น้องกุ้งกับการไปกำแพงเพชร

อันนี้เป็นเรื่องที่น่าดีใจและยินดีที่สุดอีกเรื่องนึงของการไปจังหวัดกำแพงเพชรของผมเมื่อวันที่1-2ก.ค.ที่ผ่านมา

ประการแรกก็คือน้องกุ้งยังเหมือนเดินทุกอย่างไม่ว่าจะท่าทาง การพูดคุย ความยิ้มแย้มแจ่มใส

เหมือนว่าเมื่อ3-4ปีที่แล้วที่เจอกับน้องกุ้ง กุ้งเคยเป็นอย่างไรก็เป็นอย่างนั้น ยงเว้นขนาดของตัวที่เปลี่ยนไป

เปลี่ยนไปอย่างไรจะกล่าวให้ฟัง

คือว่าตอนนี้กุ้งบวมมากใกล้จะออกน้องแล้ว ก็จะครบ9เดือนแล้วนี่ ตั้งท้องมาเกือบ9เดือนแล้ว

ผมละดีใจแทนส้มโอแฟนน้องกุ้งจริงๆ ขนาดเรายังตื่นเต้นแทนเลย แล้วส้มโอจะขนาดไหนน้า

สองคนนี้รักกกกกกกันรักกกกกๆๆ

ผมเองก็แอบอิจฉาในความรักของสองคนนี้

ทั้งกุ้งและส้มโอถ้าผมจำไม่ผิดคบเป็นแฟนกันได้ปีนึงละมั้งแล้วก็แต่งงานกันเลย

หุหุ"บางที่ความสุขที่เกิดขึ้นอาจไม่ต้องใช้เวลาอะไรมากมายก็ได้ละมั้ง"

ผมเองได้คุยกับกุ้ตั้งหลายเรื่องสนุกดี

กุ้งเองก็ถามถึงน้องนอลด้วย

ผมก็เลยมีโอกาสเล่าถึงสิ่งต่างๆที่เปลี่ยนไปในช่วงนี้ของผมให้กุ้งฟัง

แลกเปลี่ยนกันมากมายเลยทีเดียวเกี่ยวกับเรื่องของความรัก

ในมุมมองของคนที่มีครอบครัวแล้ว กับมุมมองของคนที่ยังไม่มีครอบครัว

ซึ่งผมเอง และน้องๆทุกคนที่ใกล้ชิดสนิทกับผมมากๆ จะรู้ดีอยู่เสมอว่า ผมเป็นคนที่อยากมีครอบครัวที่สุดเลย

ครอบครัวมันเป็นอะไรหลายๆอย่าง ที่ต่างกับการใช้ชีวิตอยู่คนเดียว

ครอบครัวมีสิ่งที่น่าค้นหา เอาเป็นว่าใครมีมุมมองของครอบครัวแบบไหนก็นิยามกันเอาเองละกันครับ

ทุกวันนี้ผมก็ยังอยากมีครอบครัวครับ

แต่คงต้องรอว่าจะมีนางฟ้าที่ไหนที่เต็มใจจะมาเป็นครอบครัวกับผมนะ

"ขอให้โชคดีกลับมาอู่กับผมอีกสักครั้งนึงได้ไหม"

อีกเรื่องนึงของการไปกำแพงเพชรคือ "เรื่องของงาน"

พวกเราไปเยี่ยมทีมอนุภาคเหนือตอนล่าง เพราะว่ามีการจัดประชุมเครือข่ายในการดำเนินงาน

โครงการเยาวชน1000ทางที่พวกเราทำอยู่

โห......ได้รับรู้เรื่องต่างๆทั้งที่ดีมากๆและ เรื่องที่น่าเป็นห่วงพลอยทำให้พวกเราไม่สบายใจกันด้วย

คงจะบอกเล่าให้ฟังได้ยากนะ แต่ให้รู้ว่ามีทั้งเรื่องดีและเรื่องที่น่าเป็นห่วง

องค์ประกอบของการทำงานที่จะนำไปสู่ความสำเร็จนั้น มันมีลายอย่างก็จิง

แต่ชั่วโมงนี้สิ่งที่ผมถือว่าสำคัญที่สุดนั่นก็คือ

"เรื่องของจิตใจ และความเข้าใจในตัวคน"

คนเราเติบโตมาในสถาพแวดล้อมที่ต่างกัน การสะสมความคิดและวิธีการดำเนินชีวิตย่อมที่จะแตกต่างกันไปด้วย

แต่เหนือยิ่งสิ่งอื่นใดคือการปรับตัว ปรับแนวคิดไปในแนวทางที่งดงามบ้าง

การเข้าใจคนอาจจะเป็นสิ่งที่ง่าย และก็ยากพอๆกัน

คงอยู่ที่ว่าเราจะมองมุมไหนกันมากกว่า

เหรียญยังมีสองด้าน โลกยังหมุนตลอดเวลา ถ้าเราอยู่นอกโลกแล้วมองดูโลกหมุน

เราก็จะเห็นทวีปต่างๆจนครบ ทำให้เราเห็นความแตกต่างของพื้นโลกทุกมุมมอง

เช่นกันหากเรามองอะไรแค่ด้านเดียว โดยไม่มองและพินิจในหลายๆด้าน

อาจทำให้เราเข้าใจอะไรแบบคลาดเคลื่อนไปได้ แต่ถ้ามองหลายมุม และพินิจอย่างดี

มองเห็นในมุมที่ที่งดงาม และอาจทำให้ความคิดเราเปลี่ยนได้ หากไม่ยึดติดกับสิ่งที่เราคาดไว้

ก็คงจะมีแนวทางที่จะทำให้สิ่งต่างๆคลีคลายได้แน่นอนนะ ผมคิดว่าอย่างนั้น

ก็ขอให้มันออกมาในแนวทางที่ดีนะครับ

อีกเรื่องนึงเมื่อคืนนั่งคุยกับน้องภรล์ที่โต๊ะกินข้าวขำๆ

น้องภรล์ถาม่ามีช่วงไหนที่พี่โป้งไม่เคยมีแฟนบ้างเนี่ย

หุหุ ไม่มีอึ้งครับ ผมกับภรล์ดันตอบออกมาเกือบพร้อมกันว่า"ก็ช่วงนี้งัย"

ก็จริงนะ ตลอดเวลาผมไม่เคยมีช่วงที่ต้องอยู่คนเดียวเลย จะมีคนรักอยู่ใกล้เสมอ

แต่ในช่วงที่อยู่คนเดียวแบบนี้ มันว้าเห่วยังงัยก็ไม่รู้

เหงาแบบบอกไม่ถูกนะ คนที่พึ่งลาจากกันไปก็มีคนรักใหม่รวดเร็วแบบไม่น่าเชื่อ

คงอยู่ที่การตั้งตัวละมั้ง

ผมคงต้องมองหาคนรัก และเข้าใจผมซะทีแล้วละ

ชีวิตจะได้มีความสุข และได้ทำในสิ่งที่ตั้งใจอีกครั้งนึงนะ

"แฟนคงหาได้ไม่ยาก แต่แฟนที่พร้อมจะเป็นคนทั้งเพื่อนและที่รักที่เข้าใจทั้งเราและเขา ที่พร้องจะเดินไปด้วยกันนี่ซิ"

ผมคงชีวิตไม่เลวร้ายถึงขนาดจะไม่มีคนรักเลยใช่ไหมครับ

หุหุหุ