ได้อย่าง..เสียอย่าง..ในวันนี้  ขอเสนอ เรื่อง...ลืม   
ครูอ้อยทำไมจึงเป็นคนขี้ลืมแบบนี้  
ทำงานอีกหน้าหนึ่ง.....จะต้องลืมอีกหน้าหนึ่งทุกที  
ไม่เอาล่ะ...ทีนี้...นึกอะไรได้..ต้องทำก่อน  ไม่ผลัดวันล่ะ
 
ครูอ้อยขอความกรุณาจาก  ครูจ้างชาวต่างประเทศที่โรงเรียน  ให้ช่วยเขียนบทให้กับนักเรียน  เพื่อไปแข่งขัน Public Speech ที่งานมหกรรมศิลปหัตถกรรม ที่ชลบุรี 
ไนเจล....Would you please help me to do something?  .........Yes,Mam.   จากนั้นครูอ้อยก็อธิบาย  About thirty first of July ...our students in prathom 3 will have the competition at Chonburi in public speech. I 'd like you write he passage and practice our student ...
จากนั้นครูอ้อยก็บอกกับเธอว่า...เรามีครูไทย  ฝึกหัด  แต่จะขอร้องให้  ไนเจลเป็นที่ปรึกษาด้วย  
เธอถามข้อมูลต่างๆแล้ว....ตกลงจะเขียนมาให้ครูอ้อย..เมื่อเช้านี้  ต้องนำมาให้ครูอ้อย 
แต่..ครูอ้อยไม่ดีเลย...ลืมบอกกับครูที่โรงเรียนให้ช่วยดำเนินการแทน  เพราะครูอ้อยมาปฏิบัติงานที่สำนักงานเขตพื้นที่ ฯ  
แบบนี้ ท่านเรียกว่า......  ได้อย่าง..เสียอย่าง..
ครูอ้อยต้อง...ปรับเปลี่ยนตัวเอง..บ้างแล้วล่ะค่ะ