บังอรเอาแต่นอน

ฉันเป็นคนชอบนอน มีเวลาว่างเมื่อไหร่ก็จะนอน ฉันคิดเสมอว่า"การนอนคือการพักผ่อนที่ดีที่สุด" และวันนี้ก็เหมือนเดิมวันหยุดของฉัน ฉันตื่นนอนเวลา 8.00 น. เพื่อมาซักผ้ากองโต กวาดถูห้อง ก็อาบน้ำ และกินข้าวเป็นขั้นตอนสุดท้าย ฉันทำภาระกิจสุดท้ายเสร็จตอน 12.00 น.ฉันก็เริ่มจะง่วงอีกแล้ว และแล้วฉันก็ฝืนความง่วงไม่ไหว(หลับจนได้) ฉันใช้ชีวิตแบบนี้แทบจะทุกๆวันหยุดของฉันเลยก็ว่าได้ แล้ววันนึงวันที่ฉันได้ตาสว่างจากโลกของการนอน เพื่อนฉันคนนึงบอกฉันว่า "เธอจะนอนอะไรนักหนา เธอยังมีเวลานอนอีกเยอะ วันนึงเธอก็ต้องหลับแบบไม่มีวันตื่นอยู่แล้ว" ฉันฟังแล้วรู้สึกถึงความโง่ งี่เง่าของตัวเอง ทุกวันนี้ฉันเปลี่ยนตัวเอง นอนให้น้อยลง อ่านหนังสือให้มากขึ้น(เจ้านายใจดีให้ยืมอ่าน 3 เล่มแหน่ะ) และตอนนี้กำลังหาที่ออกกำลังกาย (แต่ยังหาไม่ได้) ฉันรู้สึกว่าตัวเองสนุกขึ้น ฉันอยากขอบคุณเพื่อนคนนั้นที่ทำให้ฉันตาสว่าง........ขอบคุณจ้า