง เขาพยายามปกปิดนาย แม้นายจะบอกว่า บอกมาเถอะ นายไม่ว่าอะไรหรอก แต่เมื่อบอกเข้าจริงแทนที่มันจะดีขึ้นกลับเป็นสิ่งเลวร้าย ดังนั้น ในบางเรื่อง การไม่รู้น่าจะดีกว่าการรู้ กรณีนี้ เป็นจดหมายของนายพราน หากเราเปิดอ่าน นอกจากเป็นการละเมิดสิทธิ์แล้ว สังคมจะมองว่าเสียมารยาทอีกด้วย และเราก็จะสะสมนิสัยที่ไม่ดีนี้ไป อันจะเป็นความเสียหายกับตัวเรา จึงไม่ควรจะทำเลย” เต่ากล่าว
ว้าว…………มาแล้วนิทานยามเช้า…………..รอที่จะอ่านมาตั้งนาน….คุณครูเล่นหายเงียบไปเลย…….ว่าแต่ว่านิทานเรื่องนี้ ทั้งให้ข้อคิด และสนุกเลยนะค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ จะคอยอ่านนิทานเรื่องต่อไป———> น้องจิ ^_^
อาจารย์เอกคะ
พลาดนิทานเรื่องแรกๆของอาจารย์ไปก็เลยไม่รู้ที่มาที่ไป จะเสียมารยาทไหมคะถ้าจะถามว่า อาจารย์แต่งเองรึเปล่า ... ทึ่งค่ะ
สวัสดีครับท่านอาจารย์
อิ่มเลยครับ ผมว่าสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่มีคุณค่าในตัว บางทีการถ่ายทอดออกผ่านตัวละครแบบนี้ ก็ยอดมากๆ เลยครับ ทำให้ผมอดที่จะโยงมาถึงคน หรือที่ยกย่องตัวเองว่ามนุษย์ครับ
ขอบคุณมากๆ นะครับ สนุกในวันหยุดครับ