ถึงคุณบอน

• ต้องตอบก่อนไปสอบวันอาทิตย์ค่ะ

เมื่ออยากเต็มเติมกำลังใจยามเหงาๆ เติมมิตรภาพ  หรือมีเวลามากๆ ก็จะร่วมเขียนข้อคิดเห็น
+ เมื่ออยากตักตวงความรู้ แสวงหามุมมอง มีเวลาน้อย ก็จะนั่งอ่านลูกเดียว

มิน่าเล่า  counter ของครูอ้อยจึงพุ่งกระฉุดน้องกระเฉด

เป็นน้ำใจเล็กๆน้อยๆที่มอบให้  เป็นแรงขับเคลื่อนให้ผู้เขียนบันทึก เขียนต่อไป
+ เอาผลสะท้อนที่เกิดขึ้น ความรู้สึกดีของผู้ที่ถูกเขียนถึง เติมกำลังใจให้ตัวเอง
+ เมื่อโลกสดใส ตัวเราซึ่งอยู่ในโลกใบเดียวกันนั้น ก็จะได้สัมผัสกับบรรยากาศนั้นด้วย
+ การทำให้ผู้อื่นปิติสุขอย่างพิเศษถือเป็นกุศลอย่างหนึ่ง  

คุณบอนถ่ายทอดความรู้สึกตรงนี้ออกมา  เหมือนกับว่าคุณบอนเป็นครูอ้อยเสียเอง  โดนใจจริงๆ

 การที่เขียนถึงเรื่องใด เพราะกำลังเรียนรู้เรื่องนั้น และได้ข้อสรุปในเรื่องนั้น จนสามารถเขียนถึงได้  ศิลปะในการเขียน สามารถเขียนได้แบบตรงๆ หรือ แบบอ้อมๆ เขียนตรงคือ ระบุไปเลยว่า เขียนถึงคนนี้ หรือบันทึกนี้นะ ส่วนแบบอ้อมๆ อาจจะหยิบแนวคิดของท่านอื่น มาผสมกับแนวคิดของเรา เป็นอีกมุมมองหนึ่ง

ขอเพิ่มเติมอีกเรื่องหนึ่ง...คือความจริงใจผสมกับความตรงใจ  ครูอ้อยมักจะพูดเสมอว่า  ทั้งหมดที่เขียนโดยการกดลงบนแป้นพิมพ์นั้นมาจากใจ  จากก้นบึ้งของหัวใจ  ไม่เกรงคำวิจารณ์  ท่านผู้อ่านไม่ชอบ  ก็คลิกบันทึกอื่นต่อไป  ไม่มีกำหนด  ซึ่งขอบอกผ่านตรงนี้อีกครั้งว่า  เขียนออกมาจากใจ ไม่ได้ลอกเลียนแบบใคร

ห้องสมุดของทั้ง 2 ท่าน มีการเก็บสะสมหนังสืออยู่เรื่อยๆ เติมความรู้อย่างต่อเนื่อง ซึ่งทั้งสองท่าน จะจัดระบบความคิดในแบบเฉพาะตัว ท่านหนึ่งสามารถจัดหมวดหมู่ได้ถึง 12 หมวดหมู่ (12 บล็อก) ถือเป็นความชำนาญและประสบการณ์ความรู้ที่เก็บสะสมมา

ครูอ้อยเขียนบันทึกและจัดเก็บตามระบบดูอี้  มีระบบการจัดเก็บที่ไม่ซ้ำใคร  และเป็นตัวของตัวเอง  ไม่หวงที่จะนำไปใช้

• ขอบคุณ คุณบอนที่ส่งพลังใจ  ให้กำลังใจ  มาให้ครูอ้อยอย่างสม่ำเสมอ
• จากที่นี่  เป็นเครื่องพิสูจน์ว่า  คุณบอนเป็นแฟนพันธ์แท้ของครูอ้อย

อาจจะมีซ้ำบ้างก็ขออภัย..ครูอ้อย..ขอบคุณคุณบอนอีกครั้ง…