ความเป็นจริงในแต่ละวัน ต่างคนต่างมีภาระหน้าที่มากมาย
ต้องตัดสินใจลงมือทำงานในสิ่งที่สำคัญเป็นอันดับต้นๆก่อน
เพราะเวลาในแต่ละวันมีจำกัด
ทำให้หลายสิ่งที่อยากทำต้องพักรอไว้ก่อน
จึงทำให้หลายสิ่งที่อยากทำ ไม่ได้ลงมือทำเสียที ปล่อยเวลาผ่านเลยไปเรื่อยๆ
จนลืม....
อย่างกรณีที่น้องนุ้ย csmsu ที่รับว่าจะลงมือทำเวบไซต์ของหนองสรวง บ้านเกิด
หลายคนมองว่า นุ้ย csmsu หลับตาทำก็ยังได้
เรื่องแค่นี้ หมูมากๆสำหรับเธอ
แต่ความเป็นจริงก็เหมือนอย่างที่เขียนในย่อหน้าแรกของบันทึกนี้
อาจจะนำมาใช้เป็นข้ออ้าง สำหรับหาความชอบธรรมให้กับตัวเองก็ย่อมได้
น่าสังเกตว่า ทำไม หลายคนมักจะหยิบยกข้อจำกัดของตนเองมาอ้าง เพื่อแก้ตัว
มีสักกี่คนที่จะมองข้อจำกัดให้เกิดโอกาสในการลงมือทำสิ่งที่ตั้งใจไว้บ้าง
ในกรณีนี้ เรื่องเวบไซต์หนองสรวง หากไปถามน้องนุ้ย จะได้คำตอบในแนวที่เขียนไปข้างต้น
ไปถามคุณอำนาจ แสงสุขจะได้คำชี้แจงกลับมา
ไปถามหลายๆคน ก็จะได้คำชี้แจงเหตุผลกลับมา
น่าคิด ทำไมเราจึงได้รับคำตอบที่เป็นข้อจำกัด ข้ออ้าง
ทำไม เราไม่ได้รับคำตอบที่ทำให้เห็นถึงโอกาส และลู่ทางในการลงมือทำงานสักชิ้น ให้สำเร็จ
หรือว่า คนที่ยกข้อจำกัด ยกข้ออ้าง ไม่คิดที่จะลงมือทำในสิ่งที่มีข้ออ้าง ให้สำเร็จ
แล้วเราจะมองข้อจำกัดให้เป็นโอกาส จากกรณีที่น้องนุ้ย csmsu ตั้งใจจะสร้างเวบไซต์เพื่อบ้านเกิดอย่างไร
มองข้อจำกัด
-เวลาไม่มี
-ไม่มีข้อมูล
-ไม่มีแนวคิดไม่มีแนวทาง
-ไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไร
-ไม่รู้ว่า มีความต้องการให้จัดทำออกมาอย่างไร
มองหาโอกาส
-เวลาน่ะมี หากบริหารเวลาให้ลงตัว
-ข้อมูลน่ะมี เพียงแต่รอการตัดสินใจที่จะหยิบข้อมูลมาใช้เท่านั้น
-แนวคิดแนวทางน่ะมี ทั้งจากคุณอำนาจ แสงสุข และน้องนุ้ย แต่ไม่รู้จะคุยกันยังไง จะเริ่มตรงไหน อย่างไร เพราะยังไม่มีโอกาสมาเจอหน้ากัน นั่งคุยกันเป็นเรื่องเป็นราวซักที
-วิธีการเริ่มต้นน่ะ รู้กันอยู่แล้ว รอเวลาที่จะได้เจอกัน
โอกาสในเวลาที่น้อยนิด อยู่ที่ไหนล่ะ
-โอกาสที่ว่า คือ ช่วงเวลาหนึ่งที่คุณอำนาจ แสงสุข กลับมาเยี่ยมบ้านเกิด และนัดหมายคุณนุ้ยไปพบเจอกัน
-โจทย์ข้างต้นที่ยกมา จะได้คำตอบ มีการตัดสินใจเกิดขึ้น
-การเริ่มต้น แนวทางในการสร้างเวบไซต์ มีเครื่องมืออำนวยความสะดวกมากมายหลายอย่างให้ใช้ ให้เหมาะสมกับเวลาและสภาพความเป็นจริงของแต่ละคนในปัจจุบัน ที่มีหลายสิ่งที่ต้องทำและรับผิดชอบหลายอย่าง
เวลาที่มีเพียงน้อยนิด ต้องฉวยโอกาสตัดสินใจและลงมือทำที่ฉับไวในเวลาที่มีน้อย
-ถ้าคุณอำนาจ แสงสุขกลับไปเยี่ยมบ้าน คุณก็ต้องนัดหมายกับน้องนุ้ย การที่จะบอกว่า ให้ไปปรึกษาใครก็ได้ แล้วแนวคิดเรื่องเวบไซต์มีคนสนใจรู้อยู่กี่คนกันล่ะ เมื่อเริ่มต้นคิดมาก่อนเป็นเวลาหลายปีมาแล้ว เมื่อมีโอกาสก็ควรถ่ายทอดให้คนอื่นรับรู้แนวคิด
-การสร้างเวบไซต์ มีโปรแกรมอำนวยความสะดวกมากมาย สามารถเตรียมไว้ได้ หารูปแบบ และออกแบบไว้ได้ และต้องสามารถสร้างออกมาได้ภายในเวลาที่มีน้อยนิดให้เสร็จได้ทันที เช่น โปรแกรมสร้างเวบไซต์สำเร็จรูปต่างๆ web site template ที่ให้เติมข้อมูลได้อย่างง่ายๆ
-เมื่อมี Notebook หอบหิ้วไปใช้ที่บ้านได้ ย่อมสะดวกที่จะล้อมวงสร้างเวบไซต์ให้ดูกันในช่วงเวลาที่พบเจอกัน เมื่อสร้างได้ในเวลาที่รวดเร็ว จึงมีโอกาสที่จะให้หลายคนที่หนองสรวงได้ดูข้อมูลที่จะนำไปเผยแพร่ ช่วยกันดูถึงความเหมาะสมต่างๆ....
..... แก้ไขข้อจำกัดทุกข้อที่ระบุมาข้างต้นให้หมดไป
มองข้อจำกัดให้เป็นโอกาส : มองจากกรณีของนุ้ย csmsu กับความตั้งใจที่จะสร้างเวบไซต์บ้านเกิด "หนองสรวง"
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
นาย นายภูริวัฑ อ๊อด พูนสูงเนิน · 14 มิ.ย. 2550
KMหม่อนไหม · 14 มิ.ย. 2550
โรงพยาบาลบ้านหมี่ · 14 มิ.ย. 2550
วิโรจน์ · 14 มิ.ย. 2550
IS · 14 มิ.ย. 2550
สวัสดีค่ะพี่บอน
จะเรียกว่าข้ออ้าง ดังที่พี่กล่าวก็ได้ค่ะ อิอิอิ
เวลามีเท่ากันทุกคน ขึ้นอยู่กับว่าการจัดสรรเวลานั้น ทำได้เหมาะสมเพียงใด
สาเหตุที่เว็บไซต์หนองสรวงยังไม่คลอดออกมานั้น ขึ้นอยู่ที่ตัวนุ้ยเองค่ะ ไม่เกี่ยวกะคนอื่นเลย ข้อมูลหรืออะไรต่างๆนาๆ ก็มีอยู่แล้วค่ะ ติดที่คิดแล้วแต่ว่ายังไม่ลงมือทำ ดังนั้นเนี่ย ถ้าคิดแล้วต้องลงมือทำทันทีนะคะ ไม่งั้นก็จะเป็นอย่างนุ้ยนี่แหละค่ะ
แต่จะพยายามลงมือทำให้สำเร็จจนได้ค่ะ แต่ไม่รู้จะเข้าตากรรมการคที่รอตัดสินผลงาน คุ้มค่ากับการรอคอยหรือเปล่าน๊อ อิอิอิ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับน้องนุ้ย
โห มีกรรมการให้คะแนนด้วยหรือครับ ไปแอบตั้งกรรมการไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
บางครั้ง คล้ายกับต้องรอคอยเวลาในการเปิดตัว บ่มเพาะจนได้ที่เหมือนมะม่วงดิบบ่มจนสุกอะไรปานนั้น
ต้องให้เวลาน้องนุ้ยนะเพื่อน “บอน” ข้อมูลมีแล้วแต่ช่วงจังหวะอาจจะยังไม่ลงตัวนะ…เราได้โทรคุยกันตลอดนะ…ถามถึงเพื่อน “พระมหาอุดม “เพื่อนตอนอยู่ประถมฯ ซึ่งเป็นพี่ชายของน้องนุ้ยตอนนี้อยู่ที่ จ.ภูเก็ต นะ ใจเย็น ๆ นะเพื่อน
สวัสดีค่ะคุณพี่ทั้งสอง
การจัดทำเว็บไซต์ถามว่าทำยากไหม ทำไมช้าจัง ไม่เสร็จซักที
นุ้ยคงต้องบอกว่า ช่วงนี้ งานที่ มมส. เยอะมากๆๆ ถึงมากที่สุดจริงๆ ค่ะ ไม่ค่อยมีเวลาปลีกตัวมาทำอย่างอื่นเลย ขนาดเขียนบันทึกยังไม่ได้เขียนเลย กว่าจะได้กลับห้องแต่ละวัน ก็ไม่ต่ำกว่า 4-6 ทุ่ม เพราะมีกิจกรรมประชุมเชียร์กลางและคณะต่อเลยค่ะ กลับถึงห้องก็เหนื่อย หัวถึงหมอนหลับปานตายเลยค่ะ ส่วนวันเสาร์อาทิตย์ก็มีงานเหมือนกัน ตอนเช้าร่วมงานเสร็จ นุ้ยต้องรีบกลับไปบ้านที่หนองสรวงเพราะพ่อป่วยน่ะค่ะ ต้องกลับไปดูแลพ่อช่วยแม่ เพราะที่บ้านไม่มีใครอยู่กับท่านเลยค่ะ ลูกๆก็อยู่กันคนละที่ไกลๆกันทั้งนั้น มีนุ้ยนี่แหละค่ะอยู่ใกล้สุดแล้ว
แต่ตอนนี้พ่ออาการดีขึ้น เสาร์อาทิตย์นี้คงไม่ต้องกลับบ้านที่หนองสรวงแล้ว อาจจะเริ่มทำก็ได้ค่ะ
พี่ๆจะว่าเป็นข้ออ้างก็ได้นะคะ เพราะมันเป็นอย่างนั้นจริงๆ
อ้่างไปเถอะครับน้องนุ้ย 5555 ยังไงก็ต้องตามจิก เอ๊ย คอยติดตามถามไถ่ความคืบหน้าอยู่ตลอด เดี๋ยวจะหาว่า ไม่ใส่ใจเหลียวแล จะได้รู้ว่า มีอะไรเข้ามาข้องเกี่ยวบ้าง จากการติดตามถามไถ่ สู่การรับรู้ในเื่รื่องอื่นๆ
ถ้าไม่ตามติด แล้วจะรู้หรือว่า
<ol>
อ่านให้ดีๆสิครับ ในบันทึก พี่บอกว่า ให้ทำตอนที่ท่านอำนาจ แสงสุขกลับหนองสรวง ไม่ได้บอกให้ทำตอนนี้ เวลานี้....ตอนนี้ ก็ืำรับผิดชอบงานในหน้าที่ไปตามปกติ
</ol>
สวัสดีค่ะคุณพี่บอน
ก็คงไม่ขนาดนั้นค่ะ แต่ว่าถ้าจะให้กลับไปได้ในเวลาเดียวกันอาจจะยากหน่อยน่ะค่ะ
นุ้ยก็ยังวัยรุ่นอยู่ค่ะ วัยรุ่นเหลือน้อย อิอิอิ แล้วพี่บอนล่ะคะ วัยรุ่นเหลือหรือเปล่า