แวะมาอ่าน...นึกถึงตนเองที่เข้าถ้ำอย่างว่า...

คือช่วงเขียนงานดุษฎฺนิพนธ์...อยู่ที่พักในมหาวิทยาลัย (B.H.U. )เมืองพาราณสี  ประเทศอินเดีย...คือพอผมทานข้าวเช้าเสร็จปุ๊บก็บอกเพื่อน ๆปั๊บว่า...อย่ากวนนะ...ผมจะนอน...แล้วเข้าห้องปิดประตู...เปิดไฟ...เปิดพัดลม...เงียบอยู่คนเดียว...จะออกมาอีกทีก็ทานอาหารกลางวันแล้วเข้าสูตรเดิม ๆ...ว่างก็เกือบ 5 โมงเย็นไปแล้ว...จึงออกมาพูดคุยสัพเพเหระ

กับเพื่อน ๆครับ

ขอบคุณครับ