คณะครุศาสตร์  จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  จัดการประชุมวิชาการและเผยแพร่ผลงานวิจัยระดับชาติ   เรื่อง "โอกาสและความหวังในการพัฒนาการศึกษาไทย"  วันที่ 10 - 11 ก.ค.50 ที่คณะครุศาสตร์  จุฬาฯ

         ผู้จัดการประชุมเชิญผมไปร่วมอภิปรายในหัวข้อที่ตรงกับหัวข้อการสัมมนาข้างบน   ในวันที่ 10 ก.ค. เวลา 13.00 -16.00 น.   โดยมี

ผู้ร่วมอภิปรายดังนี้
           ศ. นพ. ประเวศ  วะสี
           ศ. นพ. วิจารณ์  พานิช
           ศ. กิตติคุณ สุมน อมรวิวัฒน์
           ศ. กิตติคุณ ดร. สมหวัง  พิธิยานุวัฒน์
           ศ. กิตติคุณ ดร. นงลักษณ์  วิรัชชัย
           รศ. ดร. พฤทธิ์  ศิริบรรณพิทักษ์
    โดยมี รศ. ดร. กรรณิการ์  สัจกุล  เป็นผู้ดำเนินการอภิปราย

         อ่านวัตถุประสงค์จากเอกสารแล้ว   ไม่ชัดเจนว่าต้องการให้เกิด action หรือการเปลี่ยนแปลงแค่ไหน   แต่ผมคิดว่ามัวพูดกันแบบวิชาการ  การศึกษาไทยก็วิ่งลงเหวลึกลงไปเรื่อย ๆ    มาพูดกันเรื่องการลงมือทำดีกว่า

         โดยผมคิดว่ามีส่วนที่ต้องทำในลักษณะ "ฝืนใจ" คนในวงการศึกษาส่วนใหญ่อยู่ด้วย   และคนที่เสนอแนวทางที่ "ตรงใจ" ผมที่สุดคือ วิศวกร  ชื่อ "คนไร้กรอบ" หรือ "อริยชน"  หรือ ดร. วรภัทร์  ภู่เจริญ  นั่นเอง   อ่านข้อคิดเห็นเรื่องการทำให้ระบบการศึกษากลับมามีความหวังของท่านได้ที่ http://gotoknow.org/blog/ariyachon/104408

         ผมจะอภิปรายตามแนวทางของ ดร. วรภัทร์   แต่จะพูดได้ไม่มันและไม่ชัดเท่า ดร. วรภัทร์ พูดเอง

วิจารณ์  พานิช
 6 ก.ค.50