เมื่อวันพุธที่ 14 มิถุนายน 2550 ตัวดิฉันเองบทบาทนักจิตวิทยา ได้เข้าร่วมถามปากคำเด็ก ที่อายุ ต่ำกว่า 18 ปี ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา ป.วิอาญา (ฉบับที่ 20 ) พ.ศ. 2542 ณ สำนักงานอัยการจังหวัดมหาสารคาม
เมื่อไปถึงพบพนักงานสอบสวนและน้องผู้เสียหายนั่งรอนักจิตวิทยาเพื่อเข้าร่วมการสอบปากคำ น้องผู้เสียหาย ชื่อ สมมุมติ ว่า “น้อง ฝ้าย” อายุ 13 ปี ตัวโต ผิวขาว หน้าตาดี เมื่อทักทายน้องฝ้าย ก็ยกมือไหว้และยิ้ม
กระบวนการถามปากคำ ให้น้องฝ้ายแนะนำตนเอง น้องพูดเสียงเบามาก สิ่งที่เกิดขึ้นกับน้อง คือ เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ช่วง เวลา 18.00 น. เพื่อนที่เรียนร่วมห้องเดียวกันไม่สบาย จึงได้ไปเยี่ยมเพื่อน โดยมีเพื่อนอีกคนขับรถจักรยานยนต์ไปส่ง แต่เพื่อนเขากลับก่อน จากบ้านของน้องฝ้าย กับ บ้านเพื่อที่ไม่สบายห่างกันประมาณ 2 กิโล เมื่อไปถึงที่บ้านของเพื่อนแล้ว ปรากฎว่าไม่พบใครเลย น้องฝ้ายเลยเดินทางกลับบ้านคนเดียว
เมื่อเดินทางกลับมาคนเดียว ทางก็มืดเหมือนกัน ได้เดินผ่านป้อมยาม และพบว่ามีกลุ่มวัยรุ่นโรงเรียนเดียวกันเป็นรุ่นพี่ ที่นั่งล้อมวงกันดื่มเหล้าอยู่ จำนวน 7 คน เมื่อมาถึง มีสมาชิกในกลุ่ม 2 คน ลุกขึ้นมาด้วยอาการมึนเมา จากการดื่มสุรา เดินเข้าไปกระชากแขนของน้องฝ้าย น้องฝ้ายตกใจ และชักแขนกลับแต่น้องฝ้ายสู้แรงไม่ไหว ทั้ง 2 ได้ ฉุดน้องฝ้ายเข้าไปที่ห้องน้ำหลังป้อมยาม
จากนั้นเพื่อนๆที่นั่งล้อมวงดื่มเหล้าด้วยกัน ช่วยกันจับแขน จับขา และ สมาชิกทั้ง 2 คนได้ช่วยถอดกางเกงของน้องฝาย และได้ขึ้นคร่อมตัวของ น้องฝ้าย "พยายามที่จะข่มขืน " แต่ไม่สำเร็จ เนื่องจาก มีเสียงคุณยายของน้องฝ้าย ตะโกนเรียกชื่อหลาน เพราะหายจากบ้านไปหลายชั่วโมง เมื่อผู้ต้องหาได้ยินเสียง และเพื่อนๆในกลุ่มได้บอกว่าเพื่อนๆว่ามีคนมา ต่างคน ต่างวิ่งหนีกันไปคนละทิศละทาง ส่วนสภาพจิตของน้องฝ้ายอยู่ด้วยอาการหวาดกลัว ร้องไห้ ตกใจ และวิ่งกอดคุณยาย
จากนั้นคุณยายได้นำน้องฝ้าย ไปร้องทุกข์ ต่อพนักงานสอบสวน เพื่อดำเนินคดี กับผู้ต้องหากลุ่มนี้ต่อไปรวมผู้ที่ร่วมกันกระทำความผิดง 7 คน พนักงานสอบสวน ได้ตั้งข้อหาฐานความผิด คือ ร่วมกันกระทำอนาจารเด็กที่มีอายุต่ำกว่า 15 ปี
----> การแก้ไขปัญหาของปัญหานี้ ... คือ การให้กำลังใจและความเข้าใจ ให้น้องได้พูดถึงความรู้สึกและความกังวลใจที่เกิดขึ้น ...การระบายเป็นการเยียวยาอย่างหนึ่ง ขณะนี้น้องฝ้าย มีความทุกข์ในใจอย่างแน่นอน... และคุณยายที่อยู่ด้วยกันมีความทุกข์ ความไม่สบายใจ กังวล เรื่องหลาน กลัวความไม่ปลอดภัยในการดำเนินชีวิต ทั้งครอบครัว เพราะผู้ที่กระทำ อาศัย อยู่ในหมู่บ้านเดียวกัน และเรียนในสถานศึกษาเดียวกัน
การให้คำปรึกษาในรายนี้ จึงมุ่งไปที่อารมณ์ ความรู้สึกของเด็ก รับรู้ความรู้สึกว่าทุกข์อย่างไร พยายามที่จะชี้ให้เด็กมองเห็นภาพที่เกิดขึ้น และเผชิญกับภาวะความกังวลใจไปให้ได้ และการหากิจกรรมทำที่ลดความกังวลใจ และให้ตนเองมีคุณค่าในการดำเนินชีวิต จะต้องเข้มแข็งและมีชีวิตอยู่ต่อไปให้ได้ด้วยตัวของเขาเอง
จะเห็นได้ว่า ปัญหาที่เกิดขึ้นกับเด็กวัยรุ่น มีความรุนแรงเรื่อยๆ โดยเฉพาะ เด็กผู้หญิง ที่ถูกกระทำความรุนแรงทางเพศ ถึงแม้ว่าตัว ของ น้องฝ้าย จะไม่ได้เป็นคนก่อ แต่ต้องเผชิญกับตัวเองแทบที่จะเอาตัวไม่รอด ท่านลองคิดดูสิค่ะ ถ้า คุณยายของน้องฝ้าย ไม่ได้ไปตามหาหลาน แล้ว จะเกิดอะไรขึ้นกับน้องฝ้าย ตัวเดียว กับผู้ชายทั้ง 7 คน ที่หิวกระหาย ด้วยความเมามัน
ซึ่ งการกระทำของกลุ่มวัยรุ่น ผู้กระทำความผิด ถือได้ว่าเป็นอาชญากรสังคม แล้วจะมีบุคลากร จากหน่วยงานไหน ที่จะต้องทำงานอย่างจริงจังในการ บำบัดผู้กระทำความผิดอย่างจริงจัง ถือว่า ผู้กระทำความผิด เป็นผู้ป่วยที่จะต้องได้รับการบำบัดเช่นกัน เพื่อที่จะให้เด็กเหล่านี้ เป็นคนดีของสังคมต่อไป
เดินทางไปไหนก็ไม่ปลอดภัย เด็กสมัยนี้ไม่กลัวติดคุกเลยนะ
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณในการแสดงความคิดเห็น การใช้ชีวิตในแต่ละวัน แต่ละบุคคลคงจะต้องดูแลตนเอง และมีความระแวดระไวในการใช้ชีวิตในสังคมให้มากขึ้น การไม่ไปไหนคนเดียวอาจจะเป็นการป้องกันปัญหาที่จะเกิดขึ้น ได้อีกหนทางหนึ่งค่ะ
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ
ทุกคนจะต้องระแวดระไวให้มากขึ้น ในการใช้ชีวิต