พี่นก คือ คนที่กำลังยืนสอน (ลีลาเด็ดขาดจริงๆ)
หากพูดถึงค่ายเด็กรักป่า http://www.dekrakpa.com จ.สุรินทร์ คนที่เคยไปเยี่ยม ไปสัมผัส ต้องนึกถึง พูดถึง พี่จืด - พี่หน่อย และเด็กๆที่ค่าย แต่ฟันเฟืองสำคัญที่คอยร่วมขับเคลื่อนคนสำคัญที่จะถูกนึกถึงเป็นลำดับรองๆ คือ พี่นก ... บันทึกนี้จึงหยิบคนที่ถูกนึกถึงเป็นลำดับรองๆ มากล่าวเป็นหลักเสียบ้าง
สำหรับองค์กรพัฒนาเอกชน NGOs ต่างๆ ทีมงานแต่ละคนมีความคล่องตัว ทำงานได้หลายอย่าง เพราะมีคนน้อย มีศักยภาพสูง กระตือรือร้น ต่างจากหน่วยงานใหญ่ที่มีคนเยอะ จนบางคนมีเวลาว่าง ไม่ค่อยมีบทบาทมากนัก แต่พี่นกทำงานได้หลายหน้าที่ นับตั้งแต่คนขับรถ พนักงานคอมพิวเตอร์ ครู พ่อครัว เรื่อยมาจนถึงบทบาทพ่อบ้าน..
แรกเริ่มที่รู้จัก พี่นกขับรถมากับพี่หน่อย มารับนายบอนที่ บขส.สุรินทร์ 16 มิ.ย. 2550 เมื่อไปแวะซื้อของที่แมคโคร สุรินทร์ ใช้ความคล่องแคล่วเฉพาะตัว เข็นรถเข็นลงไปซื้อของที่ต้องการคนเดียวภายในเวลาไม่นาน (ต่างจากสาวนักช้อปที่ใช้เวลามากมายหลายเท่า กับการซื้อของเกินจากสิ่งที่ตั้งใจมาซื้อ) ... ความคล่องแคล่วเฉพาะตัว เดินได้เร็ว, รับบทบาทผู้คอยสนับสนุน อยู่เบื้องหลังในการดูแลอำนวยความสะดวกแก่ผู้มาเยือน นึกไม่ถึงว่า พี่ชายของพี่หน่อยท่านนี้ มีบ้านอยู่ที่ จ.ร้อยเอ็ด บ้านอยู่ทางไป อ.ธวัชบุรี แถวๆ พระใหญ่จากตัวเมืองร้อยเอ็ด เมื่อเดินทางกลับบ้านจึงใช้เส้นทางและรถโดยสาร ป.2 สายร้อยเอ็ด - เมืองสรวง -ท่าตูม - สุรินทร์ เส้นทางที่นายบอนใช้เดินทางมาที่ค่ายเด็กรักป่านั่นเอง
บันทึกนี้กำลังจะบอกอะไร?
- ผู้ร่วมขับเคลื่อน มีส่วนสำคัญมากในกิจกรรม แต่หลายคนนึกถึง กล่าวถึง ผู้ขับเคลื่อนหลัก (พี่จืด พี่หน่อย) แต่คนที่ยืนยิ้มอยู่ข้างๆ คอยดูแลอำนวยความสะดวก มักจะถูกกล่าวถึงน้อย หรือไม่ถูกกล่าวถึงเลย
- หรือเพียงเพราะพี่นก พูดกับคนที่มาเยือนน้อยกว่าพี่จืดกับพี่หน่อย
- มีหลายสิ่งในโลกนี้ที่เรามักจะเผลอมองข้ามอย่างไม่รู้ตัว เพราะหลายคนมักจะเพ่งมองเฉพาะจุดโฟกัสเป็นหลัก แต่ข้างๆจุดโฟกัสของภาพของภาพถ่าย มักจะจดจำรายละเอียดได้ไม่มากนัก หรือ มองผ่าน เลยไปเหมือนขนตา
- คนหลายคน ชอบทำงานในแบบผู้สนับสนุน / เบื้องหลัง เป็นอีกส่วนหนึ่งที่มีข้อมูลอีกหลายอย่างที่น่าสนใจ ที่รอการค้นพบ แตกต่างจากผู้อยู่เบื้องหน้าที่จะนำเสนอข้อมูลอย่างเต็มที่
- พี่นกเป็นคนที่พูด ร.เรือได้ชัดเจน เสียงดังฟังชัดกว่าใครในค่ายเด็กรักป่า
ถึงบอน............!!!!
ได้อ่านข้อเขียนของบอนแล้ว...เป็นนกตัวลอยละลิวเลย...ขอบใจนะคุณบอนที่ยังมีบุคคลได้มองเบื้องหลังของคนทำงาน จริงแล้วงานต้องเป็นทีม พี่ก็ส่วนหนึ่งของคำว่าทีม...เด็กรักป่ามองจุดหลักเพื่อถึงเป้าหมายไม่ว่าใครจะอยู่ตำแหน่งงานใดต้องเล่นให้สมบทบาทของหน้าที่ เด็กรักป่าทุกคนสามารถทำงานแบบโรเทสดิ์งานทำงานแทนงานกันได้ เป็นการท้าความสามารถส่วนตัวบุคคล.....แต่สรุปแล้วดีใจที่มีคนที่มองการทำงานแบบทีมที่แทนกันได้โดยไม่เกี่ยวงว่าจะเป็นเฟืองตัวไหนเพราะเฟืองตัีวไหนๆ ก็สำคัญทุกตัว ขึ้นอยู่กับเฟืองตัวนั้นจะทำให้ความสำคัญอย่างไร.....บ๊าบ...บาย
ยินดีต้อนรับเพื่อนชาวโลกทุกคนที่มีความเป็นมิตร......
จากพี่ (เด็กรักป่า)
หวัดดีคะบอน
พี่หน่อยก็ภูมิใจในพี่นกมากคะ...ดุแลพี่หน่อยทุก
อย่างเลย และเก่งมากกว่า พี่หน่อยอีก ...เหมือนพ่อบ้านจริงๆคะ
วันศุกร์ นี้ พี่นก ก็จะกลับบ้านที่ร้อยเอ็ดไปดูแลแม่ต่อ
วันจันทร์ ค่อยมาสอนคอมฯเด็กๆใหม่...
พี่นก มีความสุขกับการสอนเด็กๆมาก เหมือนกับการค้นพบว่า ชีวิตนี้ สนุกกับเรื่องนี้ ทำนองนี้
ขอบคุณบอนมากคะ
สวัสดีครับพี่นก
แหม เข้ามาเขียนความเห็นใน gotoknow ได้เหมือนกันหรือครับ ที่ต้องเขียนถึง เพราะไม่เห็นใครเขียนเสียที ก็เลยเขียนเองเสียเลย เหมือนที่พี่ว่าครับ ทำงานต้องเป็นทีม และทุกคนในทีมก็น่าที่จะต้องถูกกล่าวถึงบ้าง แต่หลายคนอาจจะมีโอกาสได้สัมผัส พูดคุย รู้จักกับทีมงานได้เพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น
เพียงความเห็น 5 บรรทัด แต่แฝงข้อคิดที่ดีๆที่กลั่นออกมาจากคนเบื้องหลังอย่างดีเยี่ยม ซึ่งคงมีน้อยครั้งที่คนเบื้องหลังจะมีโอกาสได้ถ่ายทอดสิ่งที่คิดออกมาเป็นตัวอักษรเช่นนี้ครับ เหมือนกับผลงานที่เกิดขึ้น หลายคนมองเห็นผลสำเร็จ แต่มองไม่เห็นเบื้องหลังก่อนที่ผลงานจะสำเร็จ
ก็เลยต้องรีบบันทึกไว้ เพื่อเป็นคติ ข้อคิด สำหรับคนอื่นๆที่จะเข้ามาค้นพบบันทึกนี้ต่อไปในวันข้างหน้าครับ
สวัสดีครับพี่หน่อย
ช่วงนี้ตามมาอ่านและเกณฑ์ทุกคนที่ถูกเขียนถึงมาอ่านบันทึกนายบอนเชียวหรือครับ
แค่ได้ไปเยี่ยมเยือน นายบอนก็มีความสุขเช่นกันครับ แม้เป็นเพียงเวลาสั้นๆ และได้ทำในสิ่งที่คงไม่มีคนอื่นจะทำได้กระมัง นั่นคือ เขียนบันทึกถึงทุกคนที่ได้พบอย่างที่อยากจะเขียน คนละบันทึกไปเลย
เขียนด้วยความสุข
สวัสดี...คุณบอน
พี่มีเวลามาเขียนแจมด้วยเนื่องมาจากมีโอกาสได้อยู่หน้าคอมในเวลาส่วนตัวไม่ต้องสอน สนุกมากได้อ่านข้อเขียนและได้รับรู้ข้อความมีคุณภาพ...ในเชิงบวกทำให้คนทำงานมีกลังใจ............ต้องร้องเพลงเบริดิ์สมัยพี่........ว่า "ขอบใจจริง...ๆ" กำลังใจและผู้เยี่ยมเยีนอย่างคุณบอน..และหนูนิด เป็นสีสันสวยงามมากของคนทำงาน จะเห็นได้ว่าคนรอบข้างที่เด็กรักป่ามักจะพูดภาษาเดียวกันคือ..."รักกันไว้เถิด"...ฮิ...ฮิ....พอก่อนนะต้องทำสรุปรายวันแล้วเดี๋ยวคุณหน่อยเธอจะเรียกขออ่านของพนักงานทุกคน.....บาย...........
ถึงคุณบอน......
วันนี้มีเวลาแจมด้วยเพาะมีเวลาส่วนตัวที่ได้อยู่หน้าคอม..........ต้องขอบคุณจริง...ที่ทำให้คนทำงานงานมีกำลังใจทำงาน.......ถึงงานจะมีมาให้สอนเด็กในพื้นที่กว่าเดือนละ 100 คน แต่ยังสูไหว ..ยังสู่ไหว.........เพราะคำพูดเพียงบางคำเป็นกำลัง...ต้องขอบคุณจริง..อย่างพี่เบิรดิ์รอง "แต่ก็ยังสบาย ๆ"
พอแค่นี้ก่อนเพราะต้องเขียนสรุปรายงานแล้ว..............บาย นะคุณบอน
จากพี่นก
<table border="0" width="100%" class="plain"><tbody><tr class="plain">
</tr></tbody></table><p>อ่านแล้วรู้สึกดีค่ะ เพราะปกติจะคิดถึงทีมงานทุกคน</p><p>สมัยทำอุตสาหกรรม เรามีกีฬาสี มีวันครอบครัว มีงานลอยกระทง งานปีใหม่ พวกกรรมการบริษัท บอกตัดออกมั่ง เปลืองงบมากไป </p><p>แต่ดิฉันไมยอม เพราะอยากเผื่อแผ่ให้ทุกคน รวมทั้งครอบครัวเขาด้วย รู้สึกอิ่มใจที่เห็นทุกคนมีความสุขค่ะ</p>
สวัสดีครับพี่นก
เดี๋ยวจะทำให้สะดวกมากยิ่งขึ้น หยิบยกบันทึก และข้อความที่จะเขียนในบันทึกและตอนต่อไป ไปไว้ที่ www.dekrakpa.com ด้วย เพื่อให้ทั้งทีมงานและผู้เข้าชมเวบเด้กรักป่า ได้อ่านและเขียนความคิดเห็นในเวบเด็กรักป่าด้วยครับ
สวัสดีครับ <table border="0" width="100%" class="plain"><tbody><tr class="plain">
</tr></tbody></table>
เห็นด้วยกับความคิดเห็นของพี่ครับ ไม่ว่าจะเป็นในหน่วยงานราชการ บริษัทเอกชน หรือ องค์กรพัฒนาเอกชน ทีมงานทุกคนล้วนมีคุณค่าและมีความหมายด้วยกันทั้งนั้น หลายคนชื่นชม รับรู้ ยกย่อง แต่มักจะยกย่องในใจครับ ไม่ค่อยได้แสดงออกมาให้รับรู้ ทำให้คนทำงาน รู้สึกว่า เหมือนไม่ได้รับกำลังใจ ไม่เกิดความรู้สึกที่ดี ทั้งที่ความจริง คนอื่นๆรู้สึกดีกับคนทำงานเหล่านั้น แต่ไม่ค่อยจะบอก
อันที่จริงก้ไม่ใช้เรื่องที่เป็นภาระมากจนเกินไปในการที่จะส่งมอบความรู้สึกที่ดีๆ แก่คนทำงานทุกคนนี่ครับ ไม่ได้เหน็ดเหนื่อยเหมือนกับการลงแรงทำงานต่างๆเสียหน่อย
สวัสดีคุณบอน....
นับว่าเป็นโชคดีจริง...(จริง.ๆ ....ไม่น่าเรียกว่าโชคเนอะ ต้องเรียกว่า..วาสนา..เพราว่าโชคเกิดเมื่อไหร่ไม่มีใครรู้...แต่วาสนานี่หมายถึง..ผู้เคยร่วมสังคกรรมด้วยกันมาก่อน)....พร่ามเสียยึดยาว.......ก่อนอื่นต้องขอบคุณหน้าที่จะนำโปรแกรมดีมาฝาก.....ที่จะเรียกความฮาจากเด็ก....ทางพี่จะค่อยนะคุณบอน..อ้อฝากบอกคุณนิดหน่อย.....(ฝากบอกคุณนิดให้....หน่อย)ว่าพี่ลืมแล้วที่เข้าไปปรับความเร็วของเน็ตช่วยบอกอีทีซิจะขอบคุณอย่างมากจริง
อ้อ...ดีใจจริงที่แวะเยี่ยมเยี่ยนที่ เวปไซด์เด็กรักป่า............เด็กชื่นชอบมากๆๆ.....บายละ
พี่นก..(ทีมงานเด็กรักป่า)