งานมหกรรมที่ครูอ้อยขึ้นชื่อบันทึกนี้ ตรงกับวันที่ 21-22 กรกฎาคม นี้ ดังได้เขียนบันทึกเรื่อง...ร่วมงานมหกรรมตลาดนัดการจัดการความรู้ 4 ภูมิภาค ซึ่งนับว่าเป็นวันสำคัญในชีวิตของครูอ้อยก็ว่าได้...... วันที่ 21 เป็นวันคล้ายวันเกิดของคุณแม่ ครบรอบ 70 ปี ที่ทุกคนจะต้องไปหาคุณแม่ พาคุณแม่ไปสนุกสนาน แต่ลูกสาวคนโต คือ ครูอ้อย..... ไม่ได้ไปร่วมงานนี้ จะขอร้องให้พ่อบ้าน เป็นตัวแทนไป ก็ไม่กล้า เพราะเธอ กำลังเครียดกับการซ่อมรถ แต่ครูอ้อยตัดสินใจครั้งที่ 2 คือ..... 2 วันนี้ ครูอ้อยจะไปร่วมฉลองวันครบรอบของรุ่นเรียนของพ่อบ้าน เมื่อเช้านี้ พ่อบ้านก็ถาม ย้ำว่า..ครูอ้อยจะไปร่วมงานมหกรรมนี้แน่ไหม ครูอ้อยก็ตอบว่า..ใช่ แล้ว แต่ในใจยังคิดถึงงานของคุณแม่ และงานเลี้ยงรุ่น งานมหกรรมนี้ ครูอ้อยมีส่วนร่วมด้วยจากการประชุม ครูอ้อยต้องจัดทำแผนการจัดการเรียนรู้โดยกระบวนการ Backward Design และต้องใช้กระบวนการ KM มาจัดการในกลุ่มสาระของตนเอง และนำกระบวนการนี้ไปเสนอที่งานมหกรรมด้วย ครูอ้อยต้องแบ่งเวลามาทำเรื่องนี้ ทั้งๆที่งานเดิมๆก็มากมายอยู่แล้ว ....ทั้งที่ มีเรื่องเบื้องหลัง...แต่ครูอ้อยก็..เลิกคิดไปแล้วล่ะ
สวัสดีครับ.....คุณครูอ้อยครับ....แวะมาเยี่ยมครับ พออ่านบล๊อกก็ให้แปลกใจนิดครับ ว่า งานคุณครูอ้อยทั้งราษฏร์ทั้งหลวง เต็มจนหาเวลาปลีกไปอีกงานลำบากครับ .......
อ.สุรเชษฐ เคยบอกผมว่า ถ้าชีวิตเรา ทำเป็นตาราง ว่า วันนี้ เราจะทำอะไรก่อน โดยมีเรื่องสำคัญ และไม่สำคัญ และกำหนดเวลา ว่าเร่งรีบ กับ ไม่เร่งรีบ ถ้าเราต้องทำเรื่องที่สำคัญ แล้วเร่งรีบ ชีวิตมักจะไม่มีความสุขครับ หรือไม่ก็ทำเรื่องที่ไม่สำคัญ แล้วเร่งรีบ ก็ไม่มีความสุขครับ หรือไม่ก็ทำเรื่องที่ไม่สำคัญ และไม่เร่งรีบ ก็ไม่ได้ประโยชน์.......
เพราะฉะนั้น สิ่งเราควรทำ คือ สิ่งที่เรียกว่า สำคัญ แต่ไม่เร่งรีบ จะเป็นสิ่งที่ควรทำมากที่สุด มีความสุขมากที่สุดครับ...
สวัสดีค่ะท่าน..นาย สมพงศ์ ตันติวงศ์ไพศาล
ขอบคุณค่ะ