คุณแม่คุณทิพน่ารักจังเลย วันหลังจะขอไปฝากตัวเป็นศิษย์เรียนทำขนมไทยจะได้มั้ยคะ ข้าวต้มลูกโยนนั้นแทบหาคนห่อเป็นไม่ได้แล้วค่ะ

แถวนครหลวงมีคนแก่คนหนึ่งชื่อยายพอแกทำขนมถ้วยตะไลอร่อยที่สุด อร่อยกว่าเจ้าอร่อยที่สุดของคนกรุงเทพอีก พี่ไปพบด้วยความบังเอิญ หลังจากนั้นพอมีแขกจะมาทานข้าวที่บ้านหลายคน พี่ก็จะสั่งขนมถ้วยแกทีละสองสามร้อย เรียกว่าสั่งมาเลี้ยงคนงานเราด้วยซะเลย ปรากฎว่าหลังจากสั่งได้ไม่กี่ครั้งลูกหลานแกบอกให้เลิกทำเพราะแกแก่แล้ว แต่ลูกหลานก็ไม่มีใครสืบทอดวิชาเลยนะคะ เข้าระบบทำงานในโรงงานกันหมด เสียดายมาก อยากไปเรียน เคยให้คนไปทาบทาม แกหัวเราะ คงไม่อยากสอน อดทานขนมถ้วยตะไลอร่อยๆ แล้วแถมเศร้าที่ความรู้จะสูญหายไปอีก ทำให้ทุกวันนี้พี่ไม่ทานขนมถ้วยตะไลอีกเลยค่ะ เพราะมันเป็นขนมที่ทานแล้วอ้วน หากอร่อยแล้วอ้วนยังยอมได้ แต่ไม่อร่อยแล้วอ้วนอีก จะไปทานทำไม ใช่มั้ยคะ