ไม่เชื่ออย่าลบหลู่

ตั้งแต่เรียนจบตัวเองไม่เคยคิดว่าจะพลิกผันชีวิตต้องมารับราชการ

มีความสุขอยู่กับการได้ทำงานท่ามกลางเพื่อนๆ ในบริษัท เฮฮา

ตามประสา อยู่กันแบบพี่น้อง กลางวันต่างก็หาข้าวหากับมาคนละอย่างแล้วมาร่วมล้อมวงกัน โอ้โห!! แม่เจ้า คุ้มจริงๆ คิดดูเถิดลงทุนกันคนละอย่าง รวมเบ็ดเสร็จได้ 5 คน กับข้าวปาเข้าไป 5 อย่าง อืม!!!!

อิ่ม ค่ะ ประหยัดสุดคุ้ม แต่ความสนุกสนานเหล่านี้ก็ไม่อยู่คงทน เมื่อเวลาเข้ามาแยกความสมานฉันท์ ((เอ้า ว่าเข้าไปให้มันทันยุคหน่อยค้า))  ออกไปทีละคน ค่ะ ถูกกระจายกันไปทำงานโน่นนนนนนน หัวหมาก  คิดดูสิคะ บ้านอยู่ฝั่งธน แล้วดั๊นไปหัวหมาก มันรันทดสิ้นดีค่ะคุณขา  20 ปีที่แล้วการเดินทางเป็นไง คุณๆ ที่ล่วงมาวัยใกล้กึ่งศตวรรษ ทราบดีใช่ไม๊ล่ะคะ < มันโหดดด สุดๆ> ก็เลยต้องพึ่งพาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เขาลือกันค่ะ (เจ้าที่) ขออะไรได้สมปรารถนา  อ่ะ ((ไม่ได้ต้องพิสูจน์ สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น สิบตามเห็นไม่เท่าลงมือทำค่ะ)) บนเลยค่ะ < ท่านเจ้าที่ขาได้โปรดเมตตาลูกน้อยสักคน ช่วยส่งลูก (เตะก็ได้ค่ะ) ไปจากบริษัทเถิด ลูกจะไปสอบ กพ. ขอให้ได้นะคะ>  เกริ่นนำไว้ค่ะ  เรื่องราวต่อไปยังมีอีก จะมาเล่าสู่กันฟังตอนต่อไป ให้ทายผลค่ะ (ลุ้น)