ขอแสดงความเสียใจด้วยครับ...

เห็นด้วยกับพี่ประกายครับ การเลี้ยงสัตว์ ฝึกให้ลูกต้องรับผิดชอบและรู้จักสูญเสียตามเหตุการณ์ธรรมชาติ เช่นในบันทึกนี้

เหตุการณ์นี้ได้กล่อมเกลาจิตใจ น้องฟุง ให้อ่อนโยน และอาจเสียใจในตอนแรก ต่อมาก็ค่อยๆยอมรับการสูญเสีย

ที่บ้านของผม เรารักสัตว์กันทุกคนครับ เลี้ยงสุนัขเราก็รักเสมือนเป็นคนในครอบครัว และเมื่อเขาจากไปครอบครัวของเราก็เสียใจกันมากครับ

ผมเชื่ออย่างหนึ่งของพลังความเมตตา สัตว์น้อยใหญ่ที่ไม่มีเจ้าของมักจะตรงมาที่บ้านของผมเสมอ ..และใช้พื้นที่บ้าน เป็นที่พักพิง ในที่สุดก็เป็นสัตว์เลี้ยงของที่บ้านไปเลยครับ

อ่านบันทึก แฮมสเตอร์ อำลาโลก พาลให้คิดถึงภาพเรื่องราวที่บ้านไปด้วยเลยครับ