เรียน ท่าน ศ.นพ. สมบูรณ์ เทียนทอง ครับ

     ดีใจครับที่ท่านมาเยี่ยม ผมได้อ่านงานที่ท่านเขียนเรื่องเกี่ยวกับ R2R อยู่บ้าง ก่อนที่จะหายไปจัดการกับภาระกิจเสียพักใหญ่ ๆ
     สิ่งสำคัญของชุมชนคือ เรื่องการจัดการเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ของชุมชนร่วมกัน และต้องเรียนรู้ร่วมกันด้วยจากการได้ลงมือร่วมกันจัดการนั้น ๆ แล้ว ผมเพิ่มอีกประเด็นคือเรียนรู้ ชุมชนใด ๆ ก็จะเป็นชุมชนนักปฏิบัติที่เรียนรู้ร่วมกัน (CoP) ครับ หากเรามี CoP เยอะ ๆ แล้วจะเกิดสังคมแห่งการเรียนรู้ที่มีการเคารพในศักดิ์ศรีของกันและกันมากเพียงใด ด้วยเพราะการเรียนรู้ร่วมที่ได้มาจากการลงมือทำเองหรือปฏิบัติเอง จะไม่ค่อยติดในความกรอบการแบ่งชนชั้นที่เป็นระดับคุณวุฒิทางการศึกษา (ในระบบ) มากนัก เกิดการยอมรับกันและกันง่ายกว่า (อัตตาเหลือน้อยกว่า) เมื่อเกิดการยอมรับกันแล้วคนที่มีอะไรดี ๆ แต่ไม่มีคุณวุฒิสูง ๆ เขาจะกล้านำมาเล่า นำมาบอก ถึงตอนนั้น Tacit K. ดี ๆ จะไหลบ่าออกมากจากคนแต่ละคน (ผมพร่ำเสียยาวเลย...ยิ้ม ๆ)
     ผมอยากจะวกมาที่เรื่องชุมชนอีกทีครับ ชุมชนแต่ละชุมชนย่อมมีวัตถุประสงค์ (Objective) ของเขาตามที่ผมยกมา เหนือไปกว่านั้นเขาก็ต้องมีเป้าประสงค์ (Goal) ด้วย ทีนี่พอ Goal ของชุมชนแต่ละชุมชนไปตรงกันเข้าโดยไม่ได้นัดหมาย (ชุมชนโดยธรรมชาติ) หรืออาจจะนัดหมายกันไว้ล่วงหน้าแล้วมาซอยลงเป็นชุมชนทีหลัง (ชุมชนจัดตั้ง) ชุมชนใหนที่มี Goal เดียวกัน ก็มารวมตัวกันทั้งแบบตัวเป็น ๆ หรือแบบเสมือน มีสื่อสารถึงกัน มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างกัน เพื่อช่วยกันไปให้ถึง Goal ร่วมกัน ตอนนี้แหละที่เป็นเครือข่าย โดยที่แต่ละชุมชนที่มาร่วมกันก็ยังคงมี Objective เป็นของตนเองครับ