ขอบคุณค่ะ อาจารย์ Miss somporn poungpratoom  เป็นคำถามที่ทำให้ได้นึกต่อ..ทบทวนสิ่งที่เป็นอยู่ของตัวเองค่ะ...ขอบคุณที่แลกเปลี่ยนกันค่ะ

ถ้าเข้าใจสิ่งที่ถามคือ "ถ้าวันหนึ่งเราเผลอทำไม่ดี แต่คนอื่นเขาจำได้และเอามาตัดสินตัวเราอยู่ตลอด..จะทำอย่างไร"

ตอบแบบหลักการคือไม่ทำอะไร

ตอบแบบที่ตัวเองกำลังหัดทำคือ...ไม่ทำอะไรเหมือนเดิมค่ะ

ประสบการณ์ตรงคือ เมื่อก่อนจะร้อนรุ่ม อยากประกาศก้องให้ทั้งโลกรู้ว่า ฉันไม่ใช่อย่างนั้น  กรุณามองฉันอย่างที่ฉันเป็นในปัจจุบันคือขยันขึ้น ไม่ขี้เกียจเหมือนเมื่อก่อน ที่ไม่เถียงไม่ใช่เพราะกลัวเธอเหมือนเมื่อก่อนแต่เพราะว่าฟังมากขึ้นต่างหาก..อย่างเนี่ยค่ะ

แต่ตอนนี้พบแล้วว่าวิธีนั้นไม่ค่อยได้ผลค่ะ และต้องคอยปกป้องตัวเอง ออกจะติดหวาดระแวง อยากได้รับความไว้วางใจ(ว่าขยัน) อยากและอยาก..ฯลฯ

ตอนนี้เลยหัดที่จะ...ใช้การปฏิบัติเป็นคำตอบและอธิบายแทนค่ะ...เห็นผลช้าๆ แต่ตัวเองสบายใจกว่า.และพบการเปลี่ยนแปลงในใจตัวเอง..ก็พอใจค่ะ...

ไม่ทราบว่าอาจารย์ สมพร(ขอโทษถ้าอ่านชื่อภาษาอังกฤษผิดนะคะ) มีวิธีการอย่างไรบ้างคะ...ได้ผลอย่างไรบ้าง...เล่าสู่กันฟังนะคะ