เมื่อคนเราก้าวมาถึงจุดหนึ่งแล้ว การที่จะหาทางลงนั้นยากกว่าการก้าวขึ้นไปยังจุดสูงสุด แต่กลับง่ายดายเพียงแค่ยอมรับความเป็นจริงและปรับหัวใจเพียงนิดเดียว

คนเราเมื่อเริ่มต้นก้าวเดิน ทั้งการทำงาน การทำกิจกรรมต่างๆ ย่อมมีจุดหมายแห่งความสำเร็จ เมื่อก้าวไปถึงจุดหมายนั้นแล้ว ก็มองไปยังเป้าหมายต่อไป และพยายามที่จะพิชิตเป้าหมายที่ท้าทายข้างหน้าให้สำเร็จไปเรื่อยๆ จนเมื่อถึงจุดหนึ่ง เมื่อมองย้อนกลับมายังข้างหลัง กลับพบว่า เป็นความลำบากใจอย่างยิ่งหากวันหนึ่งต้องถอยกลับไปสู่จุดเริ่มต้น

เหมือนก้บคนเราได้แบกบางสิ่ง ที่ทำให้เราลงจากจุดสูงสุด กลับคืนสู่สามัญไม่ได้ง่ายนัก เหมือนดั่งการยึดมั่นถือมั่นในตัวตน เมื่อคนเราก้าวมาถึงจุดหนึ่งแล้ว การที่จะหาทางลงนั้นยากกว่าการก้าวขึ้นไปยังจุดสูงสุด แต่กลับง่ายดายเพียงแค่ยอมรับความเป็นจริงและปรับหัวใจเพียงนิดเดียว ย่อมสามารถที่จะก้าวลงอย่างสงบได้

  1. พรศักดิ์ ส่องแสง ศิลปินนักร้องเพลงหมอลำลูกทุ่ง ที่เคยโด่งดังถึงที่สุดในช่วงเพลง สาวจันทร์กั้งโกบ ที่ใช้ชีวิตฟุ้งเฟ้อในช่วง 20 ปีที่แล้ว ทานอาหารราคาแพง พักในโรงแรมหรู แต่ปัจจุบันในช่วงเวลาว่างจากงานแสดง พรศักดิ์ ส่องแสงจะกลับไปอยู่ที่บ้านที่หนองบัวลำภู ทำนา ทำไร่ ใช้ชีวิตชาวนาแบบดั้งเดิม แต่งตัวสบายๆ นอนบนเถียงนาอย่างสบายใจ เมื่อถึงช่วงเวลาที่มีงานแสดง จึงสวมหน้ากาก แต่งตัวขึ้นเวทีการแสดงตามกำหนดการ
  2. การเขียนบันทึกใน blog ของบุคคลท่านหนึ่ง (ขอสงวนงาม) ที่แรกเริ่ม เขียนตามหัวใจตนเอง เมื่อวันหนึ่งได้รับการยกย่อง ชื่นชมจากหลายคนที่รู้จัก จนได้รับรางวัลยกย่องและเป็นแบบอย่าง แม้วันนี้เขาจะยังคงเขียนบันทึกต่อไป แต่เมื่อมีโอกาสพูดคุยสอบถามความรู้สึกแล้ว เขารู้สึกกดดันพอสมควร กดดันในความพยายามที่จะรักษามาตรฐานของการเขียนบันทึก คุณภาพและเนื้อหาของสิ่งที่เขียนให้สมดังที่หลายคนยกย่องและเชิดชูเป็นแบบอย่าง หลายครั้งเขาบอกว่า อยากจะเขียนในแบบสบายๆ บางช่วงอยากจะหายไปบ้าง แล้วโผล่มาเขียนใน blog บ้าง แต่การยกย่องชื่นชมจากหลายคน ทำให้เขาต้องพยายามเขียนต่อไป (ยังมองหาทางลงไม่ได้)
  3. ในช่วงเกษียณอายุ ซึ่งบุคคลนั้นได้ผ่านช่วงเวลาต่างๆมามากมาย จนถึงจุดอิ่มตัว ดูเหมือนว่าจะเป็นช่วงเวลาที่ก้าวบงอย่างสงบสำหรับหลายคน


<p>

</p>