กลอนประตูบ้าน

<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal">นักวรรณคดีอาหรับได้แต่งบทกลอนสอนใจไว้ว่า</p>

  لَقَـدْهَتَفَتْفِىجَنْحِلَيـْلٍحَمَـامَةٌ         عَلـَىفَـنَنٍوَهْـنًاوَإنىِّلَنـَائِـمٌكـَذَبْتُوَبَيْتِاللهِوَكُنْتُعـَاشِقـًا        لمَــَاسَبـَقَتْـنِىبِالْبُكـَاءِالْـحَمَائِمُوَأَزْعَـمُأنِّـىْهَـائِـمٌذُوْصَـبَابَـةٍ        لِـرَبِّىفَـلَاأبْـكِىْوَتَـبْكِىالْبَهَائِمُ 

ความว่า

แท้จริงนกพิราบที่เกาะอยู่บนกิ่งไม้ร้องขันยามดึกสงัดของค่ำคืน ขณะเดียวกันฉันกำลังดื่มด่ำอยู่กับการนอนหลับ 

แท้จริงแล้วฉันโกหก ขอสาบานต่อบัยตุลลอฮ์ หากฉันเป็นคนที่รักยิ่งในพระผู้เป็นเจ้าของฉัน แน่นอนนกเหล่านี้จะไม่มีโอกาสได้ส่งเสียงร้องก่อนจากฉัน

 ฉันประกาศตั้งมั่นว่า ฉันคือผู้ที่หวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะพบกับผู้ที่ฉันรัก...พระเจ้าของฉัน แต่ทำไมฉันไม่เคยร้องไห้ ในขณะที่สัตว์กำลังส่งเสียงร้อง

</span>