ครับขอขอบคุณที่ส่งแรงใจและข้อคิดเห็นดีๆมีสาระมาสกิดมโนสำนึก...ให้เดินสู่ครรลอง..ขอบคุณสายธารที่เย็นฉ่ำ..ขอบคุณท่าน..ผอ.ประจักษ์..สำหรับไม้มงคล....ครูอ้อย...ที่ขยันเขียนแลกเปลี่ยนเรียนรู้..ผมเพิ่งได้..ส.ค.ส.เป็นเจ้าแรกเมื่อคืนไป รพ. ศิริราช พบเพื่อนเก่าที่เรียนประสานมิตร ตั๊กใจนึกว่าครูอ้อย.เหมือนกันเลย แต่เพื่อนเขาสอนที่ รร..วัดสุทธิวราราม..ขอบคุณน้องมะนาวหวาน..ชื่อ..มารการศึกษา0..น่ากลัวจัง...ตอนนี้ตั้งใจจะใช้ภาษากายและภาษาใจมากกว่าภาษาพูด..เพราะต้องทำให้เขาเห็นว่าเราอยู่สำนักงานและลงมือทำเองทุกอย่างๆ..ดูซิว่าจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงบ้าง..อายุ 30 ต้นๆ 25 ปีก็มี จิตสำนักอักเสบกันไปหมด