มีนัดหมายในปลายเดือนนี้ ที่จะต้องไปพบมิตรรัก ที่คิดถึง มิตรรักที่มีอุดมการณ์คล้ายคลึงกัน..คือรักธรรมชาติและความเป็นไทย ในระยะแรกๆ ทุกคนในครอบครัวครูอ้อยคิดว่า...จะเดินทางโดยรถไฟ จะสะพายเป้คนละ 1 ใบ เดินทางไปให้ถึง แต่.. เมื่อเวลาเปลี่ยนไป ครอบครัวครูอ้อยเกี่ยงกันค่ะว่า..ใครจะเป็นคนหิ้วถุงหมี่โคราชใบใหญ่ ลองคิดดูสิคะ ถุงใหญ่แค่ไหน จนเราต้องเกี่ยงกัน ตกลงกันไม่ได้ จึงต้องเปลี่ยนแผนการเดินทางด้วย...รถยนต์คู่ชีพของครูอ้อยคันเดิมค่ะ ปล.โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน.อิอิ.....ขำขำ
ครูอ้อยขา
งานที่มหาชีวาลัยอีสานครั้งนี้หนูคงต้องขออนุญาตลาสักครั้งนะคะ ด้วยติดภารกิจกับคนบนฟ้า ไว้โอกาสต่อไปไม่พลาดค่ะ
คิดว่าคงมีโอกาสไปชิมผัดหมี่โคราชที่สวนรถไฟเย็น ๆ สักวันค่ะ
สวัสดีค่ะน้องอึ่งอ๊อบ...Miss somporn poungpratoom
ครูอ้อยคิดถึงน้องเสมอนะคะ
ขอบใจคุณจ๊อด...Mr_Jod
สวัสดีครับแม่อ้อย