- เขียนจนได้ยินเสียงโมบายก้ามปูเลย
- หนองบัวน้ำไม่ท่วมครับ ข้าวเลยไม่เสียจากน้ำท่วม แต่เสียจากฝนตกไม่หยุด ตอนนี้ข้าวเริ่มเหลือง ชาวบ้านคงนอนขาก่ายหน้าผากแล้ว เพราะข้าวมันจะชื้นและขึ้นรา
- นึกถึงบ้าน ก็นึกถึงเกษตรกรและชาวชนบท ถึงแม้จะไม่รวย แต่การกินอยู่กลับนอบน้อมต่อสิ่งที่ทำมาหาได้จากแหล่งธรรมชาติมาก เวลาเจอปู-ปลา บางทีเป็นซากที่ถูกปลาตัวใหญ่กว่ากัดกิน หรือถูกปูแทะ ยังไม่เน่า ก็จะเก็บเอามาทำอาหารกินต่อ ขนาดหาปลาได้ง่ายดายตามห้วยคลอง หนองบึง แต่ไม่ยักกินทิ้งกินขว้างเหมือนคนในเมือง คนส่วนใหญ่รู้คุณค่าของสิ่งที่มีอยู่ตามท้องถิ่นจริงๆ
- พอกินแล้วก็มีวิธีนำมาทำของเล่น และของตบแต่ง หลอมรวมเป็นลมหายใจและจิตวิญญาณของท้องทุ่งจริงๆ