ตระหนักและยอมรับต่อความรู้สึกที่เกิดขึ้นตามที่มันเป็น

          สิ่งที่จะผมกล่าวต่อไปนี้เป็นหลักการเกี่ยวกับความรู้สึกและการกระทำ  ซึ่งเป็นสิ่งที่เราพบในชีวิตประจำวัน เพียงแต่ไม่ได้สังเกตอย่างจริงจังว่าทั้งสองส่วนนี้มีความสัมพันธ์ต่อกันอย่างไร  ผมอยากให้อ่านและค่อยๆ พิจารณาตาม เนื่องจากจะเป็นพื้นฐานในการปฏิบัติและแก้ไขปัญหาต่างๆ  

           หลักการในแง่ของความรู้สึกข้อแรก  คือ อารมณ์ความรู้สึกเป็นสิ่งที่ตั้งใจควบคุมบังคับโดยตรงไม่ได้   เราไม่อาจบังคับให้ตัวเองรู้สึกตามต้องการได้   หากเราควบคุมความรู้สึกได้   ทุกคนคงทำให้ตัวเองมีแต่ความรู้สึกดีๆ อยู่ตลอด  แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าหากรู้สึกโกรธ หงุดหงิด  ขึ้นมา ก็จะเป็นอย่างนั้นไปตลอด  เราทำให้ความรู้สึกนี้เบาบางลงได้โดยวิธีการทางอ้อม ซึ่งจะกล่าวถึงต่อไป  <p style="margin: 0in 0in 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">            หลักการข้อที่สองคือ  จงตระหนักและยอมรับต่อความรู้สึกที่เกิดขึ้นตามที่มันเป็น ไม่ต้องพยายามปฏิเสธ หรือบิดเบือน ในเมื่อความรู้สึกที่เกิดขึ้นนั้นเป็นอะไรที่เราควบคุมไม่ได้   คงไม่มีใครที่อยากจะมีความรู้สึกที่ไม่ดี รวมทั้งตัวเราเองด้วยเหมือนกัน</p><p>          สิ่งสำคัญประการแรกคือ  การตระหนักรู้ว่าเรากำลังมีอารมณ์ความรู้สึกอย่างไร เนื่องจากเรามักทำอะไรออกไปตามความเคยชิน จนลืมที่จะมาสนใจว่าตนเองรู้สึกจริงๆ อย่างไร    หากความรู้สึกที่มีเป็นด้านลบ เช่น โกรธ เกลียด  ขี้เกียจ อิจฉา  ก็ยอมรับอย่างที่มันเป็น เพราะมันเป็นความจริง และเราบังคับไม่ได้    การมีความรู้สึกเช่นนี้มิได้หมายความว่าเราเป็นคนเลว หรือแย่มาก    ถ้าเราเกิดความรู้สึกอิจฉาขึ้น ไม่จำเป็นที่จะต้องรู้สึกผิด    แต่ถ้ารู้สึกผิดก็ไม่เป็นไร  ขอเพียงให้รู้ถึงอารมณ์ของตัวเองจริงๆ ว่าเป็นอย่างไร และลองคิดดูว่าอารมณ์ที่เกิดขึ้นนี้ช่วยเตือนหรือให้บทเรียนอะไรแก่เราได้บ้าง    ถ้ารู้สึกกังวลก่อนสอบสัมภาษณ์สมัครงาน ก็อาจต้องเตรียมตัวให้พร้อม ฝึกซ้อมการสัมภาษณ์   แทนที่จะเสียเวลาไปกับการปฏิเสธ หรือเก็บกดความรู้สึกนี้     ถ้ารู้สึกน้อยใจที่หัวหน้างานไม่ส่งเสริม   ก็อาจต้องพูดคุยปรึกษากับเพื่อนฝูงหรืออาจจะกับตัวหัวหน้าเองก็ได้ ว่าเรามีจุดบกพร่องหรือควรปรับปรุงตรงไหน </p><p>ความรู้สึกและการกระทำ 2
ความรู้สึกและการกระทำ 3 </p>