อีกด้านหนึ่งของบ้านเก่า  แต่เดิมเป็นคลองธรรมชาติ  หน้าน้ำหลากจะมีน้ำเหนือจากพิจิตรไหลหลากมา  ผ่านหมู่บ้านแล้วก็ท่วมเป็นทุ่งกว้าง  เชื่อมต่อไปจนถึงชุมแสงและบึงบรเพ็ด กว่าจะลงไปพายเรือได้ก็ต้องรอเดือนสิบสองที่เขาเรียกว่าเป็นช่วงน้ำทรง ไม่เชี่ยวกราก  แต่ต่อมาก็ตื้นเขิน  ป่าและต้นไม้หายหมด  จนกลายเป็นปลักควาย   ในยุค  ทศวรรษที่ 2520 ก็มีการขุดลอกและเป็นคลองคึกฤทธิ์  มีน้ำท่ากลับมาอยู่พักหนึ่ง  หลังจากนั้นก็หมดสภาพคลอง  คนรุ่นใหม่ไม่ได้เห็นร่องรอยและยากที่จะจินตนาการได้ว่า  แถวนี้เคยมีคลองและลำธารธรรมชาติ

มาเมื่อ 5-6 ปีมานี้  ก็ได้เห็นคลองอย่างนี้อีก และดูจะดีกว่าเดิมเสียอีก  กว้างและมีขอบเขตแน่ชัด ใครจะรุกลงไปกั้นก็ลำบากกว่าเดิมมาก ชาวบ้านบอกว่ากรมชลประทาน  พยายามทำโครงการขุดรอกและขยายคลองเสียใหม่  ให้เชื่อมต่อกันหลายพื้นที่โดยอาศัยแนวลำคลองเดิม