สอนเด็กอย่างไรให้เป็นเยาวชนไทยที่ดี

ปลูกฝังคุณธรรมแก่ศิษย์อย่างไรให้เป็นเยาวชนไทยที่ดี “เสาที่หนึ่งนั้นหรือคือชาติไทย เสาที่สองผ่องอำไพคือศาสนา เสาที่สามยืนหยัดคู่กษัตรา เสาที่สี่มีค่าคือประชาธิปไตย” คำกลอนของพระธรรมโกศาจารย์ (พุทธทาสภิกขุ) บุคคลสำคัญของโลก ข้างต้นนี้ นำมาเป็นธรรมทานสำหรับครู คณาจารย์และบุคลากรทางการศึกษา เป็นมรดกทางปัญญาควรค่าแก่การนำมาปลูกฝังเยาวชนไทยซึ่งเป็นลูกศิษย์ (ลูก & ศิษย์) ที่อยู่ในความดูแลรับผิดชอบเพื่อให้เป็นเยาวชนที่ดี เสาที่หนึ่งคือ “ชาติไทย” ประเทศไทย คือ ดินแดน แว่นแคว้นหรือบ้านเมือง อันเป็นที่อยู่ของประชาชนคนไทย ความเจริญรุ่งเรืองของชาติไทยตั้งแต่ครั้งกรุงสุโขทัยเป็นมรดกตกทอดมาสู่อนุชนปัจจุบันนี้เกิดขึ้นเพราะความเป็นเอกราชอธิปไตยของชาติ สิ่งนี้เกิดได้ก็ด้วยบรรพบุรุษของไทยมีความรักชาติ มีความสมัครสมานสามัคคี เสียสละเลือดเนื้อและชีวิตในการต่อสู้ป้องกันรักษาชาติตลอดมาทุกยุคทุกสมัย ดังนั้นเราในฐานะคนไทยจึงควรภาคภูมิใจที่เกิดเป็นคนไทย มีความรัก ความผูกพัน หวงแหนในเอกราชอธิปไตยและผืนแผ่นดินไทย เห็นคุณค่าและอนุรักษ์ภาษา ศิลปวัฒนธรรมขนบธรรมเนียมประเพณีอันดีงามของไทยเอาไว้ตลอดไป เสาที่สองคือ “ศาสนา” ศาสนาทุกศาสนา ไม่ว่าพุทธ คริสต์ อิสลาม พราหมณ์ ซิกส์ หรือฮินดูล้วนแล้วแต่ต้องการสร้างคนให้เป็นคนดีมีคุณธรรม อยู่ในสังคมร่วมกันอย่างมีความสุข ถ้าสมาชิกในสังคมเป็นคนมีศีลธรรม หรือมีมนุษยธรรม ที่เรียกว่าเป็นอารยชน มีธรรมคือคุณสมบัติ ดังนี้ 1) มีสุจริตทั้งสาม คือ ประพฤติดีประพฎติชอบ 3 ประการ คือ กายสุจริต : ทำสิ่งที่ดีงามถูกต้อง ประพฤติชอบด้วยกาย วจีสุจริต : พูดสิ่งที่ดีงามถูกต้อง ประพฤติชอบด้วยวาจา และ มโนสุจริต :คิดสิ่งที่ดีงามถูกต้อง ประพฤติชอบด้วยใจ 2) ประพฤติตามอารยธรรม โดยปฏิบัติถูกต้องตามทางแห่งกุศลกรรมหรือธรรมจริยา 10 ประการ คือ ทางกาย 3 ได้แก่ (1) ละเว้นจากการฆ่า การเบียดเบียน (2) ละเวินการแย่งชิง ลักขโมย (3) ละเว้นการประพฤติผิดล่วงละเมิดในของรัก ของหวงแหนของผู้อื่น ทางวาจา 4 ได้แก่ (4) ละเว้นการพูดเท็จ โกหกหลอกลวง (5) ละเว้นการพูดส่อเสียด ยุยง (6) ละเว้นการพูดคำหยาบคาย (7) ละเว้นการพูดเหลวไหลเพ้อเจ้อ ทางใจ 3 ได้แก่ (8) ไม่ละโมบ (9) ไม่คิดร้ายมุ่งเบียดเบียน (10) มีความเห็นถูกต้อง เป็นสัมมาทิฏฐิ เสาที่สามคือ “กษัตริย์” ประเทศไทยแต่โบราณกาลมามีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นองค์ประมุข ทรงยึดถือปฏิบัติในทศพิธราชธรรม ถือเป็นการบำเพ็ญบารมีสืบเนื่องกันตลอดมา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชมหาราช ในฐานะที่ทรงเป็นพระประมุขของชาติไทย ทรงประกาศพระราชปณิธานในการปกครองแผ่นดิน ว่า “เราจะครองแผ่นดินโดยธรรมเพื่อประโยชน์สุขแห่งมหาชน ชาวสยาม”พระบรมราโชวาทของพระองค์ที่พระราชทานในวโรกาสต่างๆ เต็มเปี่ยมไปด้วยสารัตถประโยชน์ที่จะน้อมนำไปปฏิบัติเพื่อบังเกิดประโยชน์สุขแก่ชนในชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง เป็นปรัชญาที่ชี้แนะแนวทางการพัฒนาที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของทางสายกลางและความไม่ประมาท โดยคำนึงถึง ความพอประมาณ ความมีเหตุผล การสร้างภูมิคุ้มกันที่ดีในตัว ตลอดจนใช้ความรู้ความรอบคอบ และคุณธรรม เสาที่สี่คือ “ประชาธิปไตย” ประเทศไทยมีการปกครองระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ประชาธิปไตย หมายถึง การปกครองโดยประชาชน พฤติกรรม ตามวิถีประชาธิปไตยที่สำคัญ 3 ประการ คือ คารวธรรม: ความเคารพซึ่งกันและกัน สามัคคีธรรม: แบ่งปันกัน ร่วมมือกัน และปัญญาธรรม: ใช้วิธีการแห่งปัญญา ทั้งนี้หลักการของประชาธิปไตย จะประกอบด้วย 5 ประการต่อไปนี้ คือ หลักความเสมอภาค หลักสิทธิและเสรีภาพ หลักนิติธรรม หลักการยอมรับเสียงส่วนใหญ่และเคารพเสียงส่วนน้อย และหลักการมีส่วนร่วมทางการเมือง ทั้งสี่เสาหลักซึ่งประกอบด้วย สถาบันชาติ สถาบันศาสนา สถาบันพระมหากษัตริย์ และรัฐธรรมนูญ(ประชาธิปไตย) เป็นสิ่งสำคัญที่คุณครูควรนำมาปลูกฝังแก่นักเรียนทุกระดับการศึกษาเพื่อพัฒนาให้เขาเป็นเยาวชนที่ดี โดยขอฝากคำปฏิญานต่อไปนี้ เป็นแนวทางให้นักเรียนตระหนัก ถึงความสำคัญ การมีจิตสำนึกที่ดี เทินทูน หวงแหน สี่เสาหลักของประเทศไทยไว้ตราบนานเท่านาน ได้แก่ “ข้าพเจ้าจะจงรักภักดีต่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ จะเป็นลูกที่ดีของพ่อแม่จะเป็นศิษย์ที่ดีของครู และเป็นพลเมืองที่ดีของประเทศชาติ” เอกสารอ้างอิง : พระราชวรมุนี (ประยุทธ์ ปยุตฺโต) ธรรมนูญชีวิต กทม. อมรินทร์การพิมพ์ 2527 สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง หน้าที่พลเมืองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข กทม. บริษัท รำไทยเพรส จำกัด 2547

สอนเด็กอย่างไรให้เป็นเยาวชนไทยที่ดี

ความเห็น

บทความในวันเดียวกัน