ปฐมภูมิรอง ปฐมภูมิหลัก

ระดับบริการสุขภาพ แบ่งเป็น 3 ระดับหลัก 7 ระดับย่อย

              ระดับปฐมภูมิ เป็นบริการสุขภาพที่ครอบคลุมทั้งด้านการส่งเสริมฯ รักษาพยาบาล ฟื้นฟูสภาพ ควบคุมและป้องกันโรค โดยการรักษาพยาบาลครอบคลุมถึงการรักษากรณีผู้ป่วยนอก แบ่งเป็น 

                      1) ปฐมภูมิรอง ดูแลโดยกลุ่มที่ไม่ใช่แพทย์ ทันตแพทย์ หรือเภสัชกร(Paramedical) เป็นเครือข่ายของปฐมภูมิหลัก(ต่อไปจะใช้สัญลักษณ์ 1.0)                      2) ปฐมภูมิหลัก ดูแลโดยกลุ่มแพทย์ ทันตแพทย์ หรือเภสัชกร(Paramedical) เป็นคู่สัญญาของหน่วยบริการปฐมภูมิ(CUP,Contracting Unit for Primary Care) (ต่อไปจะใช้สัญลักษณ์1.1)                1.2 ระดับทุติยภูมิ เป็นระดับการรักษาพยาบาลที่ซับซ้อนมากขึ้น แบ่งเป็น                                1) ทุติยภูมิระดับต้น เป็นระดับที่การรักษาพยาบาลขยายถึงกรณีผู้ป่วยในที่ไม่ซับซ้อนมากนัก(common problem) สามารถให้การรักษาพยาบาลโดยแพทย์ GP ได้(ต่อไปจะใช้สัญลักษณ์ 2.1)                                2) ทุติยภูมิระดับกลาง เป็นการรักษาพยาบาลโดยแพทย์เฉพาะทางสาขา Major และ Minor บางส่วน(ต่อไปจะใช้สัญลักษณ์ 2.2)                                3) ทุติยภูมิระดับสูง เป็นการรักษาพยาบาลโดยแพทย์เฉพาะทางสาขา Minor บางสาขานอกเหนือทุติยภูมิระดับกลาง(ต่อไปจะใช้สัญลักษณ์ 2.3)                1.3 ระดับตติยภูมิ  เป็นระดับการรักษาพยาบาลที่ซับซ้อนที่สุด แบ่งเป็น                                1) ตติยภูมิ เป็นการรักษาโดยแพทย์เฉพาะทาง  Sub-specialty (ต่อไปจะใช้สัญลักษณ์ 3.1) <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">                                2) Excellent Center เป็นการรักษาโดยแพทย์เฉพาะทาง  Sub-specialty บางสาขาตามที่กำหนด เช่น สาขาโรคหัวใจ โรคมะเร็ง และอุบัติเหตุเป็นต้น(ต่อไปจะใช้สัญลักษณ์ Excellent)</p>

           จากเอกสารประกอบการประชุมกรอบแนวคิดเกณฑ์การคำนวณเพื่อกำหนดขนาดเตียงและบุคลากร      โดยใช้ GIS                                 

</span></span></span>