พยาบาลปฐมภูมิกับความจริงที่รับรู้


ความจริงที่รับรู้

     ช่วงนี้มาใช้ชีวิตคนทำงานตามปกติ  คือนำนักศึกษาไปฝึกปฎิบัติการพยาบาลชุมชน  เป็นเสี้ยวหนึ่งของชีวิตการเป็นนักศึกษาพยาบาลที่ได้มีโอกาส  เรียนรู้เรื่องของชีวิตและสุขภาพของผู้รับบริการซึ่งใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ที่บ้าน  ด้วยหวังว่าจะช่วยให้เข้าใจผู้รับบริการมากขึ้นในความเป็น คน  ครอบครัว  ชุมชน  เห็นผู้รับบริการที่โรงพยาบาลแล้วเชื่อมโยงชีวิตเหล่านั้นได้กับ  เบื้องหลัง  ประสบการณ์  ความคิด   ความคาดหวัง  วิธีการเผชิญกับปัญหาและความเจ็บป่วย รวมถึงพลังความสามารถที่เขามี   การเลือกทำงานที่ใดหลังจบเป็นการตัดสินใจของบัณฑิตเอง

     ชุมชนชนบทที่เคยเรียบง่าย  มีรั้วรอบขอบชิดในแต่ละบ้านมากขึ้น  ไม่แตกต่างจากรั้วบ้านในเมือง  สัมพันธภาพยังคงเดิมเนื่องจากเป็นคนคุ้นเคย   สิ่งที่เกิดขึ้นคือความไม่ปลอดภัย  คนที่ไม่รู้จักมาของเข้าบ้าน  มาดูแก็ส  ตู้เย็น  ของเข้าห้องนำ  ออกไปพร้อมสมบัติบางอย่างของเจ้าของบ้านที่วางไว้   มาซึ้อของในร้านกลับไปพร้อมกับกระเป๋าเงินของเจ้าของร้าน  คนในชุมชนต้องระวังตัวมากขึ้น

      นี้คือความจริงที่เกิดขึ้น  ความไม่มั่นคงปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน ที่ต้องระวังมากขึ้น   ดังนั้นความสัมพันธ์ที่ต่อเนื่องซึ่งเคยร่วมงานกันมาจะเป็นรากแก้วที่สำคัญสำหรับ  ความไว้วางใจ  ความร่วมมือ  ร่วมใจในการพัฒนาสุขภาพร่วมกัน  เป็นสิ่งซึ่งเรามีอยู่แล้วกับชุมชนแต่ที่สำคัญคือการสานต่อ  เพราะสิ่งนี้คือความเป็นองค์รวมจริงๆ

    เห็นด้วยไหมคะ

หมายเลขบันทึก: 102925เขียนเมื่อ 13 มิถุนายน 2007 08:15 น. ()แก้ไขเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2012 19:00 น. ()สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ


ความเห็น (6)

สวัสดีครับ  พี่ดม....ครับ ผมสมพงศ์  ครับ ตอนนี้อยู่สถาบันส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน ....กรุงเทพฯครับ

ตอนความคิดเห็นเรื่องการสานต่อความคิดเรื่องการพัฒนา และสุขภาพชุมชน เป็นสิ่งที่ต้องสร้าง นักวิสาหกิจชุมชนขึ้นมาให้เกิดมีก่อนครับ  (สภาผู้นำก็เป็นคณะผู้ก่อการดีทั้งของชุมชน)มาคุยกันเรื่องของปัญหาของชุมชน  เก็บข้อมูลความจริงมาคุยกัน โดยใช้แผนแม่บทชุมชน เพื่อกำหนดทิศทางของหมู่บ้านและตำบลครับ   .......แต่ให้เป็นอิสระทางความคิดครับ

ยินดีที่ได้รับข่าวคราว  และทำงานที่ได้เลือกแล้ว

   โชคดีค่ะ

มาเยี่ยม...คุณ
P
ทุกวันนี้คนแสวงหาสิ่งของของผู้อื่นมีมากขึ้นนะครับ
คนห่างธรรม  ธรรมก็ห่างคน...

ขอบคุณ  อ. umi มากค่ะ  เป็นการเรียนรู้จากความจริงว่าคนห่างธรรมเป็นอย่างไร    เราจะดูแลตนเองและชุมชนอย่างรู้เท่าทันมากขึ้น

สวัสดีค่ะ

เข้ามาทายทัก อยากรู้จักเครือข่ายพยาบาลที่ปฏิบัติงานในระดับรากหญ้า แต่ทว่าจิตใจสูงส่ง ยิ่งได้อ่านก็ยิ่งรู้ว่า หากคิดได้ ทำได้ เช่นคนทำงานในเครือข่ายพยาบาลชุมชนคนปฐมภูมิ หลายท่านที่ร่วมแลกเปลี่ยนที่นี่ ที่เห็นสุข เห็นทุกข์ "เพราะเห็นธรรม" บางทีคนที่มีตำแหน่งหน้าที่มีเกียรติสูงส่ง แต่จิตใจกับตรงข้ามมีไม่น้อยทีเดียวเนอะ อาจารย์

      เป็นเรื่องบุญ บารมีของแต่ละคน  ที่จะเลือกเอาหรือเลือกสละ   หากมองถึงความพอเพียงของแต่ละคนอาจให้นิยามที่ต่างกันกัน    แม้นจะอ่านตำราเล่มเดียวกัน  เห็นต้นแบบคนเดียวกัน  อยู่ที่การเลือกรับและจิตเดิมว่าเป็นอย่างไร    อ่านหนังสือเล่มเดียวกัน   จิตนาการต่างกัน  การกระทำจึงต่างกันค่ะ

     พอในสิ่งที่ยังไม่  (บางครั้งสิ่งที่มีแล้วก็คิดว่ายังไม่มี...สิ่งที่ยังไม่มีมักคิดว่ายังขาดสิ่งนั้น)

จัดการให้ดี  ในสิ่งที่มีให้พอ  (จะได้ไม่รบกวนธรรมชาติ  ซึ่งผลิตวัตถุสิ่งของ)

สร้างเสริม  เติมต่อ  ในสิ่งที่พอให้ดี  (ซ่อมแซม  นำกลับมาใช้  ดัดแปลงให้ให้เหมาะสม)

เสริมต่อประโยชน์มี  ในสิ่งที่ดีให้เพียงพอ (สำหรับตนเอง  และครอบครัว )

สานประโยชน์ต่อในสิ่งที่เพียงพอให้พอเพียง  (การแบ่งปัน  เผยแพร่  ให้เกิดประโยชน์สูงสุดตามที่จะเกิดได้ )

        ศานติธรรม  ทำความถูกต้องเพื่อสันติสุข  สู่ชีวิตและชุมชน    

                          ทำความถูกต้องเพื่อชีวิตและชุมชน  สู่สันติสุขร่วมกัน

                                 ด้วยความสมดุลที่งดงาม  ทรงธรรมะแห่งอาชีพให้บริสุทธฺ์  เข้าสู่ยุคการนำสิ่งที่เรียนรู้ไปใช้ให้เกิดประโยชน์แก่เพื่อนมนุษย์  เพื่อสันติสุขร่วมกัน

        จะเหมาะไหม   จะเห็นสมควรไหม   เอาก็ได้ไม่เอาก็ได้นะ

                   เจริญธรรม   สำนึกดี

                         ยาดมเอง

               

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี