สวัสดีค่ะทุกท่าน ขอบคุณจริงๆค่ะที่ยังให้การต้อนรับอย่างอบอุ่นหลังจากหายไปนาน อย่างนี้จะไม่คิดถึงกันได้อย่างไร ยิ่งไปพบเห็นอะไรดีๆ สวยๆงามๆ เป็นต้องคิดถึงและตั้งใจว่าจะต้องนำมาฝากชาวบล็อก
สังเกตว่าครั้งนี้มีมิตรหน้าใหม่หลายท่านทีเดียว ขอบคุณที่แวะมาทักทายกันค่ะ แล้วจะทยอยตามไปทักทายที่บล็อกแต่ละท่านด้วยทีหลังนะคะ
krutoi ยินดีเปิดบ้านต้อนรับค่ะ แล้วมาอีกนะคะ มีเรื่องให้เรียนรู้แบบสบายๆ ไม่เครียดค่ะ
คุณครู วรางค์ภรณ์ เนื่องจากอวน ดีจังมีคุณครูมาแวะติดๆกันสองท่านเลย คุณครูวรางค์ภรณ์สนใจเรื่องภูมิปัญญาไทยเป็นพิเศษหรือเปล่าคะ มาแวะบ่อยๆนะคะ พี่ก็สนใจเรื่องเหล่านี้มาก เพราะคนที่ณุ้เรื่องพวกนี้นับวันจะน้อยลงทุกทีๆนะคะ บทบาทของคุณครูจะช่วยได้มากทีเดียวค่ะ
เนปาลี คิดถึง ๆๆๆ มากๆ แหม คุณต้อมไม่ต้องกลัวงูดินหรอกค่ะ ตัวกะจิ๊ดเดียว แถมตาบอดด้วย พี่เห็นอะไรสวยๆที่ญี่ปุ่นยังคิดถึงคุณต้อมเลยเลยค่ะ โดยเฉพาะพวกการใช้สีสันหวานๆโรแมนติคที่คุณต้อมใช้ทำโพสการ์ด มีเรื่องและภาพมาเล่าเพียบ อิ อิ เพื่อนๆพี่บอกว่าเขียนหนังสือได้เป็นเล่มเลยล่ะ
คุณ
เกษตรยะลา สงสัยจะเรียกงูเก่ง ให้มารูปชัดเชียวค่ะ พี่ถ่ายไม่ได้เพราะตัวมันเล็ก และ เหมือนคุณต้อมค่ะ ไม่ได้พิศวาทอยากเข้าใกล้ แม้ว่าจะไม่ได้กลัว แค่ไม่ชอบเท่านั้นเอง
ทิพ ดีใจจังมีคนรู้จักปากท่า และอยู่ใกล้ๆกันด้วย บ้านไทยทั้งหมดที่คุณทิพเห็นก็รู้จักกันหมดค่ะ เพราะคนข้างกายพี่เป็นผู้ออกแบบ สร้างและตกแต่งทุกหลัง ขอบคุณที่แนะนำเรื่องโทรศัพท์ค่ะ อยากเปลี่ยนมานานแล้ว พี่ไปหาเบอร์ของทีทีแอนด์ทีสำหรับใช้อินเทอร์เน็ตโดยเฉพาะมานานแล้วค่ะ เพราะอยู่อย่างนี้ใช้อินเทอร์เน็ตไม่ได้คงเหมือนอยู่บ้านนอกจริงๆ แต่ยังมีเบอร์ระบบเก่าอยู่ตั้งสองเบอร์ และจะไปบอกบ้านอีกสองหลังด้วย เพราะเราก็เป็นคนจัดหาเรื่องเบอร์โทรศัพท์ให้ พวกนี้คนกรุงเทพทั้งนั้นค่ะและไปๆมาๆ ส่วนพี่อยู่จริงๆค่ะ
เหตุผลที่ไส้เดือนและงูดินออกมาให้เห็นตัวเป็นอย่างที่คุณทิพว่าจริงๆค่ะ
ขอบคุณที่แวะมาและให้คำแนะนำ คงมีโอกาสได้พบตัวจริงกันได้ไม่ยากนะคะ
เกษตร(อยู่)จังหวัด โอ รูปหวานอะไรปานนั้น มิน่าคิดอะไรจึงอ่อนหวานไปหมดนะคะ พี่ว่าผีเสื้อญี่ปุ่นอาจจะอยากบอกว่า โอยหนาวจัง เพื่อนเราไปไหนหมดหว่า นี่เราหลงมาโดดๆ เดียวดายจังเลย ^__^
a l i n_x a n a =) พี่ก็ขำๆตัวเองเหมือนกันค่ะคุณอุ๊ รูปงูดินมันถ่ายยาก จะเอารูปสวยๆอื่นๆมาลง ไม่ให้มันมีแต่ตัวหนังสือ ก็เลือกไม่ถูก เลยคิดว่าเอาผีเสื้อสองตัวนี้ก็แล้วกันเพราะไม่มีคำอธิบายอะไร ก็ไม่รู้จักทั้งสองตัวค่ะ อยู่กับธรรมชาติจนชิน พอต้องอยู่ในอาคารทั้งวัน หลายวันติดกันเวลาไปประชุมที่จีน รู้สึกแย่มากเลยค่ะ รู้สึกว่าเราอยู่ผิดที่ และชีวิตแบบนั้นไม่ใช่ชีวิตทีเราปรารถนาอีกต่อไปแล้ว
คนไม่มีราก ความคิดถึงจากน้องๆ พี่ๆ เพื่อนๆ ที่ได้รับเช่นนี้ ชื่นใจจังค่ะ หายไปนานแต่คิดถึงเสมอและเตรียมเรื่องมาเล่ามากมาย ตามประสาคนช่างเล่า เพราะมีคนคอยมาอ่านให้กำลังใจกันนะคะ
ลำดวน อาจารย์สบายดีนะคะ อาจารย์ต้องเป็นคนช่างสังเกตถึงได้เห็นงูดิน เพราะตัวเขาเล็กๆ ผอมๆ สีเข้มกลมกลืนไปกับดินเปียกๆ เป็นความรู้ใหม่สำหรับตัวเองเช่นกันค่ะ
อาจารย์ขจิต น้องชายผู้มีตำแหน่งยาวเป็นหางว่าว ขอบคุณอาจารย์มากที่หมั่นมาถามหา ไปตามอย่างนี้จะหายไปนานมากๆได้ยังไง ใช่มั้ยคะ ได้ชมภาพการชุมนุมชาวG2K หน้าตาสดใส เฮฮากันดีจริง เป็นการรวมตัวกันของคนจิตใจดี มีความสุขนะคะ เป็นที่ต้องการของสังคมไทยในยุคนี้อย่างยิ่ง
เอื้องแซะ คุณเอื้องแซะคนสวยมีคำชมมาให้คนเขียนยิ้มอีกแล้ว ขอบคุณค่ะ น้ำขึ้น น้ำลง ปีนี้ขึ้นง่าย ลงยาก ยังท่วมอยู่ตั้งครึ่งท่าน้ำเลยค่ะ ดินที่โผล่พ้นน้ำดูราบเรียบว่างเปล่า คือ เกลี้ยงๆไม่มีต้นอะไรเลย วางแผนว่าพอน้ำลงหมดจะปลูกข้าวค่ะ ชอบสีของต้นข้าวในทุกระยะ และนกยังได้มากินเมล็ดข้าว เราก็ได้ดูนกอีก
pa_daeng [มณีแดง คนสวย แซ่เฮ] อยุธยาหนาวแล้ว พี่ระวังสุขภาพอย่างดีค่ะ ทางอีสานเวลาหนาวจะลมแรงมากด้วยใช่มั้ยคะ คุณแดงก็รักษาสุขภาพเช่นกันนะคะ
poo น้องปูจ๋า พี่ก็คิดถึงน้องสาวแสนจำนรรจาเป็นบทกลอน อากาศที่บ้านริมน้ำหนาวแล้ว บรรยากาศเยี่ยมมาก เมื่อไหร่จะมาจิบชาร้อนหอมกรุ่นด้วยกัน และมาร่ายบทกวีให้พี่ฟังละคะ
ภารกิจที่กรุงเทพคงเสร็จสิ้นเรียบร้อย แล้วน้องจะต้องเดินทางไปไหนอีกหรือเปล่าคะ พี่นั้นท่าทางจะชีพจรลงเท้ามากๆในช่วงนี้ค่ะ กำลังหาทางให้น้อยลง ช่วงนี้ของปีบ้านเหมือนสวรรค์ค่ะ ไม่อยากไปไหน อิ อิ สวรรค์ชั้นคนธรรมดาอยู่นะคะ ไม่ใช่สวรรค์เลอเลิศ สวรรค์อยู่ที่ความสงบสุข และความพอใจที่มีสิ่งนี้ จริงมั้ยคะ
คนตานี งู และสัตว์นานาชนิดเป็นตัวบ่งบอกความสมบูรณ์ของธรรมชาตินะคะ ที่บ้านมีต้นไม้เยอะมาก เลยมีงูหลายชนิด แต่เรามักไม่เคยเจอะกันจังๆ เพราะเขาก็คงไม่อยากเจอะเรา ที่บ้านต้องหมั่นทำไม่ให้มีต้นไม้ขึ้นรกมากเกินไปค่ะ ที่ๆมีคนเดิน มีเสียงดัง งูเขาก็ไม่มาค่ะและเราก็ระมัดระวังเวลาค่ำคืน อยู่ดีมีสุขกันได้สบายมากค่ะ