การจัดกระบวนการเรียนรู้ในมหาลัยชีวิตเป็นประสบการณ์ใหม่
การที่ได้เข้ามาร่วมพัฒนาการศึกษาของชาติในรูปแบบของมหาลัยชีวิตทำให้ดิฉันได้ประสบการณ์ใหม่ที่เกี่ยวกับการจัดการศึกษา ที่มุ่งเน้นให้ผู้เรียนได้พัฒนาตนเองโดยไม่ลืมรากเหง้า ไม่ลืมสิ่งที่บรรพบุรุพได้สั่งสมมา ดิฉันได้เรียนรู้เรื่องราวเหล่านั้นไปพร้อมๆกับนักศึกษา ได้เรียนรู้เรื่องราวบางเรื่องที่ไม่เคยรู้มาก่อน เป็นความโชคดีของดิฉันที่ได้เข้ามาร่วมงานตรงนี้ ขอบคุณมหาลัยชีวิต
วิธีการสานก๋วย มาแล้วครับ ขั้นตอนแรกก็เริ่มจากการนำไม้ไผ่มาจักตอกเป็นเส้นบาง ๆ แล้วก็นำมาก่อก้นก๋วย (ก้นตะกร้า) พอได้ก้นก๋วยก็นำมาทาบกับแม่พิมพ์ก๋วย แล้วก็นำตอกเส้นต่อไปสานต่อขึ้นไปให้ไปตามแม่พิมพ์ก๋วย ขั้นตอนสุดท้ายจบที่การเม้มปากก๋วย (พับปากตะกร้า) หากไม่เข้าใจ ติดต่อผู้รู้ได้ที่เอื้องผึ้ง จันผา (ภาพครับ)
อาจารย์ครับ กระผมเองก็เช่นกัน...
เมื่อครั้งกระผมเป็นผู้บริหารโรงเรียนการศึกษาขั้นพื้นฐาน (ผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านห้วยบง โรงเรียนขยายโอกาส เปิดสอนชั้นอนุบาล - มัธยมศึกษาปีที่ 3 และเป็นประธานชมรมครูแม่ออน) ฝันไว้ว่า
"แม่ออนนี้"
อนุบาล ก็มีแล้ว ทั้งศูนย์พัฒนาเด็กเล็กของพัฒนาชุมชนและกรมการศาสนา ทั้งของการศึกษาขั้นพื้นฐาน และเอกชน
ประถม 1-6 ก็มีแล้ว ของการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สำนักงานการประถมศึกษาฯเดิม ในกิ่งอำเภอแม่ออน 12 โรงเรียน กระจายอยู่ทั่วไปใน 6 ตำบล 49 หมู่บ้าน)
มัธยมต้น ก็มีแล้ว ทั้งโรงเรียนออนเหนือ(กรมสามัญเดิม) โรงเรียนขยายโอกาส(ประถมเดิม)
มัธยมปลาย ก็มีแล้ว โรงเรียนออนเหนือ (กรมสามัญเดิม) กศน.แม่ออน
อาชีวศึกษา ก็มีแล้ว วิทยาลัยเทคนิดสันกำแพง (ชื่อสันกำแพง แต่ตัวสถานศึกษาตั้งอยู่ในเขตกิ่งอำเภอแม่ออน เพราะกิ่งอำเภอแม่ออนแยกออกมาจากอำเภอสันกำแพง)
ยังขาดอยู่ก็ ปริญญาตรี นี้แหละ พาคณะไปติดต่อราชมงคล(พายัพ) มาตั้ง พอเขามาดูสถานที่แล้ว ประสานงานกันอยู่นาน ผลสุดท้ายก็ไม่ได้ตั้ง ไปติดต่อ ม.รามฯ มาดูสถานที่และติดต่อกันอยู่นานเช่นกัน ผลสุดท้ายก็แห้วอีก
มาวันนี้ครับ "โครงการมหาวิทยาลัยชีวิต" นี่แหละ "ใช่เลย" ในนามของชาวกิ่งอำเภอแม่ออนและใกล้เคียง ขอกราบขอบพระคุณ สสวช. + มรภ.พระนคร ที่ทำให้ฝันของกระผมและคณะเป็นจริง
"แม่ออน" พร้อมแล้ว อนุบาล ยัน ปริญญา เหลือก็แต่พันธกิจที่สำคัญคือ "พัฒนาคุณภาพ" ครับ
TO ครูอ้อย
มหาวิทยาลัยชีวิตเป็นประสบการณ์ใหม่สำหรับอาจารย์ และสำหรับนักศึกษาเหมือนกันครับต้องเจออะไรใหม่ๆมากมาย มีทั้งอาจารย์ เพื่อนนักศึกษา ศ.เดียวกันและต่างศูนย์ ที่ต้องมาศึกษาร่วมกันครับ สำหรับพวกเราลูกศิษย์ของอาจารย์อาจจะดื้อไปป้างแต่ก็เคารพรักอาจารย์เสมอครับ (เป็นศิษย์อาจารย์แค่วันเดียวถือว่าเป็นตลอดชีวิต)
ขอให้กำลังใจอาจารย์สู่ต่อไปครับ
ลูกศิษย์กลุ่มทุ่งดินแดง
อาจารย์ครับ ตอนนี้มืดฟ้ามัวดินฝนฟ้าคะนองฟ้ามืดครึ้มมองหาต้นไม้ดอกไม้แทบไม่รู้จักว่ามีความสวยงามสดใสแค่ไหน แต่สักวันหนึ่งอาจารย์ซึ่งเป็นแสงอาทิตย์ได้สอดส่องแสงสว่างขึ้นมา เมฆฝนจางหายไปเหลือแต่ความสดใส วันนั้นแหละครับพระคุณของอาจารย์จะหาสิ่งเปรียบเทียบไม่มี ขอเป็นกำลังใจให้อาจารย์ สู้ต่อไปครับ และกลุ่มผมก็จะพยายามสู้ครับ
ลูกศิษย์กลุ่มเอื้องผึ้งครับ