รัฐบาลใหม่ควรมีทัศนะต่อกฎหมายปืนอย่างไร...

ปัญหาของการมีปืนใช้

ข้อ1.ขออนุญาตได้แต่ไม่มีมาตรฐาน ตอนนี้ที่ว่าการอำเภอโดยนายอำเภออนุญาตได้

แต่ปัญหาเกิดที่ว่า มีการตีความให้อนุญาตอาวุธปืนสั้นขนาด.45 ต่างกันเนื่องจากกฎหมายให้ช่องใช้ดุลยพินิจ ทำให้

1.1 มีการเรียกเก็บเงินจากผู้ขออนุญาต โดยไม่มีในระเบียบ บอกว่าเป็นเงินบำรุง

หน่วยงาน บำรุงนาย บำรุงอะไรก็ไม่ทราบได้ ดูตามเวปปืนจะรู้ดีครับ

1.2 มีการโยกโย้ ละเว้นการปฏิบัติต่างกันทั้งที่อยู่ภายใต้ระเบียบเดียวกัน

..............แล้วทำไมต้องขอขนาด.45...................

ก็ราคาลูกปืนมันไม่แพงไปกว่าขนาด 9 มม.ไง การยิงก็นิ่มนวลกว่าเนื่องจากความดันรังเพลิงน้อยกว่าขนาด 9 มม.(นี่ว่าตามในเวปปืน ไม่ได้วัดเองหรอก)ตัวปืนเป็นประเภท

1911 ซึ่งอะไหล่บริการสะดวก....นี่ไงเหตุผล ในขณะที่ฝ่ายอนุญาตให้การว่า ไม่อยากอนุญาตเนื่องจาก...เป็นอาวุธสงคราม...ว่าเข้านั่น

แล้วคุณรู้ไหมว่าอาวุธสงครามที่ว่า เค้าใช้กันขนาดไหนบ้าง อเมริกาใช้ขนาด 9 มม.เป็นอาวุธประจำตัวทหารมานานแล้ว ประเทศทางยุโรปแทบทั้งหมดใช้ขนาด 9 มม. ต่อไปไม่เอาขนาด 9 มม.เป็นอาวุธสงคราม ห้ามประชาชนใช้หรือไง

แล้วพวกโจรที่ยิงเราน่ะ มันใช้แต่.45หรือ 9 มม.มันก็ใช้ .38 มันก็ใช้ แล้วไม่ต้องมาขออนุญาตให้ยุ่งยากด้วย ปืนเถื่อนก็ถูกๆ ปราบปรามก็ตามที่รู้

แนวทางการแก้ไขปัญหาข้อ1.

1.หยุดระเบียบว่าด้วยการใช้ดุลยพินิจ เพื่อให้ความเป็นธรรมแก่ทุกฝ่าย แต่ใช้กฎหมายที่สอดคล้องกับความเป็นจริง ซึ่งประเทศไทยให้อนุญาตไม่เกิน.45 ก็ให้ทุกอำเภอสามารถอนุญาตให้ผู้มาขอใช้ ที่มีคุณสมบัติตามกฎหมาย สามารถใช้ขนาด.45ได้

2.อย่าเรียกร้องค่าบำรุงอำเภอ เพราะมันผิดกฎหมายนะคุณ สตง.ปปป.เขาชอบนะถ้ารู้ว่าอำเภอไหนทำแบบนี้ มันเป็นผลงานของเขาด้วยที่จะหาคนผิดมาลงโทษ

ข้อ2.การพกพา นำพาอาวุธปืน

ตอนนี้เปิดโอกาสให้โจรใช้ปืนได้สุดแสนสะดวกเพราะเหยื่อคือพวกเราไม่ได้รับอนุญาตให้พกพา นำพาปืน คุณรู้ไม๊นี่ มันทำให้..

1.คนดีเสียเปรียบคนร้าย คนตายมีจำนวนมากเพราะไม่มีทางสู้คนร้าย ก็คนไม่ได้รับอนุญาตให้พกพานำพาปืน (คุณเป็นครอบครัวของครูภาคใต้ไม๊ครับ)

2.คนร้ายมีความยินดี ได้ใจ เหิมเกริม เพราะกฎหมายคุมคนดี แต่คุมมันไม่ได้

แนวทางการแก้ไขปัญหาข้อที่2.

1.ให้ความเข้มแข็งแก่ประชาชนในการคุ้มครองปกป้องตนเอง....ก็ตำรวจไม่มีเพียงพอจะคุ้มครองเราได้ทุกคนในทุกเวลา ทำไมไม่ให้เขาคุ้มครองลูกเมียเขาเอง(วะครับ)

โดย

1.1 ให้การอบรมความปลอดภัยในการเก็บการใช้อาวุธในครัวเรือนที่ต้องการ เก็บค่าลงทะเบียนอบรมเป็นค่าใช้จ่ายในการอบรม ไม่ต้องใช้งบประมาณหลวง

1.2 ผ่านการอบรมแล้ว จึงให้มีการสอบรับใบอนุญาต ไม่ใช่ดูแต่คุณสมบัติครบแล้วอนุญาต ให้สอบเหมือนใบขับขี่โน่น อาวุธมันสำคัญนะคุณ เก็บค่าธรรมเยียมสอบเป็นค่าจัดสอบ ไม่ต้องใช้งบประมาณหลวงอีก

1.3 ผ่านอบรมแล้ว สอบได้แล้ว ให้พกพา นำพาได้โดยต้องเปิดเผยเพื่อให้สะดวกแก่การตรวจสอบ แต่ให้มีมาตรการยึดใบอนุญาตคืน ถ้ามีพฤติกรรมไม่เหมาะสม

2.ให้ความเข้มแข็งแก่ระบบความปลอดภัยของรัฐ โดย

2.1 คนมีปืนต้องเสียภาษีปืนประจำปี ทำเหมือนภาษีรถ เอาไว้เป็นค่ารักษากฎหมายไงบางคนมีปืน 20 กระบอก ก็ต้องเสียภาษีตามประเภทปืนทั้งหมดทุกกระบอก จะมีไว้เพื่อเก็บ ก็ต้องเสียภาษี เก็บรถยังเสียภาษี ทำไมเก็บปืนไม่มีภาษี......(ผมตอบได้นะแต่ผมไม่อยากตอบ)

2.2 คนมีปืนต้องมีการสอบประจำปี เสียเงินสอบ เพื่อให้รักษาวินัยตนเองทุกปี สอบไม่ผ่านยึดปืนไว้จนกว่าจะสอบผ่าน

2.3 ทำผิดกฎปืน ริบปืนเป็นของกลางให้สนามยิงปืนดูแลรักษา เพื่อให้เป็นปืนใช้ซ้อมยิงปืน....สนามยิงปืนจะได้ไม่ขาดปืนซ้อม...ดีจัง

2.4 สอบ ควบคุม และอนุญาตให้เอกชนบรรจุกระสุนเองภายใต้การมีส่วนร่วมของโรงงานทำกระสุนปืน..... เก็บภาษีได้อีกแล้ว

ข้อ3.อาวุธศึกษาระดับ รด./ลูกเสือ ขาดการส่งเสริมศึกษา ทำให้เยาวชนที่จะต้องเติบโตเป็นผู้ใหญ่ในวันหน้า ขาดความเข้มแข็งในการปกป้องตนเอง

การแก้ไข--ควรจัดทำให้สอดคล้องกับกฎหมายปืน ปัญหาคือเราไม่ได้มีปืนทางทหารแจกไว้ประจำบ้านเหมือนบางประเทศที่พอฝึกทหารแล้ว รับมองปืนมาไว้ที่บ้านด้วย แต่ของเราเอาแค่ให้นักเรียน รด.หรือลูกเสือ ได้ใช้ บำรุงรักษา เก็บดูแล และใช้อย่างปลอดภัย ถ้าไม่ทำตรงนี้ให้เกิดแล้ว จะแสวงหาความเข้มแข็งได้ยังไง

หรือประเทศของเราไม่ต้องการความเข้มแข็งในการดูแลตนเอง

จะได้ปฏิวัติง่ายๆ หรือจะได้รับเงินส่วยจากผู้ร้าย คิดเอาเถิด