จากการที่ทางพนักงานใน office okls ได้พูดคุยกันในยามเช้าก่อนการเริ่มงานจริงในทุกวัน เราสามารถค้นพบว่าการสื่อสารกันทุกวันของเรามันมหัศจรรย์มากเพราะเราสามารถแลกเปลี่ยนสิ่งที่เราทำทั้งเรื่องงานและเรื่องส่วนตัว อย่างแต่ก่อนเราพูดคุยกันไปแบบคุยกันไปมาไม่ได้มานั่งคุยกันเป็นกิจจะแบบนี้ เหมือนกับว่าคุยแล้วมันก็จบไปประเด็นบางอย่างหากมีปัญหาเราเคลียร์จบแต่เราไม่ได้บันทึกหรือสนใจกับประเด็นดังกล่าวนั้นจริงๆ แต่พอได้มาคุยกันมันเหมือนได้ถูกบันทึกเอาไว้ทำให้สิ่งที่ทำแล้วมันสำเร็จไม่หลุดลอยไป "เหมือนเห็นแมลงที่เราต้องการจะจับเพราะมันบินว่อนอยู่แต่ตอนแรกเราไม่มีสวิงจะจับมันมันก็เลยบินหนีไป แต่พอได้มาคุยกันทุกเช้าเหมือนตอนนี้ทุกคนมีสวิงที่พร้อมจะจับแมลงแห่งความรู้ที่บินว่อนอยู่ในห้องประชุมพร้อมทั้งนำแมลงเหล่านั้นมาใส่ขวดโหลแห่งความรู้ซึ่งตอนนี้เราได้สร้างขวดโหลแห่งความรู้ขึ้นแล้ว "
พวกเราเริ่มเรียนรู้ด้วยกัน ร่วมกัน หากใครมีปัญหาติดขัดเรื่องงานที่ทำอย่างไรก็พูดในสิ่งที่ตนอยากปรึกษาออกมาทำให้ได้ความคิดและคำแนะนำเพิ่มขึ้นไปอีกทำให้นำไปแก้ไขและพัฒนางานต่อไปได้ สิ่งนี้จึงเป็นสิ่งที่รู้สึกว่ามันเป็นการค้นพบครั้งยิ่งใหญ่การพูดคุยกันมากๆนั้นหาได้สร้างความเบื่อหน่ายให้กับทุกคนแต่กลับเป็นสิ่งที่กระตุ้นเตือนทุกคนว่าสิ่งที่เราทำนั้นเป็นอย่างไรกลับมองงานตัวเองมากขึ้นว่ากำลังถูกทิศทางกับชาวบ้านเค้าหรือไม่ตรงกับเป้าหมายที่แท้จริงไหม ทำให้เข้าใจมากขึ้น
การค้นพบครั้งยิ่งใหญ่ ภาค 1
ไม่ค้น ไม่พบ
ความเห็น
ยังไม่มีความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
anita · 14 มิ.ย. 2550
นุ้ยcsmsu · 14 มิ.ย. 2550
bee · 14 มิ.ย. 2550
ศ.ดร. จีระ หงส์ลดารมภ์ · 14 มิ.ย. 2550
ยาหยา อูมาร · 14 มิ.ย. 2550
ชุมชนKM คณะแพทย์ขอนแก่น · 14 มิ.ย. 2550
ตันพานิช · 14 มิ.ย. 2550