"..สวัสดี คุณ อรทัย อินทร์แก้ว (orathaiinkaew)

นี่คืออีเมลติดต่อจากผู้อ่าน กรุณาตอบโดยตรงไปยังผู้อ่านนั้น.."

วันหนึ่ง..support@gotoknow,org แจ้งว่า You've received a contact mail   จากe-mail ของอาจารย์ปู
ข้อความ:
สวัสดีค่ะ คุณอรทัย

ยินดีจังค่ะ ที่ได้เจอคนบ้านเดียวกันในสังคมแห่งการเรียนรู้นี้

ปูก็อยู่ทับปุดเช่นกันค่ะ แต่ทำงานอยู่ภาคเหนือตลอดเลย
ตอนนี้เพิ่งได้ลงมาบ้าน  ทำงานสอนหนังสือแถวเขาหลักค่ะ

แล้วจะเข้ามาเยี่ยมเยียนใหม่ ... ยังไม่ได้เปิดเวบของตัวเองค่ะ เพิ่งเข้ามาอ่านวันแรก รู้จักจากหนังสือ อ. ประพนธ์

ขอให้มีความสุขนะคะ
อาจารย์ปู
 ก็ให้รู้สึกเกรงใจมาก รีบตอบเมล์ตรงไปยังเธอทันที เธอค้นพบ "ชุมชนทับปุด" จากบลอ็คที่เจ้าของไม่ได้จัดการดูแลเลย ตอบเมล์เธอไปว่า

"ยินดีมากที่จะได้รู้จักกันนะคะ
ว่าไปแล้วที่บล็อคทิ้งมันไปเสียนาน
เหมือนกับว่าเราสร้างบ้านแล้วไม่ได้อยู่อาศัย
มันไม่น่าดูเอาเสียเลยใช่ไหมคะ
คิดว่าสักวันจะเข้าไปจัดการบล็อคใหม่
แต่ตอนนี้ยุ่งเหลือเกินทั้งงานที่ทำทุกวัน
และวิทยานิพนธ์ที่ไม่สามารถแชร์เวลางานไปทำมันได้เลยในตอนนี้
อยากทราบจังเลยค่ะว่าบ้านอาจารย์ปู อยู่ตรงไหนที่ทับปุด
เราน่าจะได้รู้จักกันมากกว่านี้
และยินดีต้อนรับที่สำนักงานนะคะ
   อรทัย
 มาถึงวันนี้ คิดถึงคำที่บอกอาจารย์ปูไว้ที่เมล์ ก็ให้คิดฉุกใจ ว่า..แล้วเมื่อไหร่ล่ะที่จะมีเวลาอย่างนั้น ถ้าไม่จัดการ เวลามันไม่รอและไม่มีหน้าที่เตือนเราเลย..วันนี้หรือวันไหนเวลามีเท่ากันค่าของมันอยู่ที่เรากำหนดจริงๆ เวลาของคนทุกคนมีเท่ากันแต่อาจมีค่าไม่เท่ากัน แน่นอน วันนี้ของเรามีค่าเหมือนทุกวันที่ผ่านมา เพราะสามารถใช้มันคุ้มที่สุดเท่าที่สามารถทำได้ ..แต่วันนี้รู้สึกว่ามันมีค่ากว่าวันอื่นตรงที่ได้เข้ามาจัดการบล็อคนี้อีกครั้งหนึ่ง ..จากที่ "อาจารย์ปู" ทักทายเข้าไป ทำให้คิดถึงคติดีๆอันหนึ่ง ว่า  "ก่อนจัดการใคร ต้องจัดการตนเองก่อน"
ต้องขอบคุณ อาจารย์ปูเธอจริงๆหากมาอ่านเจอหวังว่าสักวันได้พบกัน