อนุทิน #140970

บันทึกในวันที่รู้สึกแย่...

เมื่องเสียงของนักเรียนบอกว่า..คุณครูขาตั้งแต่เปิดเทอมมาหนูยังไม่ได้เจอนหน้าอาจารย์......(บางคน) เลย

งานเลี้ยงส่งงานย้าย งานหาเสียง งานผิดหวังจาก 2 ขั้น งานส่วนตัวสารพัดกลายเป็นวัฒนธรรมการเดินสายไม่เข้าห้องเรียนของครู...ดูเป็นความปกติไป..ส่วนครูที่มุ่งหน้าตั้งตาสอนด้วยจิ้ตวิญญานกลับกลายเป็นคนผิดวัฒนธรรมขององค์กร

ทิ้งภาระกิจงานสอนไปบริการนาย ได้ดิบได้ดี นักเรียนเป็นอย่างไรมิใช่หน้าที่...ทำไมจึงต้องทวีความรุณแรงมากขึ้นทุกที

บางที....อาจคิดมากไปเองก็ได้ เด็กเรียนรู้ด้วยตัวเองได้ตามหลักสูตรใหม่ใช่ไหม..จะพยายามทำใจให้มากกว่านี้

เขียน:

ความเห็น (5)

prayat duangmala
เขียนเมื่อ | ขอบคุณเมื่อ

คงต้องโทษวัฒนธรรม เก่า..และหลักสูตรที่ไม่ให้ครูทำหน้าที่อย่างที่เคยทำ ส่วนผู้มีจิตวิญญาณความเป็นครูนั้นคือสุดยอดของคำว่าครูครับ..

น่าห่วงอนาคตนะครับ….หากแม่พิมพ์เป็นเช่นนี้คงแย่..เป็นกำลังใจให้แม่พิมพฺ์ผู้มีจิตวิญญาณทุกท่านด้วยนะครับ อ้อ…28-31 นี้ผมไปเยือนเมืองสามอ่าว ครูมาร่วมแจมด้วยกันไหมครับ?

ทำไมเขาไม่สอนให้ครูเขาเลือกหน้าที่...ว่ามันสิ่งสำคัญที่สุด อาชีพครูไม่เหมือนวิชาชีพอื่นทิ้งคาบไปแล้วไม่สามารถเรียกย้อนกลับมาได้..การศึกาาไทยจะก้าวไกลอย่างไรกันหนอ

ดีใจที่มีคุณครูดีๆ เป็นกำลังใจให้นะค่ะ

ชื่นชมจิตวิญญาณของครูครับ