"ไม้เขี่ยหมาเน่า"

พระอาจารย์ประสงค์ ปริปุณฺโณ จากวัดป่าชิคาโกท่านกรุณา เทศน์เล่าให้ฟังพระอาจารย์เริ่มเรื่องด้วยคำถามว่า ถ้ามีหมาเน่าลอยน้ำมาติดที่หน้าบ้านของเรา เราจะทำยังไง ทุกคนตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า ให้เอาไม้เขี่ยมันออกไปพระอาจารย์ก็ถามต่อว่า เขี่ยเสร็จแล้ว หมาเน่าลอยไปแล้ว ไม้นั้นเราทำยังไง ทุกคนก็ตอบเป็นเสียงเดียวกันอีกว่า ก็ต้องโยนทิ้งไปคราวนี้พระอาจารย์ก็บอกว่า นั่นแหละ...มีคนบางพวก ไม่ยอมทิ้งไม้เขี่ยหมาเน่านั้นไปเฉยๆ ไม่รู้เสียดายอะไร ทั้งๆที่รู้ว่าเหม็นแต่ก็หยิบกลับขึ้นมาดมอยู่เรื่อย ไม้เขี่ยหมาเน่าๆเหม็นๆน่ะพระอาจารย์เล่าเรื่องจบเพียงแค่นี้ ทิ้งไว้เป็นปริศนาธรรมให้เอามาคิดต่อ... เห็นด้วยกับฉันมั้ย...คนที่รู้ทั้งรู้ว่าไม้เหม็นแต่ก็ยังเก็บมาดมอยู่ได้เนี่ย...ไม่โง่ก็โรคจิตนะ 

: - : - : - : - : - : - : -

เคยเป็นบ้างมั้ย เวลามีใครมาทำให้เราโกรธ จนเรื่องต่างๆ เหตุต่างๆที่ทำให้เราโกรธมันดับไปหมดแล้ว แต่เราก็ยังเก็บมาคิดมาแค้นอยู่นั่นแหละ ไม่รู้เสียดายอะไร ทั้งๆที่รู้ว่าทำให้เป็นทุกข์ แต่ก็เก็บความคิดแค้นมาเผาใจอยู่เรื่อยๆ หรือไม่ต้องเรื่องโกรธก็ได้... เรื่องอะไรๆที่มันผ่านไปแล้ว แต่หลายครั้งเราก็ยังเก็บโน่นเก็บนี่มาคิด มากังวล มาเสียใจอะไรก็แล้วแต่ ฉันคนหนึ่งล่ะที่เคยเป็น แล้วฉันก็คิดว่าทุกคนก็คงเคยเป็น คราวหลังถ้าเป็นอีกลองบอกตัวเองสิว่า...แน่ะ... หยิบไม้เขี่ยหมาเน่ามาดมอีกแล้วนะเรา 
คนที่รู้ทั้งรู้ว่าไม้เหม็นแต่ก็ยังเก็บมาดมอยู่ได้เนี่ย...ไม่โง่ก็โรคจิตนะ ดูซิว่ายังจะอยากเก็บไม้เหม็นๆไว้ดมอีกมั้ย

> มะโน มอบพระผู้            เสวยสวรรค์
> แขน มอบถาวยทรงธรรม์  เทอดหล้า
> ดวงใจ มอบเมียขวัญ       และแม่
> เกียรติศักดิ์ รักข้า           มอบไว้  แก่ตัว