๗.๐๐ น. เช้าวันที่ ๒๘ มิถุนายน ๒๕๕๐ ณ ห้อง ๔๐๖ โรงแรมริมบึงอินท์  โทรหาอ.วรวิชญ์ อยู่หลายหน (มีเบอร์มือถือเบอร์เดียว) ติดแต่ไม่มีคนรับ

       พอ ๗ โมงครึ่งเท่านั้น มีเสียงโทรศัพท์ มา ๒ สาย ห่างกันไม่นาน เบอร์แรกเป็น อ.วรวิชญ์ ได้ส่งรถมารับผมแล้ว ผมบอกว่าเบอร์โทรของผมเป็นเบอร์ที่เคยจดให้ ไม่ใช่เบอร์ที่โทรหา (ประหยัดค่าโทร) ผมเลยถูกต่อว่าทำนอง "ใช้โทรศัพท์หลายเบอร์ ทำให้มีปัญหา" เพราะว่าท่านสั่งคนขับรถไว้แล้ว และท่านก็จำเบอร์ของพขร.ไม่ได้ด้วย

       โทรศัพท์อีกสายหนึ่ง เป็นของคุณตุ๊กตา มาถามหาว่าจะให้ไปรับผมที่ไหน ผมก็บอกเบอร์ห้องกับโรงแรมไว้ แล้วบอกให้ช่วยติดต่ออ.วรวิทย์ถึงความเรียบร้อยด้วย

       ผมรีบเก็บของ และนั่งรอว่าจะมีโทรศัพท์เข้ามาไหม แต่ไม่มีเสียงโทรศัพท์มือถือ มีแต่โทรศัพท์ของห้องพักดังขึ้นตอน ๘.๐๐ น. จากพขร.คณะเทคโนโลยี ทราบชื่อภายหลังว่า "คุณประธาน" บอกว่า "ผมมารออยู่ด้านล่างแล้ว"  ติดตามเรื่องที่เขียนไว้แล้วเรื่องพขร. ได้ที่นี่ {click}

        พอผมลงมาด้านล่าง ท่านประธานรออยู่ที่เคาน์เตอร์ ผมคืนกุญแจ Check Out (จ่ายเงินสดแล้วเมื่อคืน ไม่ขอบิลเบิกด้วย-จ่ายเอง 300 บาท ลงทุนมาเรียนรู้)  แล้วรีบมาขึ้นรถ ท่านประธานช่วยถือกระเป๋าเสื้อผ้าไปใส่ด้านหลังรถ

         พอเข้าไปในรถพบ ท่านอาจารย์รมณี (ผศ.ดร.) สงวนดีกุล นั่งรออยู่ในรถ อาจารย์เล่าว่า ลงเครื่องตั้งแต่ ๗ โมงเช้า แล้วก็ทานอาหารเช้าบนเครื่องเรียบร้อยแล้ว  ท่านพขร.ประธาน ขับรถวนไปหาแขกที่บขส. ๑ รอบแล้วยังไม่มา แล้วขณะนี้ก็วนมาหาอีกรอบ.. ผมก็บอกอาจารย์รมณีว่า "ลองดูว่าเขาจะหากันพบไหม" สุดท้ายเขาก็หากันพบครับดังที่ได้เล่าไว้แล้ว {click}

         รถพาเราสามคนมาส่งที่มมส. แต่ผมและอาจารย์รมณีลงมาเพื่อเข้างานก่อน ส่วนดร.โชติกา ขอเวลาไปอาบน้ำแต่งตัวที่โรงแรมก่อน จะตามมาภายใน ๑ ชั่วโมง (ให้คุณประธานไปส่งที่โรงแรมนิวพัฒนาหรืออะไรนี่จำไม่ค่อยได้เพราะว่าไม่ได้ไปพัก)

         (หมายเหตุ บันทึกสดๆ ครับ และจะต้องลงภาพด้วยบันทึกหนึ่งใช้เวลามากกว่า ๑ ชั่วโมง-ถ้าลงภาพด้วย เดี๋ยวจะต้องไปสอนแล้ว ยังเขียนไม่เสร็จครูอ้อยก็แวะมาทักทายแล้วครับ-เที่ยงๆ ค่อยมาเขียนต่อครับ-อดใจรอหน่อย)

         เริ่ม

        

 

มนุษย์ผึ้งมหัศจรรย์   神奇的蜂爷   shen2  qi2  de1  feng1  ye2

beeman by Apinya