ตอนที่ผู้บันทึกเดินทางมาถึงหมู่บ้านสุดท้ายของประเทศลาว และจะเข้าด่านลาวบาวฝั่งเวียตนามนั้นชื่อบ้านแดนสะหวัน ระหว่างที่นั่งกินข้าวผัดจานละ 50 บาทนั้น ทางร้านเปิดทีวีรายการ 7 สีคอนเสริตสดๆให้ดูครับ..!! และเมื่อเข้าไปจัดการเรื่องเอกสาร ผ่านด่านลาวเข้าด่านเวียตนามนั้น เจ้าหน้าที่ด่านลาวกลุ่มหนึ่งกำลังดูทีวีรายการมวยไทยจากเวทีราชดำเนินอยู่ เสียงเชียร์ดังลั่นเลยครับ..!!!

ระยะทางจากเมืองสะหวันนะเขต ผ่านเมืองอุทุมพรหรือเซโน เมืองพรานชัย เมืองพินและเมืองเซโปนมีระยะทาง 245 กิโลเมตร เท่ากับระยะทางจากขอนแก่นไปเมืองมุกดาหาร ที่ผู้บันทึกขับรถไปกลับทุกวันหยุดสุดสัปดาห์ แต่ประเทศลาวจำกัดความเร็วที่ 80 กม.ต่อชม. อ้ายบุญจันทร์บอกกว่าแต่รถทั่วไปก็ขับเกินกว่า ความเร็วที่กฎหมายกำหนดอยู่แล้ว ทั้งนี้เพราะว่าประเทศลาว มีเครื่องมือจับความเร็วรถยนต์เพียงไม่กี่เครื่องเท่านั้นเอง หมาต๋าจึงไม่สามารถทำหน้าที่จับรถขับเร็วได้ แต่ถ้าใครโดนแจ๊กพอทหมาต๋าจับความเร็วจะโดนถูกปรับเป็นเงินจำนวน 15 ดอลลาร์หรือประมาณ 500 บาท 

 

แต่ที่ฝั่งเวียตนนามนั้นจะขึ้นป้ายกำหนดความเร็วไว้ทุกระยะทางเข้าเมืองที่เป็นทางผ่าน อ้ายบุญจันทร์บอกว่า อย่าไปลองดีขับเร็วเกินกำหนดเหมือนฝั่งลาวนะครับเพราะค่าปรับนั้น 100-200 ดอลลาร์หรือ ประมาณ 3,500-7,000 บาทครับ และหมาต๋าเวียตนามมีเครื่องจับความเร็วมาก พร้อมที่จะตรวจสอบรถที่ขับได้ตลอดเวลา ความเร็วที่กำหนดก็ไม่เกิน 80 กม.ต่อชม. แต่บางเมืองกำหนดต่ำกว่าด้วยซ้ำไป 

ผู้บันทึกพอเข้าใจได้ว่าการกำหนดความเร็วขนาดนั้นเพราะว่า เมื่อพ้นเขตประเทศลาวที่ด่านลาวบาวเข้าเขตประเทศเวียตนาม สภาพพื้นที่เป็นภูเขา  หากท่านเคยขับรถผ่านทางน้ำหนาวไปเพชรบูรณ์ หรือจากเพชรบูรณ์ไปพิษณุโลก สภาพถนนเป็นอย่างนั้น คือเป็นเขตภูเขา โค้งไปโค้งมา เดี๋ยวขึ้นเดี๋ยวลง ที่หนักกว่าคือ ตลอดสองข้างทางมีบ้านชาวเวียตนามอยู่อาศัยไปตลอด มากจริงๆ เท่ากับว่าถนนผ่านชุมชนตลอด ชนชาวเวียตนิยมใช้มอเตอร์ไซด์ และขับกันกลางถนน แม้จะนิยมบีบแตรกันแบบยาวๆนานๆ แต่ก็ไม่ยอมหลบเข้าข้างทาง เพียงรู้ว่ามีรถตามมาเท่านั้น ถนนก็เป็นแค่สองเลน จึงสมควรที่จะจำกัดความเร็ว  

สภาพถนนดังกล่าวนี้เอง ที่ข้าราชไทยที่จังหวัดมุกดาหารจึงกล่าวกับผู้บันทึกในวันหนึ่งว่า ผมไม่คิดว่านโยบาย East West Corridor นั้นจะเป็นจริง เพราะ ถนนในเวียตนามขยายไม่ได้ และอยู่บนภูเขา ขับเร็วก็ไม่ได้ และเขาก็มีกฎหมายห้ามรถที่ขับด้วยพวงมาลัยขวาเข้าประเทศ ข้าราชการท่านนั้นยังกล่าวต่อไปว่า หากผมเป็นพ่อค้าผมขับรถสินค้าไปลงเรือแล้วแล่นข้ามอ่าวไปยังจะเร็วเสียกว่าอีก.... 

ระหว่างข้ามด่านทั้งไทย ลาว และด่านลาวบาวของเวียตนามนั้น รถทุกคันจะต้องผ่านการพ่นยาฆ่าเชื้อโรคที่ล้อรถทั้งหมดก่อน ทั้งนี้เพราะว่าในประเทศเวียตนามกำลังเกิดโรคปากเท้าเปื่อยกับวัว ควาย ผมทราบภายหลังว่าโรคนี้เกิดจากวัวที่ ธนาคารพัฒนาแห่งเอเชีย (ADB) นำมาสนับสนุนประชาชนชาวเวียตนาม และแพร่หลายออกไป ระหว่างทางสะหวันนะเขตไปยังเมืองเซโปนจะมีด่านพิเศษ 2 แห่ง อ้ายบุญจันทร์บอกว่าเป็นของเจ้าเมืองท้องถิ่นตั้งขึ้นเพื่อเก็บเงินจากรถทุกคันที่ผ่านประมาณ 20 กีบ ต่อคันเพื่อสะสมไว้เป็นกองทุนบำรุงถนน โดยไม่ต้องอาศัยงบจากรัฐบาลกลาง ซึ่งจะมีใบเสร็จให้ทุกครั้งเมื่อเรายื่นเงินให้   

ระหว่างทางในประเทศลาวนั้น ผู้บันทึกเห็นชาวบ้านเดินออกมาจากป่าข้างทางพร้อมหน่อไม้เต็มภาชนะใส่ข้างหลัง เหมือนชาวเขาในประเทศไทยตลอด เอามาวางขายด้วยครับ ก็ช่วงนี้เป็นฤดูฝนหน่อไม้กำลังออก และเป็นอาหารวิเศษของชนพื้นเมือง หรือพวกตระกูลไทย-ลาวทั่วไป ผู้บันทึกยังชอบหน่อไม้ป่าต้มจิ้มน้ำพริก  หรือซุปหน่อไม้ ต้มหน่อไม้กระดูกหมู แกงเหลืองหน่อไม้ดอง หน่อไม้ผัดไข่ ฯลฯ แต่หมอบอกว่าอย่ากินหน่อไม้มากนักเพราะสารในหน่อไม้มีส่วนทำให้เกิดนิ่วในร่างกายบางคนที่ระบบกำจัดไม่มีประสิทธิภาพดีพอ.. 

ตอนที่ผู้บันทึกเดินทางมาถึงหมู่บ้านสุดท้ายของประเทศลาว และจะเข้าด่านลาวบาวฝั่งเวียตนามนั้นชื่อบ้านแดนสะหวัน ระหว่างที่นั่งกินข้าวผัดจานละ 50 บาทนั้น ทางร้านเปิดทีวีรายการ 7 สีคอนเสริตสดๆให้ดูครับ..!! และเมื่อเข้าไปจัดการเรื่องเอกสาร ผ่านด่านลาวเข้าด่านเวียตนามนั้น เจ้าหน้าที่ด่านลาวกลุ่มหนึ่งกำลังดูทีวีรายการมวยไทยจากเวทีราชดำเนินอยู่ เสียงเชียร์ดังลั่นเลยครับ..!!!