“เธอคงเห็นเราเป็นแม่ของเธอนะ”

<p>     บ่ายวันหนึ่งพอครูจิ๋มสอนเลขเสร็จ เตรียมจะออกจากห้อง ก็มีนักเรียนกลุ่มหนึ่งมารุมถามข้อสงสัยให้ครูจิ๋มอธิบายเลขเพิ่มเติม 
นักเรียนกลุ่มอื่นๆต่างก็ทำธุระส่วนตัวของตน
       พอครูจิ๋มอธิบายเลขเสร็จกำลังจะลุกออกไปจากห้อง ก็เห็นเด็กหญิงจอมซนคนหนึ่ง ใส่รองเท้าซ่นสูงของครูจิ๋มที่ถอดไว้หน้าห้อง เดินตุปัดตุเป๋ส่ายไปมาเหมือนนางแบบ เข้ามาในห้อง แล้วทำหน้าทะเล้น อวดเพื่อนๆ
       “เราใส่รองเท้าคุณครูด้วย…สวยไหม?” เพื่อนๆฮากันครืน
      ครูจิ๋มหันไปดูเธออย่างเอ็นดู พลันนึกถึงภาพตนเองเมื่อตอนเป็นเด็กเล็กๆ ที่ชอบใส่รองเท้าของคุณแม่ แล้วเดินด้วยท่าทางไม่ต่างจาก เด็ก ชั้น ม.3 ตอนนี้เลย ครูจิ๋มนึกในใจ 
       “เธอคงเห็นเราเป็นแม่ของเธอนะ”
    แทนที่จะดุในพฤติกรรมที่ไม่สมควรนี้ แต่ครูจิ๋มกลับยิ้มให้กับความน่ารักไร้เดียงสา ของเด็ก แต่ก็ไม่วายบ่นตามประสาแม่
     “ถอดออก… เดี๋ยวก็หกล้มหัวแตกหรอก”</p>