เปิดใจยอมรับสิ่งใหม่ เรียนรู้กับเพื่อนร่วมงาน และแบ่งปันความรู้ให้แก่กัน ด้วยความเชื่อมั่นว่า ทุกคนมีความรู้ที่เกิดจากการปฏิบัติ

อุปสรรคของการจัดการความรู้ในวงการศึกษา ก็คือ การที่บุคลากรทางการศึกษาได้รับการป้อนอาหารสมองอยู่ตลอดเวลา จนทำให้ในสมองของท่านเหล่านี้เอ่อล้นไปด้วยแนวคิด ทฤษฎี หลักการ ต่างๆนาๆมากมาย บ้างก็พอจะหาเวลาไปทดลองใช้ ทดลองทำ ปรับแต่งกระบวนยุทธ ย่อยทฤษฎีสู่การปฏิบัติที่ประสบความสำเร็จได้ ซึ่งก็นับว่า "น่าชื่นชม" เป็นยิ่งนัก แต่ก็มีอีกมายมายหลายท่าน ท่องจำ เก็บความรู้เรื่องทฤษฎีแนวปฏิบัติเหล่านั้น ฝังลึกไว้เพียงในสมอง ไม่หยิบมาย่อยใช้ "รู้แต่ไม่เคยปฏิบัติ" นี่ซิน่าหนักใจ พอมีสิ่งใหม่ให้เริ่มเรียนรู้ ก็ปิดตาปิดใจ เพราะมั่นใจว่าตนเอง รู้แล้ว  ซึ่งมันขัดกับเรื่องของการจัดการความรู้เป็นอย่างมาก เพราะ การจัดการความรู้ นั้น หลักสำคัญของมัน ก็เพียงเปิดใจยอมรับฟังสิ่งใหม่ เรียนรู้กับเพื่อนร่วมงาน และแบ่งปันความรู้ให้แก่กัน ด้วยความเชื่อมั่นว่า ทุกคนมีประสบการณ์ความรู้ความชำนาญที่เกิดจากการปฏิบัติ...