“...พระพุทธเจ้าได้ทรงแสดงออกซึ่งสัจธรรม อันมีคุณค่าเป็นนิรันดร และทำให้จริยธรรมมิใช่เป็นของอินเดียเท่านั้น แต่เป็นมนุษยชาติก้าวหน้าไป พระพุทธเจ้าเป็นผู้หนึ่งในบรรดาอัจฉริยมนุษย์ทางศีลธรรม ที่โลกเคยได้มา...” ( อัลเบิร์ต ซไวเซอร์ )

“...ฐานะที่เป็นนักศึกษาศาสนาเปรียบเทียบ  ข้าพเจ้าเชื่อว่า  พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาที่สมบูรณ์มากที่สุด  เท่าที่โลกเคยพบเห็นมา  ปรัชญาของพระพุทธเจ้า  ทฤษฎีวิวัฒนาการและกฎแห่งกรรม  ยิ่งใหญ่เหนือลัทธิอื่นอย่างห่างไกล...”  (  ศาสตราจารย์  คาร์ล  กุสตาฟ  จุง  )

“...ข้าพเจ้าได้พิจารณาบรรดาศาสนาสำคัญของโลกทุกศาสนา  และไม่เห็นมีศาสนาใดจะเกินหน้าพระพุทธศาสนาไปได้  ในด้านความงดงาม  และความเข้าใจอริยสัจ  ๔  ของพระพุทธองค์  ข้าพเจ้าพอใจที่ได้ดำเนินชีวิตไปตามหนทางดังกล่าวนี้...”   (  ศาสตราจารย์  ริส  เดวิดส์  )“...

พระพุทธศาสนาคือศาสนาที่กำลังมีชีวิต  มิใช่เป็นเพียงศาสนาที่กำลังมีชีวิตเท่านั้น  แต่ยังเป็นศาสนาเดียวที่ให้เครื่องหมายแห่งพลังชีวิต  และพลังขับที่ชุ่มชื่น  ความสนใจพระพุทธศาสนาที่อุบัติขึ้นในโลกตะวันตกมิใช่เพียงทางวิทยาศาสตร์เท่านั้น  แต่ในทางจิตภาพอีกด้วย  ปรากฏว่าพระพุทธศาสนามีสิ่งที่จะบอกให้ทราบในยามทุกข์  สมุทัย  เมื่อคุณค่าทางศีลธรรมและคุณค่าทางศาสนามากหลายกำลังเสื่อมโทรม...”  (  กูเซปเป  ทุซซี่  )               

 “...พระพุทธเจ้าทรงเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์มาก  พระองค์เป็นบุคคลที่มีตัวตนอยู่จริงในทางประวัติศาสตร์  ฉะนั้น  จึงเป็นการง่ายที่คนทั้งหลายจะเข้าใจ  ส่วนพระคริสต์เป็นบุคคลที่มีตัวจริงทางประวัติศาสตร์และเป็นเทวดาในขณะเดียวกัน  ฉะนั้น  จึงยากมากที่จะเข้าใจ...ในฐานะที่เป็นนักศึกษาศาสนาเปรียบเทียบ  ข้าพเจ้าเชื่อว่า  พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาที่สมบูรณ์มากที่สุด  เท่าที่โลกเคยพบเห็นมา  ปรัชญาของพระพุทธเจ้า  ทฤษฏีวิวัฒนาการและกฎแห่งกรรม  ยิ่งใหญ่เหนือลัทธิอื่นอย่างห่างไกล...”  ( ศาสตราจารย์  คาร์ล  กุสตาฟ  จุง  )                 

“...ประมวลศีลธรรมของพระพุทธเจ้าสมบูรณ์มากที่สุดที่โลกเคยรู้จักมา...”(ศาสตราจารย์ แมกซ์  มืลเลอร์  )           

“...พระพุทธเจ้าได้ทรงแสดงออกซึ่งสัจธรรม  อันมีคุณค่าเป็นนิรันดร  และทำให้จริยธรรมมิใช่เป็นของอินเดียเท่านั้น  แต่เป็นมนุษยชาติก้าวหน้าไป  พระพุทธเจ้าเป็นผู้หนึ่งในบรรดาอัจฉริยมนุษย์ทางศีลธรรม  ที่โลกเคยได้มา...”  ( อัลเบิร์ต  ซไวเซอร์  )              

  “...พระพุทธศาสนาได้กระทำไว้มาก  ยิ่งกว่าอิทธิพลอื่นใด  ที่ปรากฏในประวัติศาสตร์ของมนุษย์ชาติ  เพื่อความก้าวหน้าแห่งอารยธรรมโลก  และวัฒนธรรมที่แท้จริง...”  ( เอช. จี . เวลส์ )               

“...ในบรรดาศาสนาที่ยิ่งใหญ่ของโลกทั้งหมด  พระพุทธศาสนาเพียงศาสนาเดียวที่ดำเนินไปโดยปราศจากการเบียดเบียนทางศาสนา  การตรวจ  ควบคุม  และการซักถาม  สอบสวน  ในแง่เหล่านี้ทั้งหมด  ประวัติของพระพุทธศาสนายิ่งใหญ่มากเหนือศาสนาอื่น  ซึ่งดำเนินไปในระหว่างประชาชนผู้อยู่ในระบบการปกครองของทหาร..” ( อัลดัส  ฮักซเลย์  )                 

“...พระพุทธศาสนาเป็นการรวมกันของปรัชญา  แบบการเก็งความจริงกับวิทยาศาสตร์  พระพุทธศาสนานั้นสนับสนุนวิธีการทางวิทยาศาสตร์  และติดตามวิธีการนั้นจนถึงที่สุด  ซึ่งอาจเรียกได้ว่า  “ศาสนาแห่งเหตุผล”  ในพระพุทธศาสนาเราได้รับคำตอบทีน่าสนใจ  เช่น  จิตกับวัตถุคืออะไร  ?  ระหว่างจิตใจกับวัตถุนั้นอย่างไหนสำคัญกว่ากัน  ?  เอกภพเคลื่อนไปหาจุดหมายปลายทางหรือไม่  ?  พระพุทธศาสนาได้พูดถึงเรื่องที่วิทยาศาสตร์ยังไปไม่ถึง  เพราะความจำกัดแห่งเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์  ชัยชนะของพระพุทธศาสนาเป็น  “ชัยชนะทางจิตใจ”...” ( เบอร์ทรันด์  รัสเซลล์  )               

“...ถ้าข้าพเจ้าถือเอาผลแห่งปรัชญาของข้าพเจ้าว่า  เป็นมาตรฐานแห่งความจริง  ข้าพเจ้าก็ควรมีข้อผูกพันที่ต้องยอมรับพระพุทธศาสนาว่า  “เด่นเป็นพิเศษเหนือศาสนาที่เหลือ”  อย่างไรก็ตาม  ก็ต้องเป็นที่น่ายินดีของข้าพเจ้า  ที่ได้พบว่าคำสอนของข้าพเจ้าเข้ากันได้อย่างใกล้ชิดกับศาสนาซึ่งมนุษย์ส่วนมากนับถือ  การเข้ากันได้นี้ต้องเป็นทีน่าพอใจมาก  เพราะในการคิดปรัชญานั้น  ข้าพเจ้าไม่ได้อยู่ในอิทธิพลของพระพุทธศาสนาแน่นอน...”  (  อาร์เธอร์  โชเปนฮาเออร์  )               

“...ศาสนาในอนาคตจะต้องเป็นศาสนาสกกล  ศาสนานั้นควรอยู่เหนือพระเจ้าที่มีตัวตน  และควรจะเว้นคำสอนแบบสำเร็จรูป  ที่ให้เชื่อตามเพียงอย่างเดียว  และแบบเทววิทยาคืออ้างเอาเทวดาเป็นหลักใหญ่  ศาสนานั้นเมื่อครอบคลุมทั้งธรรมชาติและจิตใจ  จึงควรมีรากฐานอยู่บนความสำนึกทางศาสนาที่เกิดขึ้นจากประสบการณ์ต่อสิ่งทั้งปวง  คือทั้งธรรมชาติและจิตใจอย่างที่เป็นหน่วยรวมที่มีความหมาย  พระพุทธศาสนาตอบข้อกำหนดนี้ได้  ถ้าจะมีศาสนาใดที่รับมือได้กับความต้องการทางวิทยาศาสตร์สมัยปัจจุบันได้  ศาสนานั้นก็ควรเป็น  “พระพุทธศาสนา”...”(  อัลเบิร์ต  ไอนสไตน์  )              

 “...พระพุทธเจ้าทรงเป็นผู้แนะนำที่ดีที่สุด  และเป็นผู้บำบัดทุกข์ที่อ่อนหวานที่สุดแก่มวลมนุษย์ที่กำลังมีความทุกข์...”  (  อนาโตล  ฟรังซ์  )              

  “...ข้าพเจ้าได้พิจารณาบรรดาศาสนาสำคัญของโลกทุกศาสนา  และไม่เห็นมีศาสนาใดจะเกินหน้าพระพุทธศาสนาไปได้  ในด้านความงดงาม  และความเข้าใจในอริยสัจ  ๔  ของพระพุทธองค์  ข้าพเจ้าพอใจที่ได้ดำเนินชีวิตไปตามหนทางดังกล่าวนี้...”  (ศาสตราจารย์  ริส  เดวิดส์ )

เป็นธรรมทานแด่ท่านสาธุชนผู้สนใจในหลักธรรมคำสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในฐานะที่เราเป็นชาวพุทธควรศึกษาเพื่อให้เข้าใจว่าคนต่างชาติเขามีความรู้สึกต่อพระพุทธเจ้าของเราอย่างไร.