มีอะไรในตัวฉันที่หายไป
เมื่อวานตอนบ่าย น้องนะ น้องสาวไทยมุสลิมจาก จ. นราธิวาส โทร.มาหาฉัน
<p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span> </span><span style="background-color: #ffff00">“</span><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"; background-color: #ffff00'> พี่หน่อยคะ พ่อนะ เป็นโรคไตคะ ตอนนี้ทำเส้นที่แขน จะเตรียมฟอดเลือดแล้ว แต่มาได้เดือน เส้นก็เสีย นี่ ต้องทำใหม่ <span> </span>นะไม่เข้าใจเลย และตอนนี้ </span></p><p style="margin-left: 18pt; background-color: #ffff00" class="MsoNormal"><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'>พ่อก็ ทานอะไรไม่ได้เลย<span> </span>อาเจียนตลอด...</span>”</p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span>ฉันรู้จักน้อง จากร่วมค่ายรำลึกช้าง ที่เขาใหญ่ และเคยมาเยี่ยมกันที่เด็กรักป่า เด็กๆชอบน้องนะมาก ตอนนี้ ค่าของเสีย ของพ่อนะ เท่ากับ 12<span> </span>คนปรกติ อยู่ที่ 1.5<span> </span></span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span><span> </span><span style="background-color: #ccffcc">ตอนที่ฉันใกล้จะฟอกเลือดนั่น ค่าของเสียฉัน อยู่ที่ 18 -20 ....ตอนนั้น เหมือนคนบ้าแล้ว ...ไม่ค่อยมีสติดีเท่าไหร่ กินอะไรไม่ได้เลย กินปลาทู 1 คำ ก็กลิ่น น้ำมัน กลิ่นทุกส่วนประกอบของอาหาร ขึ้นมาทางจมูก ปาก ....และก็บวม การนั่ง จะมีชีวิตอยู่ได้ ถ้านอนราบ ก็เหมือนน้ำทะเลท่วมตัว ท่วมปอด อาจตายได้</span></span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span><span> </span><span> </span>เวลาทุกข์ ไม่รู้จะทำอะไร ...อ่านหนังสือสวดมนต์....อ่านไปๆ เอ๊ะ ...ทำไม อ่านไม่ออก ไม่เข้าสมอง....มันคล้ายๆกับว่า<span> </span>สมองไม่ทำงาน อาจจะมีขี้เลื่อยอยู่ในหัว....ความคิดช้าไป หนึ่งชอต....</span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span>และตอนที่ฉันถูกพาไปโรงพยาบาล ด้วยอาการสับสน เช่นนี้ ...ระหว่างทางที่นั่งในรถ ฉันสั่งให้ คนขับรถจอด</span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span><span> </span></span><span style="background-color: #ffcc99">“</span><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"; background-color: #ffcc99'>...ช่วยจอดด้วย<span> </span>เพราะว่ายังมาไม่ครบเลย<span> </span></span><span style="background-color: #ffcc99">“</span><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"; background-color: #ffcc99'><span> ฉันหมายถึงตัวเองที่ไม่ครบ</span></span></p><p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style="background-color: #ffcc99">มีอะไรในตัวฉันที่หายไป</span> <span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'>แปลกมากที่ฉันจำได้ จำความสับสนของตัวเองได้ <span> </span></span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span><span> </span><span> </span></span>“<span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'> พ่อ คิดอยู่เสมอว่า ตัวเองจะหาย และไม่อยากฟอกเลือดคะพี่หน่อย </span>“<span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span>น้องเล่าต่อ</span></p><p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'> ใช่....ตอนแรก ฉันก็คิดแบบนี้เหมือนกัน ...ฉันนั่งสมาธิ<span> </span><span> </span>ฉันกินผักนึ่งกับข้าวสุกทุกวัน และไม่คิดถึงเรื่องงานทั้งสิ้น<span> </span><span style="background-color: #00ffff">แค่รู้แต่ว่า.... เอาชีวิตให้รอดก่อน เท่านั้น.</span>....แต่ฉันก็หนี วงจรของโรคไตวายไม่ได้....</span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span><span> </span>เมื่อของที่เสื่อม<span> </span>มันก็เสื่อมไปเรื่อยๆ<span> </span>แต่เราจะชะลอ...ดูแลให้คงไว้ได้แค่ไหน<span> </span>นั่นเป็นประเด็นที่เราต้องคิด และหาทางปฏิบัติ</span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span><span> </span><span> </span>ฉันตลุยอ่านหนังสือเรื่องแนวทางเลือก และจิต และการรักษา ....แต่ก็มาสรุป ไว้ที่ ....<span style="background-color: #ccffff">จิตใจเท่านั้น ที่จะช่วย สังขาร...ของเราได้ เมื่อ จิตใจ ที่ ปรกติ คิดดี คิดถึงคนอื่น ทำใจให้เป็นสมาธิ เมื่อยามทุกข์ พยายามให้คนอื่นทุกข์กับเราน้อยลง</span></span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"> <span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span><span style="background-color: #99ccff"> อย่าดื้อดึง กับโรคที่อยู่ในตัวเรา ....อย่าต่อต้าน หรือลงโทษตัวเอง กอดตัวเองเอาไว้ ยิ้มให้กับคนรอบข้าง มองคนอื่นอย่างพี่น้อง รักคนอื่นด้วยความเป็นมิตรยิ่ง เท่านี้ โรค ก็เป็นสวรรค์ได้เหมือนกัน......</span></span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"> <span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'>ฉันไม่ได้บอกน้องแบบนี้....บอกแต่ว่า<span> </span></span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style="background-color: #00ffff">“</span><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"; background-color: #00ffff'><span> </span>น้องนะ<span> </span>คะ<span> </span>น้องต้องใจเย็นๆนะ ตอนนี้ทุกเรื่องที่เราเจอ </span></p><p style="margin-left: 18pt; background-color: #00ffff" class="MsoNormal"><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'>จะเป็นความคับข้องใจ เป็นเรื่องหงุดหงิด</span></p> <p style="margin-left: 18pt; background-color: #00ffff" class="MsoNormal"><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'>เป็นเรื่องที่ไม่เป็นไปอย่างที่เราคาดหวัง.... </span></p><p style="margin-left: 18pt; background-color: #00ffff" class="MsoNormal"><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'>พี่ผ่านช่วงนี้มาเหมือน พ่อ พี่รู้ว่า<span> </span>ทรมานมากคะ </span></p><p style="margin-left: 18pt; background-color: #00ffff" class="MsoNormal"><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'>และคนที่อยู่ใกล้ ก็ทุกข์มากด้วย </span><span><span> </span></span><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'>ช่วงนี้ต้องฟัง </span></p><p style="margin-left: 18pt; background-color: #00ffff" class="MsoNormal"><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'>ต้องทำความเข้าใจโรค<span> </span>และให้กำลังใจพ่อ และให้กำลังใจตัวเองด้วย </span></p><p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"; background-color: #00ffff'> เพราะ เราจะทุกข์มาก </span><span style="background-color: #00ffff">“</span><span style='font-size: 14pt; font-family: "Angsana New"'><span><span style="background-color: #00ffff"> </span> </span></span></p> <p style="margin-left: 18pt" class="MsoNormal"> </p>
พี่หน่อยค่ะ วันที่"ดอกแก้วกัลยา"ลาจากช่อ แล้วค่ะ
น้องหนิง .....
ขอแสดงความเสียใจด้วยคะ
ความดี ความงาม จะอยู่ในใจของคนที่รายล้อมน้องโจ้
เสมอ
สวัสดีค่ะคุณดอกแก้ว..
ถึงแม้นจะมีอะไรในตัวเราที่หายไปบางส่วนในช่วงหนึ่ง แต่ตอนนี้ก็กลับมาแล้ว... ดิฉันว่าการศึกษา ปฎิบัติ รวมกับประสบการณ์การป่วย ทำให้เราได้เข้าใจชีวิต และเข้าใจในวัฏสงสารมากขึ้น เข้าใจในไตรลักษณ์มากขึ้น... ต้องขอขอบคุณที่คุณดอกแก้วนำประสบการณ์มาทำให้เราได้เห็นภาพ และเข้าใจชีวิตของคนป่วย และคนรอบข้างมากขึ้น เป็นการเตือนสติอย่างดีค่ะ...
ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ... ขอส่งกำลังใจให้น้องนะ กับคุณพ่อด้วยค่ะ
กมลวัลย์
ขอบคุณแทนน้องนะ และ พ่อ ด้วยคะ
ขอส่งกำลังใจ เอาใจช่วยคุณพ่อของน้องนะ ด้วยนะคะ ขอให้เข้มแข็ง สำคัญที่สุด อย่าให้จิตตกนะคะ คนเราเจ็บป่วยทางกายแล้ว อย่าให้ใจท้อ ไปด้วยนะคะ นึกถึงสัจธรรมว่า ไม่มีอะไรเป็นของเรา ปล่อยวาง และทำจิตใจให้เบิกบาน แค่นี้ก็ชนะการเจ็บป่วยไปได้ครึ่งหนึ่งแล้วค่ะ ในวิกฤต มักมีโอกาสเสมอ....
หญิง
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ....เห็นใจ น้องนะ คะ....ยามนี้ต้องหากำลังใจตัวเองมากๆ และให้พ่อ
อีกเยอะด้วย....แต่สิ่งที่เราไม่มีประสบการณ์ สิ่งที่ใหม่ และเป็นเรื่องชีวิต ทำให้เราคิดยาก นะคะ
ขอบคุณมากคะ
สวัสดีค่ะ พี่หน่อย
อ่านบันทึกนี้ของพี่หน่อยแล้วรู้สึก "เข้าใจ" จังเลยค่ะ ....พี่หน่อยเข้าใจแบบ "คนใน" และอธิบายให้ผู้อื่นเข้าใจได้ด้วยถ้อยคำง่ายๆ แต่จริงใจ
วิธีอธิบายในแบบเฉพาะตัวของพี่หน่อย ทำให้แอมแปร์รู้สึกเข้าใจแบบซาบซึ้งลึกๆนะคะ : )
".....กอดตัวเองเอาไว้ ยิ้มให้กับคนรอบข้าง มองคนอื่นอย่างพี่น้อง รักคนอื่นด้วยความเป็นมิตรยิ่ง...."
เป็นความรู้สึกที่อ่อนโยนและน่ารักมากนะคะ
ขอเอาใจช่วย และเป็นกำลังใจให้น้องนะ และคุณพ่อของน้องนะด้วยนะคะ
เห็นด้วยครับ...อย่าดื้อดึงกับโรคที่เราเป็นอยู่
เราต้องทำใจยอมรับและพร้อมที่จะต่อสู้กับมัน การมีความหวังและกำลังใจที่ดีย่อมช่วยให้เราพ้นผ่านความรู้สึกช่วงนี้ไปได้ครับ...
ขอบคุณครับ...
ดอกไม้ทะเล
คะแอมแปร์ ที่บอกให้กอดตัวเอง นี่เรากอดตัวเองได้จริงๆ และก็ดีด้วยคะ
เพราะ คนป่วยเรื้อรัง จะรู้สึกเบื่อ รวมทั้งเบื่อตัวเองด้วยคะ เราจึงต้องให้กำลังใจ
ให้เขารักตัวเอง ให้มากๆ และเขาก็จะช่วยคนอื่น
รอบข้าง ได้อีก
อรุฎา นาคฤทธิ์
สวัสดีคะ ยินดีที่ได้รู้จักคะ....กำลังใจ ให้กันได้เรื่อยๆนะคะ วันนี้ พรุ่งนี้ มะรืนนี้
แ ต่ให้กันวันนี้ เดี๋ยวนี้ ...ก็ทำให้ผู้รับ รับได้ ถึงความรู้สึกที่ดีคะ
Mr.Direct
คะ ขอให้ความทุกข์ ผ่านตัวเราออกไป อย่างมีคุณค่า
ผมขอเป็นกำลังใจให้คุณดอกแก้วและคุณพ่อผ่านพ้นทุกข์หนักครั้งนี้ไปได้ด้วย(ความ)ดี
ถึงแม้ทุกข์หนักจะไม่รู้สิ้นสุด แต่เพียงใจที่พร้อมเรียนรู้และรับกับทุกข์เวทนาทำให้คุณดอกแก้วเกิดปัญญา ปัญญาจะทำให้พ้นทุกข์อย่างแท้จริงครับ
หญิงมีพี่ชายคนนึงกำลังจะผ่าตัดเปลี่ยนไต ซึ่งได้จากคุณแม่เป็นคนบริจาคให้ รู็สึกกังวลใจมาก เพราะไม่รู้ว่าเราคิดถูกหรือคิดผิดที่ตัดสินใจให้เค้าเข้ารับการผ่าตัด เพราะเราคิดและรู้อยู่เสออว่า…ตัวพี่ชายเค้าไม่มีวินัยในตัวเองเรื่องการเอาใจใส่ตัวเองในทุกๆเรื่อง โดยเฉพาะในเรื่องของการทานยา ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับคนที่เปลี่ยนไตจะต้องพึงตระหนักเป็นอย่างยิ่ง แต่ก้อได้แต่หวังว่าเค้าคงจะสามรถทำได้ ……อยากให้เค้ามมีชีวิตที่เหมือคนอื่นบ้าง ไม่อยากให้ทรมานอย่างนี้เลย