สวัสดีครับ พี่แก้ว..อุบล จ๋วงพานิช

เล้าชาว - ฉางข้าว  มีเรื่องราวมากมายในเชิงภูมิปัญญาอัดแน่นอยู่ตรงนั้น  ผมเองก็จำไม่ได้หมด แต่เท่าที่จำความได้ก็ประทับใจเป็นที่สุดแล้ว  เคยปีนตามแม่  เห็นแม่ตวงข้าวเปลือกไปโรงสีแต่ละครั้งแล้วน่าสนุกมาก และจะภูมิใจเสมอว่าในเล้าข้าวของเรามีข้าวเยอะพอสมควร  ซึ่งเหลือพอที่จะแบ่งปันให้คนอื่นได้เป็นระยะ ๆ  .. หรือแต่แบ่งให้หยิบยืมไปก่อน

ทุกวันนี้,  ผลผลิตไม่ดีนัก แต่เล้าข้าวที่บ้านก็หยัดยืนอยู่อย่างทระนง