การเดินทางยังไม่สิ้นสุด พวกเราเดินทางไปชมสัตว์กันต่อที่ ไนท์ซาฟารี ซึ่งมีนักท่องเที่ยวมากมายทั้งเด็ก ผู้ใหญ่ แม้ว่าอากาศจะหนาวพวกเราก็อดทนเพื่อที่จะดูสัตว์พันธ์ต่าง ๆ และการดำรงชีพ แต่ในระหว่างรอก็ได้รับข่าวร้ายว่าที่กรุงเทพ ฯ โดนวางระเบิด ทุกคนตื่นเต้น ต่างก็โทรหาคนรู้จัก เพื่อน ๆ ญาติสนิทซึ่งพวกเราก็ได้รับข่าวเป็นระยะ ๆ จนกระทั้งถึงเวลาที่ต้องนั่งรถไปชมสัตว์ ตอนนั้นดูทุกคนจะไม่ค่อยตื่นเต้นยกเว้น เด็ก ๆ เพราะพวกเขาไม่เคยเห็นสัตว์แปลก ๆ ตัวเป็น ๆ หลังจากการชมสัตว์แล้วก็กลับที่พัก จากเหตุการที่เกิดขึ้นในกรุงเทพ ฯทำให้เราต้องเปลี่ยนแผนการเดินทาง แทนที่จะเข้ากรุงเทพ ฯ พวกเราก็ไปต่อที่ ดอยอินทนนท์เพื่อรับอากาศอันหนาวเหน็บเพื่อเป็นประสบการณ์ชีวิตว่าครั้งหนึ่งได้รับรู้ถึงความหนาว 4 องศา และ ได้เห็น แม่คนิ้ง จากที่ได้ยินได้ฟัง หรือรับรู้จากสื่อทีวี ซึ่งเด็ก ๆ จะสนใจเป็นพิเศษ ว่าทำไมใบไม้กลายเป็นนำแข็งได้ อันนี้ก็ต้องอธิบายให้ฟังซึ่งก็ได้เรียนรู้อีกอย่างหนึ่งในห้องเรียนอันกว้างไกล
จากนั้นพวกเราก็เดินทางไปที่ภูชีฟ้าเพื่อชมพระอาทิตย์ยามเช้าดังคำเล่าลือที่ว่าสวยงาม เลยไปให้ เห็นกับตา ดังคำที่ว่า "สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น" พวกเราไปถึงในตอนเย็นก็หาที่พักและเดินเที่ยวดูความเป็นอยู่ และการใช้ชีวิตของพวกชาวเขา พอตอนค่ำพวกเราก็จุดโคมไฟ ซึ่งมีคนบอกว่าหากโคมไฟลอยขึ้นท้องฟ้าถือว่าโชคดี แต่ถ้าหากโดนไฟไหม้ซะก่อนถือเป็นลางไม่ดี ทุกคนก็ระมัดระวังและทำการปล่อยโคมไฟเป็นไปด้วยดี จากนั้นก็เข้าที่พักเพราะว่าอากาศหนาวมาก
<p><div style="text-align: center">
</div> </p>ตอนตีห้ามีชาวเขามาปลุกเพื่อที่จะขึ้นไปบนภูชี้ฟ้า พวกเราคิดว่าไปกันก่อนคนอื่น ๆ ที่ไหนได้มีคนไปล่วงหน้าหลายกลุ่มมาก ทั้งเด็ก ผู้ใหญ่ แม้กระทั้งผู้สูงอายุ ที่อุตส่าบากบั่นพยายามชึ้นไปบนภูชี้ฟ้าเพื่อชมพระอาทิตย์ยามเช้า และแล้วพวกเราก็ได้เห็นกับตาจริง และไม่ผิดหวังขึ้นได้ขึ้นไป <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"><div style="text-align: center">
</div>
<div style="text-align: center">
พระอาทิตย์ยามเช้า ..........(ทะเลหมอก)</div></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><div style="text-align: center">
</div>
ภูชี้ฟ้า ยามเช้า
</font></span><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"> 
</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"> บรรยากาศ ตอนเช้าบนภูชี้ฟ้า</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"> จากการไปภูชี้ฟ้าทำให้รู้ว่าชาวเขาต้องทำงานตั้งแต่อายุน้อย (6-8 ขวบ) ก็สามารถนำเที่ยวและให้ความรู้เกี่ยวกับสถานที่นั้น ๆที่พวกเขาอยู่แก่นักท่องเที่ยวได้แสดงให้เห็นถึงพัฒนาการ และการเรียนรู้สิ่งใกล้ตัวที่สามารถนำมาประกอบอาชีพได้สำหรับช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ หรือ เรียกว่า มัคคุเทศน้อย</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal">...........ยังมีเรื่องราวอีกมากมาย การเดินทางยังไม่สิ้นสุด ขอพักประสบการณ์แค่นี้ก่อน......</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p>
