วันนี้ได้เปิดอ่านหนังสือ "มิ่งพระมารดา" ซึ่งเป็นหนังสืออนุสรณ์ของโรงเรียนได้อ่านบทความเรื่อง "ด้วยความอาลัยรัก มาร์แมร์หลุยส์ กิจเจริญ" ซึ่งเขียนโดยคณะครูพระมารดารุ่นแรกๆที่เขียนถึงท่านด้วยความรักและอาลัย เพราะท่านเป็นทั้งผู้บริหาร เป็นทั้งคุณแม่ และเป็นแบบอย่างในการปฏิบัติปฏิบัติตน ทุกคำพูดที่ท่านคอยย้ำเตือนพวกเราอยู่เสมอ คือ "ให้พวกเราดูแลและเอาใจใส่เด็กๆทุกคน" และทุกวันที่ 21 มิถุนายน ของทุกปี เป็นวันฉลองศาสนนามของ มาแมร์หลุยส์ กิจเจริญ พวกเราชาวพระมารดานิจจานุเคราะห์ขอรำลึกถึงพระคุณของท่าน
มาแมร์หลุยส์ที่รัก – เคารพยิ่ง
งานทุกสิ่งที่ท่านสร้างวางรากฐาน
ด้วยความรักแนบสนิทจิตวิญญาณ
เป็นตำนานให้ลูกหลานพระมารดา
ตึกตระหง่านอาคารเรียนท่านเพียรสร้าง
วางแนวทางสร้างงานการศึกษาเน้นอบรมธรรมะจริยา
ใช้เมตตาบ่มรักถักทองาน
มาบัดนี้สายใยรักประจักษ์แล้ว
สายใยแก้วแห่งรักสมัครสมานพระมารดา ฯ เด่นดีวิชาการ
งานจิตตาภิบาลประสานใจ
ท่านมาแมร์บนสวรรค์วิมานสรวง
ท่านคือดวงประทีปสว่างไสว
ท่านคือแหล่งพำนักคือหลักชัย
เป็นร่มไทรโพธิ์ทองของทุกคน
ณ บัดนี้ เราทุกคนมาพร้อมหน้า
ภาวนาขอพรวอนกุศล
พระเมตตาประทานจากเบื้องบน
สู่กมลพระมารดา ฟ้า – ขาว เอย
ด้วยรักและผูกพัน
ประวัติการก่อตั้งโรงเรียนพระมารดานิจจานุเคราะห์ บันทึกไว้ว่า “ ปี พ.ศ. 2527 พระคาร์ดินัล ไมเกิ้ล มีชัย กิจบุญชู ประมุขของอัครสังฆมณฑลกรุงเทพ ฯ ได้สร้างวัดและโรงเรียนพระมารดานิจจานุเคราะห์ขึ้น และได้มอบให้คณะเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร เป็น
ผู้บริหารโรงเรียน โดยมีมาแมร์มีเรียม กิจเจริญ เป็นผู้รับใบอนุญาตและมาแมร์หลุยส์ กิจเจริญ เป็นอธิการิณี คนแรก ”
นับจากวันที่ได้รับมอบหมายหน้าที่ดังกล่าว มาแมร์หลุยส์ ได้วางรากฐานอันมั่นคง ให้กับสถาบันการศึกษาแห่งนี้ ท่านเป็นผู้ดูแลความเรียบร้อยในการก่อสร้างโรงเรียน เตรียมงานทุกอย่างให้พร้อมที่จะเปิดทำการสอนในปีการศึกษา 2528 และเป็นอธิการิณีของโรงเรียนพระมารดานิจจานุเคราะห์ต่อเนื่องนานถึง 6 ปี
ภาพของมาแมร์ที่เดินตรวจบริเวณก่อสร้าง ดูแลการปลูกต้นไม้ ดูแลความเป็นระเบียบเรียบร้อยของโรงเรียน ยังคงอยู่ในความทรงจำของพวกเราเสมอ แม้ว่าขณะนั้นท่านจะมีอายุมากแล้ว แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคในการทำงาน กลับเป็นตัวอย่างให้เราทุกคนเห็นถึงความรับผิดชอบ และความเพียรพยายามในการทำหน้าที่อย่างเต็มความสามารถ ดังนั้น นอกเหนือจากการเป็นครูของลูกศิษย์จำนวนมากมาย ที่ประสบความสำเร็จในชีวิตและหน้าที่การงานแล้ว มาแมร์ยังเป็นครูของครูอีกด้วย ท่านได้สอนพวกเราทั้งด้วยคำพูดและด้วยการปฏิบัติตนตลอดชีวิตของท่าน ด้วยความรัก ความห่วงใยและความผูกพันที่มาแมร์มีต่อโรงเรียนพระมารดานิจจานุเคราะห์ ทุกครั้งที่พวกเราไปเยี่ยมมาแมร์ ขณะพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล มาแมร์จะถามถึงเด็กๆ ครู พนักงานและคนที่เคยรู้จักเสมอด้วยความทรงจำอันแม่นยำ พร้อมกับกำชับพวกเราให้ช่วยกันดูแลและเอาใจใส่เด็กๆทุกคน ให้ทำหน้าที่ของครูอย่างสมบูรณ์ทั้งในด้านการอบรมชีวิตจิตใจและการให้ความรู้แก่ศิษย์ มาแมร์ดีใจทุกครั้งที่ได้ทราบว่าโรงเรียนมีการพัฒนาเจริญก้าวหน้า
เมื่อมีการก่อสร้างหอประชุมเสร็จแล้ว และจะมีพิธีเปิดใช้อย่างเป็นทางการ พวกเราทุกคนจึงพร้อมใจกันขออนุญาตมาแมร์ ใช้ชื่ออาคารหอประชุมโรงเรียนว่า “ หอประชุมหลุยส์ เดอ ลา ตรีนิเต ” พร้อมกับเรียนเชิญมาแมร์เป็นประธานในพิธีเปิด วันนั้นเป็นอีกวันหนึ่งซึ่งพวกเราชาวพระมารดานิจจานุเคราะห์มีความสุขใจเป็นอย่างยิ่ง เพราะมาแมร์ได้มาอยู่ท่ามกลางพวกเราอีกครั้ง รอยยิ้มและความปลื้มปิติยินดีบนใบหน้าของมาแมร์ ทำให้พวกเรามีกำลังใจในการทำงานอุทิศตน เพื่อสืบสานงานที่มาแมร์ได้เริ่มต้นไว้ ณ โรงเรียน
พระมารดานิจจานุเคราะห์แห่งนี้แม้วันนี้จะเหลือเพียงความอาลัยรักที่พวกเราทุกคนมีต่อท่านมาแมร์ แต่เราเชื่อว่ามาแมร์ได้พบกับสันติสุขนิรันดรในพระเป็นเจ้าแล้ว สิ่งที่มาแมร์เคยสอนและเคยปฏิบัติให้เป็นแบบอย่างแก่พวกเราจะยังคงอยู่และเป็นแนวทางในการทำงานของพวกเราตลอดไป “ ถึงเวลาที่ข้าพเจ้าจะลาจากชีวิตนี้ไป ข้าพเจ้าวิ่งชิงชัยจนสุดกำลัง และวิ่งมาจนสุดทางแล้ว บัดนี้รางวัลชัยชนะ กำลังรอข้าพเจ้าอยู่ พระเจ้าผู้ทรงเป็นผู้พิพากษา เที่ยงธรรมยิ่งจะประทานแก่ข้าพเจ้า ” ( 2 ทธ. 4 : 6 – 8 )
ประวัติย่อ
มาแมร์หลุยส์ เดอ ลา ตรีนิเต กิจเจริญ คณะเซนต์ปอล เอด ชาร์ตร
เกิด วันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1917
สมัครเข้าคณะ วันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1937
ปฏิบัติหน้าที่ตามสถานที่ต่างๆ ดังนี้
ค.ศ. 1942 โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ค.ศ. 1945 โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนแวนต์ ค.ศ. 1969 ดำรงตำแหน่งอธิการิณี เจ้าคณะแขวงคนไทยคนแรก เป็นเวลา 9 ปี ค.ศ. 1978 โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนแวนต์ ค.ศ. 1985 อธิการิณี โรงเรียนพระมารดานิจจานุเคราะห์ ค.ศ. 1989 โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนแวนต์
