ก็สิ่งที่ได้รับนั้นมันหอมหวานเหลือเกิน  แต่ในที่สุดสิ่งที่หอมหวานนั้นอาจจะเป็นสิ่งเน่าเหม็น ซึ่งจะเกิดแก่จิตใจตัวเองเป็นที่หนึ่ง  เพราะกรอบและหมวกที่สวมไว้ไม่ยอมถอดหรือวางไว้ในที่อื่นจึงทำให้มีความกดดันแก่ตัวเอง และสูญเสียความเป็นตัวเอง  พยายามทุกวิถีทางเพื่อที่จะสร้างสรรค์ผลงานให้เหมาะสมกับสิ่งที่สังคมมอบให้..จนในที่สุดจะพบว่าเจอทางตัน..

คนที่ยกย่องก็ดี..คนที่ได้รับการยกย่องก็ดี ..แต่ทั้งสองคนนั้นจะคิดมั้ยว่าปัญหาที่จะตามมานั้นมีแก่คนที่ได้รับสิ่งนั้นมา ฉะนั้นเดินทางสายกลางจะดีที่สุด