อ่านแล้วดูอาจารย์มีความสุขนะครับ ดีใจด้วยครับ... กับการได้มาทำในสิ่งที่อยากทำ
ผมค่อนข้างเห็นด้วยกับประโยคที่ว่า "ดังนั้นบางทีการทำงาน อย่าไปคาดหวังตรงความสำเร็จมากจนเกินไปครับ เพราะพอทำไปสักพักหนึ่งแล้วยังไม่เห็นความสำเร็จ ไฟในการทำงานของเราจะดับเสียก่อน ลองหันมาสร้างกำลังใจกับดอกไม้ข้างทางบ้าง ไฟทำงานเราจะได้ลุกโชติช่วงตลอดเวลาครับ ออ.สำหรับผมตอนนี้ สี่ปีที่ผ่านมา เพียงพอแล้วครับสำหรับการชื่นชมดอกไม้ระหว่างทางแล้วครับ" เพราะดอกไม้ข้างทาง กำลังใจจากคนรอบข้างผมนี่แหละครับที่ทำให้ผมอดทนมาถึงวันนี้ เพราะบางครั้งดอกไม้ในบนโต๊ะทำงาน คนรอบโต๊ะทำงานก็มิอาจให้ความสุขเราได้ตลอด...
เมื่อวานได้คุยกับท่ารองคณบดีคนใหม่ฯ ดีใจมากครับที่เป็นท่านจริงๆ และผมก็คุยกับท่านด้วยความสบายใจในฐานะเดียวกับอาจารย์ครับคือ พี่สาวน้องชาย อัลฮัมดุลิลละฮฺครับ รู้สึกไม่ซีเรียสกับการทำงานข้างหน้าสักเท่าไหร่แล้ว