ถึงคุณบอนที่รัก

ครูอ้อยถูกพาดพิง  ขอถอนให้ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้..

นายบอน  - เฮ้อ คิดหนักเหมือนกันนะ  มองดูครูอ้อยที่โดนนายบอนกระซวกความเครียด ทำเอากินไม่ได้นอนไม่หลับ เพราะอดใจเขียนความเห็นไม่ได้  พี่โอ๋ ยิ่งไม่ค่อยมีเวลา ลปรร ใน gotoknow มากเท่าครูอ้อย จะทรมานจิตใจพี่โอ๋รึเปล่านะ

เขียนกระซวกทัศนะพี่โอ๋ พอเข้ามาอ่านแล้ว  มีเวลาน้อยที่จะตอบ หรือเหน็ดเหนื่อยจากการงาน เข้ามาอ่านแล้ว ถ้าหมดแรงตอบ เดี๋ยวจะได้เก็บความคั่งแค้นที่ไม่ได้เขียนตอบ เอาไปนอนฝัน เกรงว่า จะกระอักความรู้สึกที่ไม่ได้ระบาย 555555

ดังนั้น ถ้าเกิดมีอาการเดียวกับครูอ้อย ต้องรีบระบายอาการคาใจโดยเร็วที่สุด ไม่งั้น อาจเป็นโทษก้ได้นะครับ

เมื่อพี่โอ๋ อนุญาต และอยากฟังความเห็นอีกด้าน มหกรรมยำใหญ่ในเสวนาจานส้มตำจึงจะเกิดขึ้นในตอนต่อไป ตอนที่เกี่ยวกับพี่โอ๋-อโนโดยเฉพาะ โปรดเตรียมทำใจและปรึกษาครูอ้อยด่วน

 ยอมรับว่า  สะใจมาก กับการที่ได้อ่านบันทึกนี้ คุณบอนเขียนได้โดนใจครูอ้อย  สะใจ  และอยากให้เป็นเช่นนั้น

แต่ขอให้ถอนคำพูดข้างบน  ครูอ้อยไม่เคยเครียดกับการ กินไม่ได้นอนไม่หลับสักนิด  มารู้ได้อย่างไรว่าเป็นอย่างนั้น  มานอนบ้านเดียวกับครูอ้อยหรือ ถึงได้รู้ดี

แหม...ใช้งานเล็กน้อยก็บ่น...ที่ทำกับเขามากกว่านี้  ครูอ้อยยังไม่เคยนำมาโพสต์นะ   ระวังบันทึกต่อไปก็แล้วกัน..คุณบอน  ไม่ต้องไปชวนคุณจ๊อดมาเป็นพวก  คุณจ๊อดเธอมีความคิดนะ

แต่ให้อภัย....เพราะคุณบอนได้..เอ้อ....

ขอบคุณมาก...รักเธอมากคุณบอน