สวัสดีครับอาจารย์

เห็นด้วย 100% เรื่องการปฏิวัติการศึกษา โดยเฉพาะอย่างยิ่งการปลูกฝัง "ประชาธิปไตย" ในภาคปฏิบัติที่เป็นไปตามหลักปรัชญาที่แท้

ปัจจุบันการเรียนการสอนบางรูปแบบ มีแนวโน้มที่จะไม่ได้เอื้อให้นักศึกษาตระหนักรู้ถึง​ "อำนาจ" ของตนที่จะมีผลต่อตนเอง ครอบครัว และสังคม ที่เมื่อรวมกันแล้วก็คืออำนาจแห่งประชาชนในชุมชน เมื่อไม่ตระหนักรู้เรื่องนี้ ก็มองไม่เห็น "ความรับผิดชอบ" และมองไม่เห็น "ผลกระทบแห่งการไม่รู้" ในวงกว้าง เห็นอะไรแต่วงแคบ คือ "อัตตา" เท่านั้น

อำนาจและหน้าที่ ตามมาติดๆด้วยความรับผิดชอบ เป็นรากฐานที่สำคัญของสังคม ตรงนี้จะต้องถูกปลูกฝังและหล่อเลี้ยงให้ยาวนาน เป็นกระบวนการที่อาศัยเวลา ความอดทน และความศรัทธา รวมทั้งต้นทุนเดิมของสังคมที่เข้าใจในเรื่องนี้ มองเห็นความต่อเนื่องเชื่อมโยง มองเห็นอิทธิพลและความจำเป็นยวดยิ่งที่เราจะต้องช่วยกันทำเพื่ออนาคต มิอาจปล่อยไปตามยถากรรมได้

การศึกษาที่เน้น short-cut เรียนพิเศษ ประกาศนียบัตร และ achievement ทาง academic โดยไม่ได้สะท้อนถึงประโยชน์ของสังคม จากหน้าที่และความรับผิดชอบของวงการวิชาชีพต่างๆ เป็นการศึกษาที่ปราศจากซึ่งจิตวิญญาณ ผลิตออกมาก็แต่หุ่นยนต์ ที่จะมองหาน้ำมัน เชื้อเพลิงมาเติมให้ตนเอง มองไม่เห็นจิตวิญญาณของผู้อื่น จะเห็นได้อย่างไรในเมื่อตนเองก็ไม่มีจิตวิญญาณเสียแล้ว?

ห้องเรียนคงจะต้องขยายลงไปถึงพื้นที่ที่แท้จริง กระดาษหนังสือที่ว่างเปล่า รอให้เติมเต็มโดยนักเรียนจะเป็นเวทีแห่งการเติบโตมากกว่าการเรียนซ้ำแล้วซ้ำอีกในอดีตที่ไม่มีบริบท ในชีวิตประจำวันเรามี materials แห่งการศึกษาเกินพอในทุกๆวิชาชีพด้วยซ้ำ เพียงแต่เราไม่ได้นำมาใช้เท่านั้น